Ne Te Retourne Pas (2009)

De tweede film van Marina de Van. Als die in dezelfde lijn ligt als Dans Ma Peau ben ik wel benieuwd, temeer omdat hier twee mooie vrouwen in meespelen.

Hehe, ja aan de eyecandy zal het niet liggen.

Interessant, maar dat is Bellucci altijd.

De interesse is nu al gewekt

Aardige film waar Sophie Marceau de show steelt in dit psychologische drama.

Weer een psychologisch drama, net als haar eerste film, maar veel minder drukkend, minder indringend. Aparte is dat het plot eigenlijk niet zo moeilijk is, maar je het niet doorziet. Knap gedaan. Op momenten best sfeervol ook.

Waar komt die plot omschrijving toch steeds vandaan? Bij In My Skin vond ik hem veel te veel weg geven van het mysterie van de film en ook hier is dat toch redelijk het geval.

Het stuk vanaf "Een foto..." zou van mij weg mogen. Ten eerste, omdat we dan al halverwege de film zijn, ten tweede om er nog een stuk spanning in te houden.

tja , dit gevoel had ik er ook bij de hele film.

Misschien op sommige punten wat traag maar vond het een vermakelijke film.

Best wel traag opgebouwd verhaal waarbij je eigenlijk niet te veel informatie op voorhand moet lezen eer je de film gaat bekijken. Ook hier wordt de plot iets te veel omschreven. Beetje jammer.
De traagheid van het verhaal vind ik niet storend. Het is best interessant en als kijker ben je toch benieuwd hoe de vork in de steel zit. Het lijkt allemaal redelijk complex, maar uiteindelijk is het verhaal naar het einde toe gemakkelijk te volgen. En inderdaad als kijker had ik de clou eigenlijk ook niet door. Verwacht geen spannende momenten ! De film is een degelijk opgezet psychologisch drama dat best sfeervol wordt weergegeven met de bevallige actrices Bellucci en Marceau. 6,5/10

Wat een spannend verhaal was dit ! Ik was zo ontzettend benieuwd welk verhaal er nou echt schuilde achter alle gebeurtenissen die Jeanne overkwam. De uitkomst had ik niet aan zien komen en heeft me erg verrast. Heel bijzonder. Misschien had het verhaal ietsje korter gemogen maar voor de rest heb ik bijna de gehele film op het puntje van mijn stoel gezeten. Het had ook allemaal een beetje een thrillerachtig sfeertje. Ja, een heel spannend goed verhaal met een verrassende uitkomst.

Aardige psychologisch thriller/drama waarin een vrouw merkt dat ze zelf en alles om haar heen begint te veranderen. De veranderingen in het uiterlijk zijn vrij subtiel gedaan en zien er goed uit. De film heeft een vrij creepy sfeertje maar is op sommige momenten wel langdradig. De uiteindelijke clou over de ware identiteit van het hoofdpersonage is minder complex dan de rest van de film doet vemoeden. De aanwezigheid van zowel Monica Bellucci en Sophie Marceau doet de film uiteraard ook geen verkeerd.

Geen goede psychologische drama/thriller film...
Kan verhaal niet volgen...
Redelijk acteerwerk...
Geen topfilm...
Geen aanrader...

Aparte film. Op sommige momenten had ik moeite mijn concentratie er bij te houden omdat ik echt niet meer volgde wat er nou gebeurde. Wellicht had ik de film beter op een ander tijdstip kunnen kijken, dan begreep ik hem misschien beter en/of sneller. Nu blijf ik vooral met een vaag gevoel achter omdat het vrij ingewikkeld was. De actrices zijn mooi en doen het goed, het verhaal is vrij traag en eigenlijk gebeurt er vrij weinig. Van de telkens terugkerende violen werd ik een beetje moe (en dat was ik al) en de articulatie was vaak net iets over the top. De scène waarin de het gezicht van Marceau veranderde in dat van Bellucci, was eerder lachwekkend dan spannend. Jammer.

Langdradig.

Een hele grote speurtocht, je moet er maar van houden. Het is fijn dat er twee aantrekkelijke actrices in de hoofdrol spelen want anders had ik het wellicht eerder opgegeven. Het concept is redelijk interessant maar het draait uiteindelijk toch uit op verwarring, de bijbehorende geschiedenis en relaties. Het blijft ondanks alle special effects en de verzorgde beelden een beetje tam. Er is geen scène die er echt uit springt, we zitten opgescheept met een stroperige brei van hallicunaties en verwarringen.


Kon beter.

Hmnja, dit was het niet helemaal.

De film balanceert wat mij betreft iets teveel tussen een Polanski-achtige vibe plus spanning en flauw psychologisch effectbejag dat echt nergens op slaat.

Hoofdrolspeelsters zijn oke, maar het gaat op een gegeven moment dermate ver dat je zoiets hebt van 'ach ja, whatever'.

Sophie Marceau is een prachtige vrouw met veel uitstraling, maar een echte topactrice zal ze volgens mij nooit worden. Dat geldt al evenzeer voor Monica Bellucci. Als je die twee samen in een warrige film zonder veel diepgang of consistentie aan het werk zet, dan zit je honderd minuten lang naar mooie vrouwen te kijken, die zelf blijkbaar ook niet snappen waar ze mee bezig zijn. Een redelijk waardeloze film dus. De mooiste en meest onbegrijpelijke scene? De allerlaatste: met z'n tweeën achter de laptop. Hoe verzint Marina de Van het?

Apart filmpje met een sfeervolle regie. Ik heb al eeuwen geen Hitchcock meer gezien, maar qua sfeer moest ik af en toe aan de meester denken.

Het eerste uur wist deze film me nog wel te boeien en vond ik het verhaal ook goed, maar zodra de fysieke verandering begint wordt het maar een wazige bedoeling. Monica Bellucci en Sophie Marceau zijn schoonheden van vrouwen en dat laten ze in deze film gelukkig regelmatig zien (zeker Sophie Marceau) waardoor de film best prettig te kijken is. Beide dames zijn natuurlijk ook in eerste instantie de reden waarom ik deze film heb gekeken.

Tja vind het geen top filmervaring. Daarvoor duurt het allemaal wat te lang en is het verhaal te warrig. Wel een paar mooie scenes. Mijn favoriete is toch wel de Italiaanse familia die zich vermaakt op de tonen van het aanstekelijke Pizzicarella.
Voor degenen die geen idee hebben waar ik het over heb:
YouTube - Pizzicarella