Passed the Door of Darkness (2008)

2 stemmen | gemiddelde 1,50
Verenigde Staten
Thriller100 minuten
geregisseerd door
Peter Mervismet
Mark Colson,
Kathryn Avery Hansen en
Matthew PraterTwee jonge kinderen drijven met hun gezicht naar beneden in de badkuip, ze zijn dood. Hun moeder ligt dood naast de badkuip in een plas bloed en is in haar achterhoofd geschoten. Op de vloer, naast een muur die bedekt is met bloed, ligt de vader des huizes, die zichzelf omgebracht lijkt te hebben. Voor de nieuwe detective Chris Malloy is dit wel het laatste wat hij wilde zien in zijn beginperiode. Voor zijn partner, detective Murphy MacCasey, is dit niets speciaals; hij heeft zoveel van dit soort dingen gezien. Een nacht nadat dit heeft plaatsgevonden, worden de heren alweer naar een nieuwe plaats delict gestuurd. Ze treffen een man aan, hij zit vastgebonden in een stoel en op de grond ligt een plas bloed. Het lijkt erop dat zijn hoofd eraf is geschoten met een shotgun. Ze ontdekken dat ze shotgun afging door een speciaal mechanisme wat ervoor zorgde dat als de deur geopend werd, de trekker werd overgehaald . Dit was precies het geval; zijn vriendin kwam thuis. Toevallig is zijn vriendin de dochter van detective MacCasey.
1,0
[permalink] geplaatst op 17 mei 2011, 18:49 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenWarrige film.
En ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet alle touwtjes aan elkaar vast kan knopen. Het einde is ook zo onduidelijk, met name die brief van MacCasey die nog opgelezen wordt. Het heeft iets weg van Saw, maar hier zorgt de moordenaar ervoor dat familie of bekenden de boobytrap af laten gaan. Geen onaardig uitgangspunt, maar nogmaals heel warrig. Daarnaast wordt er eigenlijk meer tijd in MacCasey zijn privéleven gestopt dan daadwerkelijk in de moordenaar. Duidelijk een B-productie. Visueel is het lelijk, met slow motion, dan weer versnelde beelden of flitsen. Heel donker gefilmd ook, waarschijnlijk om toch nog wat spanning en sfeer te creeën want dat stelde echts niets voor. Thriller? Eerder drama, maar ja, er zijn moorden gepleegd. Acteerwerk was vooral in het begin een lachertje evenals het script. In de eerste twintig minuten werd misschien wel vijftig keer 'fuck' gezegd. Het einde is best verrassend, mits ik het goed begrepen heb, maar ook dan vraag ik me nog dingen af.
1,0*