Hyôryuu-Gai (2000)

Ik geef notabene voorbeelden die mijn verbazing onderstrepen omtrent het gegeven dat mensen deze film ''cool'' vinden. Prima natuurlijk, maar ik vind het allemaal opzichtige, geforceerde schijncoolheid. Coolheid laat zich niet opleggen.

En coolheid laat zich niet definieren. Dat is voor iedereen anders. Ik vind de 'cool' terug in de houding van bepaalde personages, of de kleding, of een camerabeweging, of de presentatie van een scene (bijvoorbeeld de afrekening).

Ik zie die geforceerde schijncoolheid juist terug in andere films. Dat is heel persoonlijk uiteindelijk. De voorbeelden die je geeft vind ik ook weinig duidelijk; ze lijken meer betrekking te hebben op het 'B' of 'pulp'gehalte van de film. Misschien zelfs op het budget.

Zo `n scene waar iemand de rook van zijn pistool wegblaast, heeft weinig te maken, met het hebben van een laag budget. Zonder een gezonde dosis zelfspot, oogt zo `n scene inderdaad wat als een b - productie. En tja, b - producties vind ik nou eenmaal zelden cool.

Voor mij een tijdje geleden hoor, maar is die zelfspot niet gewoon aanwezig?

Verder vind ik het ook best dat jij die film niet cool vindt; ik irriteerde me enkel aan jouw overdreven kritiek (bespottelijk?) mbt de filmbeleving van een ander. That's all.

Het is allemaal niet serieus bedoelt natuurlijk, maar om voor humor door te gaan werden situaties niet genoeg uitvergroot of betrad de film nogal veel platgelopen paden op een chaotische manier, die louter chaotisch waren omdat de regisseur niet beter kon i.p.v. dat hij het juist op zo `n manier neer probeerde te zetten. De scene met het pistool moest overduidelijk een knipoog naar de ''westernhelden met hun revolvers'' voorstellen, maar kwam niet best uit de verf.

Ok. Duidelijk. Maar ook ik gaf commentaar op de humor in mijn eerste post bij de film. Ik vind dat ook niet Miike's sterkste punt.

Kijk, dan zijn we het toch nog ergens met elkaar over eens.

Vond deze film toch wel een van de grappigere miike films, moest toch best hard lachen om die wazige homo gigolo met die geweldige line:
"I Sell myself, very cheap!!"
maar het is inderdaad wel een beetje een wat, low budget film, maar dat is toch niet per definitie meteen een slechtere film?

Erg mooi geschoten en vooral gemonteerde film (weer) van Miike. Van begin tot eind fraaie shots met een heerlijke flow. Maar ook de achilleshielen van Miike komen hier (weer) pijnlijk bovendrijven. De karakterontwikkeling is nogal eentje van plattitudes (Miike bewandeld hier weer de van hem bekende vreemdelingen thematiek: figuren die zich thuis proberen te voelen in de smeltkroes van het misdaadmilieu) en het acteerwerk, met name van onze 'Braziliaan' Mario is weer op zijn best matig te noemen. De film is in mijn ogenook onnodig gewelddadig - teminste ik geloof niet dat er vaker meer doden zijn gevallen in een film van Miike. Jammer - ik vond zijn films als Rainy Dogs door die mooie gedragen, gekleurde en dromerige sfeer heel fijn. Deze doet dara in zijn verschijning wel aan denken, maar kent gewoonweg teveel zwaktes.

Al weer een tijd geleden dat ik een Miike zag. En dit is zeker een bovengemiddelde.

In de eerste plaats omdat er voor de verandering geen enkel saai/dood moment in de film zit. Vaak zit er wel weer zo'n sukkel kwartiertje in. Ook echt weer geniaal droge momenten. Prima vermaak.

3.5*