Shutter Island (2010)

Meer Hitchcock dan de verwachtte Film Noir en in ieder geval een hele fijne constatering dat Scorsese het maken van op-het-puntje-van-de-stoel-films nog steeds in de vingers heeft.
Ik had een soort van aardige "Cape Fear"-variant verwacht, maar dankzij alle geweldige twists en het fantastische camerawerk lijken we regelrecht op een meesterwerk af te stevenen!
Dat wordt het jammer genoeg net niet omdat zo rond het laatste half uur het allemaal net iets te veel over-the-top gaat.
Anderzijds de beste Scorsese sinds "Goodfellas" is geen slechte score.

goed film, had hem al een keer in de bios gezien maar een tweede keer blijft je toch wel bij. Ijzersterke scénes moet ik zeggen. Vooral Toen Leaddus thuis kwam en zijn vrouw de kinderen had verdronken, meesterlijk emotioneel en gespeeld Verder was het verhaal mooi om te volgen met alle plotwendingen in het achterhoofd, zo let je echt op wat mensen zeggen.

Standaard mysterie en een gebruikelijke plottwist. Maar dankzij goed camerawerk en een goede dosis spanning die schuilt binnen de scenes zelf; is deze film het kijken beslist waard.. Op den duur wanneer alles wel duidelijk wordt, dan heb je het ook wel weer gezien.

Gedoe met die joden Dat wordt toch uitgelegd? Hij was in Dachau.

Hmm... Straks gaat ie zich nog afvragen wat de dood met Final Destination te maken heeft of waar dat hele gedoe met die ring op slaat bij The Lord of the Rings. En waarom heeft Maximus in de film Gladiator zo'n hekel aan keizer Commodus!? En waarom zitten er eigenlijk haaien in de film Deep Blue Sea?

@neopetsYES!: Het heeft er wel iets mee te maken. Hij heeft dus deelgenomen aan de 2e wereld oorlog en dat had sowieso geen positief effect op hem. Mede door de gruwel van de oorlog is hij een alcoholist geworden. Met als gevolg een verwaarloosde relatie met zijn gezin. Zijn vrouw verzuipt vervolgens de kinderen en hij voelt zich verantwoordelijk voor hun dood.

Hé JacoBaco, jij hebt het gesnapt!! Super ) Ik dacht ook dat het heel duidelijk was....vond je opsomming ook leuk haha

Nu hopen dat neopetsYES het ook (weer) snapt.

Wat een leuke vraag voor iemand met een naam als Willemweetniet. Misschien help ik je een beetje op weg als je leest wat ik schrijf op 3 april, 13:14. (spoilertekst)

Zelf vind ik wel dat er het e.e.a. open wordt gelaten aan onze eigen interpretatie. Maar er valt genoeg te verklaren. Ik weet niet hoe goed je Engels is, maar je zou hier eens kunnen kijken:

Shutter Island (2010) - FAQ - imdb.com

Mijn favoriete quote uit de film is: Rachel 2: Once you're declared insane, anything you do is called part of that insanity. Reasonable protests are 'denial'. Valid fears 'paranoia'

maar als ik kijk wat voor films je een 5 geeft en dan een 0.5 geeft kan ik dat best goed begrijpen

Dus je hebt een film met een einde die ál het voorafgaande in een ander daglicht zet, een film die bekend staat om zijn plottwist, na een uur uitgezet? En ook nog eens beoordeeld?

You, my friend, have just epic failed.

Sterke film, goed verhaal. Je wordt helemaal de film mee ingezogen. Enorm sterk geacteerd door Leonardo dicaprio. Enorme aanrader!

Hoe bedoel je Mindfuck

Sterke film welke je meezuigt in een spannend verhaal en je geen moment loslaat .


Eén vraagje :



Spoiler : (
Het is idd niet duidelijk of Teddy/Edward nu terug zit in een fantasie of zijn physhiators iets wil wijs maken. )
Maar wat zou hem drijven dit laatste te doen ?
Om deze reden stelde ik me die vraag ook niet en ging (misschien voorbarig) van mijn eerste vermelding uit.

Enig opzoekwerk leert me "In de film Shutter Island, kiest de hoofdpersoon bewust voor lobotomie." bron wikipedia Dit geeft voor mij niet aan dat hij wil sterven maar hij wil bevrijd worden van het monster in hem en verder leven als een goed persoon.

Which would be worse - to live as a monster, or to die as a good man?
Dit is mijn tweede Scorsese film die ik heb bekeken en ik ben vooral benieuwd naar dat hij het nog steeds heeft na twintig jaar na Goodfellas, een film die nog steeds bij mijn persoonlijke top van bekeken films hoort. En ik kan nu al gerust dat hij het nog steeds heeft, al heeft deze film nooit de potentie gehad om Goodfellas van de troon te schoppen. Een meer dan degelijke film die de grootste mindfuck herbergt in de vorm van een enorme plotwending. Dat deze film veel discussies zal en heeft laten doen oplaaien is eigenlijk een presentatie an sich. Maar dat verdient het ook.

De film volgt twee US Marshals die worden opgeroepen na een mysterieuze verdwijning van een patiënt op Shutter Island. Shutter Island is een eiland waar degene naartoe moeten die door hun waanzin en/of andere psychologische ziektes een criminele daad hebben gedaan waarbij er slachtoffers zijn gevallen. De patiënt die op het eerste zicht 'ontsnapt' is heeft haar drie kinderen vermoord, dus dat zij een gevaar is voor de buitenwereld is een feit. Wanneer Edward Daniels (Leonardo DiCaprio) en Chuck Aule (Mark Ruffalo), de twee US Marshals, het eiland bereiken steekt er een orkaan de kop op die er voor zorgt dat de twee voor een lange tijd het eiland niet kunnen verlaten. De film heeft genoeg mogelijkheden om zich tot een thriller om te vormen die genoeg spanning creëert die er voor zorgt dat men op het puntje van hun stoel zit. En die mogelijkheden neemt de film dan ook om tot een soortgelijkend resultaat te bekomen.

Al van in het begin zorgt de soundtrack er voor dat de spanning van een hoog niveau is. De soundtrack werkt zich naar een qlimax, maar de verwachte qlimax komt er nooit. Plots stopt de muziek en kan er weer rustig gekeken worden. En op de één of andere manier zorgt dit er voor dat deze film iets unieks in handen heeft. Het is totaal niet origineel, want bijna elke thriller heeft zoiets, maar toch is de manier dat deze film dit brengt heel uniek. Dit blijft trouwens heel de film tot aan die enorme plotwending.

Naast de soundtrack zorgt het verhaal er ook voor dat er genoeg spannende momenten de kop op steken. Het thema zorgt er sowieso voor dat het spannend zal worden. Want zeg nu zelf, een eiland die net lijkt als Alcatraz, maar dan enkel voor de mentale zieken ten tijden dat lobotomie nog maar een experimenteel onderzoek was levert genoeg spannende momenten en stof tot nadenken op. Maar ook de keuzes dat de regisseur neemt om tot een geweldig resultaat te bekomen maken ook daar deel van uit.

Op een gegeven moment begon ik toch wel een band te creëren met het hoofdpersonage en werd ik volledig opgezogen in de film. Leuk weetje, toen de film gedaan was had ik toch nog even een gevoel dat ik nog in de film zat. De band die ik had gecreëerd met het hoofdpersonage zorgde er voor dat ik op een gegeven moment zijn gedrag begon te analyseren. Opmerkingen dat hij waarschijnlijk het posttraumatisch stresssyndroom had, omdat hij steeds die doden van dat concentratiekamp bleef herinneren en steeds nachtmerries daar omtrent had. Ook het feit dat zijn overleden vrouw een belangrijke rol speelde in die nachtmerries en dat hij op een gegeven moment hallucinaties kregen versterkte toch dit gevoel dat hij dit syndroom zou hebben. Ook begon ik op een gegeven moment zijn verantwoordelijkheid in twijfel te trekken en vond ik dat hij op een gegeven moment teveel procedurefouten aan het maken was. Maar dat hij eigenlijk zelf een patiënt is had ik nooit durven denken. Vooral het feit dat de film jouw liet denken dat het ziekenhuis er voor iets tussen zat zorgde er voor dat ik nooit zo een einde in gedachten had.

En toen had ik nog een betere band met het hoofdpersonage. Ik begreep al zijn daden op een gegeven moment en ik dacht bij mezelf 'wat als zoiets gebeurt bij mij ?' Zou ik dan rationeel handelen ? Of zou ik ook doen wat hij deed ?

Het is trouwens een hele prestatie om mij op het puntje van mijn stoel te houden, medeleven te laten krijgen voor een fictief hoofdpersonage en me opgezogen te laten worden in een film. Goodfellas deed zoiets soortgelijkends en daarom weet ik dat dit misschien wel eens het handelsmerk is van Martin Scorsese. Al betwijfel ik dat, want er staan ook heel wat biografieën op zijn naam en ik ben eigenlijk nog nooit opgezogen geweest in een biografie van iemand. Sympathie, respect en fascinatie heb ik sowieso al voor dat ik een biografie gezien heb. De beste film van 2010 zal dit waarschijnlijk niet zijn, maar een meer dan goede film is het sowieso. Alles zit goed. Acteerwerk, het verhaal, die enorme mindfuck van een plotwending en het feit dat deze film me heeft opgezogen zorgt er voor dat dit een vier een half krijgt. Voor mij is dit de beste film die ik tot nu toe heb gezien afkomstig uit 2010. Mijn respect, beste, die heb je zeker!

wat een bullshit-film zeg. 0,5 *

Prima thriller met een mysterieus sfeertje, altans, de eerste kijkbeurt. De 2e keer dat ik hem zag vond ik hem toch wat minder. Opzich wel logisch, je weet hoe het verhaal in elkaar zit. Acteerwerk was sterk en de sfeer beklemmend. De eerste keer zou ik hem een 4 geven, na me 2e kijkbeurt krijgt hij een dikke 3.5

...

Ik begrijp het dat NeopetsYES het niet snapt hoor want na 1 dag puzzelen heb ik het film ook pas door

Poeh, aan het eind van deze film blijf je nog met een stuk of 1000 vragen zitten. Volgens mij is hij nou wel gewoon degene die gek is, maar dat zou zo nog wel eens anders kunnen zijn.
Ik vond het wel een erg goeie film, heeft me van begin tot eind vastgehouden,omdat ik gewoon wilde weten hoe alles nou in elkaar zat. Hopelijk wordt alles na een tweede keer kijken alweer wat duidelijker...

Normaliter snap ik films bijna nooit in één keer, en dit was weer zo'n voorbeeld. Desalniettemin na de 2de keer kijken vond ik het (nog steeds) een prachtfilm! voldoende spanning, verhaal en meesterlijk geacteerd. En tja, ik bleef achteraf nog steeds met vragen zitten maar dat lijkt mij juist bij zo'n film.
4,5*