Pit and the Pendulum (1961)

Is deze film gebaseerd op "The pit and the pendulum" van Edgar Allen Poe?

Ja, volgens imdb.
En staat ook op de poster

Interessant, want dat verhaal is (op het enigszins zwakke einde na) echt haunting!

Ik vind dat einde echt wel geslaagd. Zoals de hele prent trouwens. Stuart Gordon probeerde het nog eens in de jaren negentig, maar slaagde er nooit in dezelfde beklemmende horrorsfeer te creëren.

Persoonlijk ben ik geen fan van die oude horrorfilms uit de jaren '50 en '60. Zo konden 'Black Sunday' en zelfs 'Psycho' me maar matig bekoren. 'The Pit and the Pendulum' was echter een aangename verrassing.

Misschien lag het aan het prachtige kleurengebruik, iets waar ik enorm veel aandacht voor heb in voornamelijk de oudere films. Het begint al erg boeiend met een eigenaardige kleurenmassa tijdens de titelrol van de film. Daarna verplaatsen we ons vliegensvlug naar het kasteel van de familie Medina, waar de mysterieuze dood van Elisabeth aanvankelijk meer vraagtekens doet reizen dan antwoorden. Aanvankelijk lijkt er niets aan de hand, maar naarmate de film vordert komen we meer te weten over het zonderlinge verleden van de familie.

Een hevig onweer barst los, gelijktijdig met het starten van de echte terreur. Cliché: ja, maar de hevige bliksemschichten die door de glasramen de duistere gangen en kamers van het gotische kasteel verlichten, zijn hét voorbeeld van sfeervolle horror.

Vincent Price, in de feilloze rol van Nicholas Medina, verliest naarmate de film vordert zijn zelfcontrole en eigen identiteit die uitmondt in een ijzingwekkende finale waar verleden en heden tot één geheel lijken te versmelten.

Naast Vincent Price schittert ook Barbara Steele in deze film, al is haar rol als Elisabeth jammer genoeg enorm beperkt. Het laatste shot van de film is wel voor haar mooie ogen gegund, en wát een beeld: een schitterend eindshot dat toch even blijft hangen.

'The Pit and the Pendulum' is een goede oude film in een sfeerrijke omgeving met bij momenten een experimenteel kleurgebruik. Een aanrader voor de horrorliefhebbers die houden van sfeer en subtiele scares.

Mijn oordeel: een zeer goede 4/5.

Prachtige horrorklassieker van een van de meesters in het genre! Price is in deze film perfect op dreef, house of usher en masque of the red death zijn andere meesterwerkjes van deze regisseur
4*

Ik had nog maar één film van b-film regisseur Roger Corman gezien (The Trip uit 1967), dus was het tijd voor meer. The Pit and the Pendulum (geschoten in amper vijftien dagen) is zijn tweede Edgar Allen Poe-verfilming in een reeks van vijf. In de film hangt een geweldige sfeer, niet in het minst door de indrukwekkende decors en het kleurgebruik. Bepaalde (droomachtige) sequenties zijn bijvoorbeeld in één kleur opgenomen. Het verhaal is spannend, en Vincent Price speelt erg goed. Maar de echte ster is de slinger, op het einde van de film .
Fantastisch hoe Corman een low budgetfilm als The Pit and the Pendulum quasi een miljoenenfilm kan doen lijken. Het is één van de sfeervolste en gewoon één van de beste horrorfilms die ik ken.

Is deze film ook in de MGM reeks uitgebracht als bepaalde andere Edgar Allan Poe verfilmingen van Corman?

Naar een verhaal van Edgar Allan Poe. Die naam is meestal een kwaliteitsgarantie en ook nu is het scenario van bovengemiddeld niveau. Behoorlijk macaber bovendien, al blijft Corman betrekkelijk braaf in de uitwerking. In andere films uit dezelfde periode zoals bv. Les Yeux Sans Visage en Peeping Tom zie je toch net dat ietsje meer durf. Dan kunnen we hier van een gemiste kans spreken.

Wel weet Corman aan de hand van knappe decors en kostumering een geheel eigen universum te scheppen. Niet helemaal mijn favoriete stijl, maar het past wel bij de sfeer die aan de hand van het scenario gecreëerd wordt. Deed me soms wel wat aan Mario Bava denken.
Ook van de partij is de schatplichtige overacting van Price. De wortels van het expressionisme zijn nog duidelijk zichtbaar in zijn mimiek en zijn stemtimbre, wat nogal raar aanvoelt met momenten. Desondanks draagt hij de film en slaagt hij erin de aanwezige dramatiek perfect te belichamen.

Vakkundig gemaakt is Pit and the Pendulum dus wel, al is hij naar mijn idee te traag en te braaf. De versie van Stuart Gordon heb ik nog niet gezien, maar zijn reputatie kennende verwacht ik toch een iets wredere film.

De Poe adaptaties van Corman zijn vooral erg sfeervol, Alleen the House of Usher is wat spannender. The Masque of the Red Death is ook een aanrader.

House of Usher ligt klaar in elk geval...

Sfeervolle en bij vlagen kleurrijke jaren zestig horror die me doet terugdenken aan de tijd van opnemen op VHS omdat je ergens had gelezen dat er een martelwerktuig in voorkomt.

Die is er ook, en hoe. Vooral een van de laatste scenes - de pendulum - is stilistisch door het kleurbegruik, wat simpele beeldvervormings-effectjes en het hypnotiserende gedreun van een trom. Geen gore (uiteraard), puur ambiance.

Sowieso knap hoe met de beperkte middelen de sfeer is neergezet met het kasteel en de kelders. Een aantal shots van buitenaf zijn gedateerd, maar dat heeft wel z'n charme, om het positief te benaderen. De soundtrack is ook effectief en gelukkig niet te overheersend.

Het verhaal begint als een soort klucht met het bijbehorende opzichtige toneelstuk-acteerwerk, waarna het mysterie van de familie steeds groter wordt. Een boeiend plot met een lekker korte speelduur, en een ongenadig einde voor enkelen.

Elizabeth die levend wordt opgesloten, en dat terwijl ze dood veinsde te zijn (ook levend begraven) voor Nicholas, een hoge prijs die ze moet betalen voor haar ontrouw en aanzet tot zijn gekte.
Het laatste shot is dan ook heerlijk confronterend en memorabel.

En Vincent Price.. is priceless.



Agree, best fraai.