Une Vraie Jeune Fille (1976)

Film laat goed zien hoe een jong meisje met de eerste sexuele gevoelens omgaat. Film was 25 jaar verboden voor de franse bioscoop, omdat de film teveel met porno te maken zouden hebben. Nou moet ik eerlijk toegeven dat 1976 geen 2003 is en dat ze ook veel filmen wat je zelfs nu bijna nooit te zien krijgt, bv het van heel close filmen hoe het meisje plast de vele masturbatie scene's en het meisje dat er alles aan doet om haar te sexueel te laten exposeren. Al met al heeft deze film mijn zeker goed weten te boeien daarom een dikke 7 dus 3.5*

Ik was toch alweer een hele tijd opzoek naar deze film, maar heb hem van het weekend dan eindelijk kunnen zien, echter wel in het Frans (zonder subs) wat toch best nog lastig was aangezien mijn Frans heel slecht is, maar ondanks dat obstacel weet ik eigenlijk ook niet zo goed wat ik hier nu precies van moet denken. Aan de ene kant is dit een behoorlijk pervers filmpje dat in het coming of age genre eigenlijk nauwelijks serieus te nemen valt, maar aan de andere kant is het ook weer behoorlijk interessant om eens gezien te hebben. Breillat is ook echt zo'n regisseur die op alle films die ik tot nu toe van haar zag (met deze meegerekend, drie) zo'n typisch feministische stempel plaatst en dat leverde bij een Fat Girl een zeer behoorlijke film op maar hier ben ik toch wat twijfelend over. Het hoofdpersonage (prima vertolkt door Alexandra) in deze film is in ieder geval behoorlijk interessant en daarnaast ook heel menselijk, we leren haar als kijker echt door en door kennen en haar nieuwschierigheid en ontluikende seksuele gevoelens worden erg mooi en realistisch weergeven, zo goed zelfs dat haar fantsieen (vaak met een tikje surrealisme geschoten) op mijn iig nergens echt raar overkwamen. Maar verder is dit eigenlijk maar een vreemd en ontoegankelijk filmpje, en weet ik eigenlijk totaal niet wat ik er nu precies mee aanmoet, ik zal hem dus ooit nog eens een keertje herkijken, eens zien of ik de dvd (met subs) nog voor een redelijk prijsje kan vinden, tot die tijd kan ik helaas niet meer dan een voldoende geven.

3 sterren

Een typische jaren 60/70 film.
Behoorlijk wat bloot en veel diepzinnige dialogen.

Symbols don't scare me

Met dit citaat kun je de film nog het best samenvatten. En daarmee ook het hele oeuvre van Breillat.

Verder erg door geamuseerd, want deze film is ook zeer grappig. Op een manier die me aan de op poppers en coke gedraaide film Satansbraten van Fassbinder deed denken.

Breillat zal nooit hoog scoren, maar zij behoort zeker tot de meest unieke filmmakers van de Franse cinema.

Typisch jaren 70 erotisch filmpje en dan in een Frans jasje i.p.v. een Duits. Net zoals bij de meeste erotische films draait het niet om het verhaal (is gewoon bijzaak) maar om de erotiek en dan met name het bloot gehalte. Het bloot gehalte is niet veelvuldig aanwezig maar bij het gene wat men soms toonde ging men voor die tijd best ver en dan doel ik vooral op de regenworm scene en de zeer lichte vorm van incest (vader die op dochter geilt). Het meisje (Charlotte Alexandra) waar het om draait zag overigens fraai uit en ze had ook een mooi lichaam, inclusief jaren 70 bos haar tussen de benen Zoals gezegd is het verhaal bijzaak in deze film en stelt het ook helemaal niets voor.