Mephisto (1981)

Waar baseer je dit eigenlijk op?

In December op DVD. Als tweede deel in de nieuwe NRC Handelsblad collectie.

morgenochtend 11u15 in cinecity!

ben benieuwd!

Een ontzettend indrukwekkende film, met een ronduit grandioze Brandauer. Mephisto stelt de vraag naar het hoe, en vooral het waarom van de opkomst van het nazisme. Waarom gaven sommige mensen zich hieraan over? Wat moet de reactie van kunstenaars zijn op een dergelijk ideologisch totalitair régime? Allemaal ontzettend interessante vragen, die Szábo verbluffend mooi weet neer te zetten. Het camerawerk van Koltai is ook prachtig. Schitterende scenes vond ik met name de dansscene bij de bruiloft (nadat de premier is langsgekomen), de slotscene natuurlijk, maar ook alle toneelscenes en de scenes waar hij tegen zichzelf praat in de spiegel, de hele film als het ware samengevat. Ronduit schitterend.

De extra's op de dvd (jawel, de uitgave van het NRC) zijn overigens erg interessant. Szábo zet hier uiteen hoe hij film ziet, ook in vergelijking met theater. Eén van de dingen die hij noemt is dat film juist het persoonlijke van mensen weet neer te zetten, reële emoties en handelingen. Wat in Mephisto naar voren komt is hoe de kunst in het algemeen bedreigd en beïnvloed wordt door dit nazi-régime, en vervolgens welke keuzes Hendrik hierin maakt.

Overigens bleek uit de producion notes op de dvd dat er vooral discussie bestaat in hoeverre Klaus Mann het verhaal gebaseerd heeft op het leven van Gustav Gründgen, maar de parallellen, zoals ze vermeld stonden, zijn natuurlijk sprekend. Mann verbrak na WOII het contact met Gründgen, omdat hij vond dat hij de boel verraden had door intendant te worden van het Staatstheater.

Deze zeer indrukwekkende, toch wel lichtelijk typisch Midden-Europese film krijgt van mij voor nu maar liefst 4,5 sterren. Ik wil meer van dit!

Dat is geen typische Midden-Europese film, Fisherking...

Ja.

Ondanks je totale misinterpretatie van mijn woorden, FisherKing , toch bedankt voor de tip. Wordt zeker toegevoegd aan de lijst.

Hoe ver kun je en mag je gaan om beroemd te worden?! Wat een film! En wat een rol van Brandauer! En wat kreeg ik een hekel aan hem! Bijzonder knap.

Na onlangs nog 'Mephisto for Ever' gelezen te hebben, een vrije bewerking van Tom Lanoye naar dezelfde roman van Klaus Mann, werd ook mijn aandacht op deze film gevestigd. Stelt István Szabó dezelfde vragen als Lanoye, is zijn ‘Mephisto’ ook beklemmend, beangstigend, en tegelijk sympathiek?

Het antwoord is gelukkig positief, en dat niet alleen door het fascinerende uitgangspunt. De vragen die Mann zich reeds stelde, kaderen perfect in de leefwereld van een ongrijpbaar karakter zoals Hendrik Höfgen. Steekt hij zich weg achter zijn zogenaamde kunstlievendheid, enkel en alleen om roem te vergaren? Of gelooft hij werkelijk dat er na hem alleen maar kwader en slechter zal komen, en offert hij simultaan zijn ideaal en zijn persoonlijkheid op voor het grotere goed? Bij Lanoye waren de vragen nog beklemmender, maar Szabó schrikt niet terug voor sterke cinematografie: het hallucinante einde zal me ongetwijfeld nog lang bijblijven.

Ook de keuze om Klaus Maria Brandauer als Hendrik op te voeren, is een onbetwistbaar pluspunt. Hij straalt afwisselend bezieling, schizofrenie, en een tikkeltje weltschmerz uit – wat hoeft een acteur anders nog te kunnen?
Anderzijds moet het gezegd dat ‘Mephisto’ aanvankelijk nogal chaotisch verloopt, en dat het een goed uur duurt vooraleer de film echt naar de keel grijpt. Ook om die reden verkies ik de theaterbewerking van Lanoye – of zou de versie van Klaus Mann himself gewoon de allerbeste zijn? Binnenkort meer eens lezen dus...
3*

Ik had de grote pech dat ik een verkeerde DVD had gekocht. Het geluid bleek achtertelopen, waardoor ik dacht dat ik een versie had gekocht waar irritante Duitsers de film hadden proberen na te synchroniseren. Na een tijdje begreep ik dat dit wel een Duitse film moest zijn. Het verhaal is uiterst origineel, waardoor ik denk dat ik van het boek wel zou kunnen genieten. Al speelt hij geweldig, Klaus Maria Brandauer zet een zeer irritant mannetje neer. Nou weet ik ook wel dat dit de bedoeling was, maar toch... Vond dat een sterk minpunt, want ik wil me vaak kunnen aansluiten bij de hoofdpersonage, of in ieder geval mee kunnen leven. Maar dat gevoel had ik absoluut niet in 'Mephisto'. Volgens NRC Handelsblad is dit een échte Europese klassieker, maar ik vond er niet veel indrukwekkends aan. Waar ik me beijvoorbeeld behoorlijk aan irriteerde was de scène waarin de hoofdpersonage aan die blonde vrouw in Hampburg (de vriendin van de theater actrice) in het bos opbiecht dat hij niet zonder haar kan. Met kromme tenen keek ik ernaar, het was allemaal veel te toneelachtige hoe hij afentoe acteerde. Misschien was dat dan wel weer de bedoeling, om te laten zien dat hij een echte toneelacteur was. Afgezien van de toch wel goede presentaties van Brandauer, heeft de film mij niet echt geraakt. Het verhaal fascineerde mij wel, waardoor ik mij toch gedwongen voel een 3* te geven.

Ik sluit me overigens helemaal aan bij JJ_D's mening.

Zeldzaam meesterwerk wat haar enorme impact en grootse karakter vooral te danken heeft aan twee dingen; het magnifieke en vrijwel unieke plot en de haast legendarische performance van Brandauer. Deze man kleurt zijn personage op intense wijze en weet je mee te sleuren in zijn zucht naar succes in het groeiende Nazi-Duitsland. Mephisto is een film vol nuance over een onderwerp waar men zelfs na zestig jaar nog vaak in extremen over denkt. Een zeer noemenswaardige Duits/Hongaarse productie.

Heb hem herzien, in de hoop dat ik het verhaal beter zou begrijpen en meer zou waarderen. Het tegendeel bleek waar te zijn. 3 > 2,5

Zondag 9 augustus(23.20u) op Nederland 2 als keuzefilm van Zomergaste Trudy Dehue.

Weet iemand de correcte trailer staan. Er staan er verschillende onder de naam Mephisto

Gisterenavond weer een poging gedaan deze film te bekijken.
Op zich is het basisgegeven interessant genoeg en zet je ook aan het denken: Wat zou je in zo'n situatie ZELF doen? maar kan hoofdrolspeler Brandauer absoluut niet uitstaan.
Wat een zelfingenomen ijdeltuit, deze rol is dan ook op zijn lijf geschreven. Wanneer hij in films een bijrol heeft gaat het nog net, maar een hoofdrol is voor mij te veel van het goede (lees: slechte!).

Natuurlijk zie ik ook wel dat hij subliem een aantal verschillende lagen in zijn karakter weet te leggen, maar toch heb ik de hele tijd het gevoel dat ik naar een toneelspeler zit te kijken en niet naar een echt persoon. Het wordt allemaal zo groot en voor mij overdreven neer gezet. Het begint al met de eerste scene (lekker vrouwvriendelijk trouwens) en de hoop dat het daarna wat subtieler wordt is al snel vervlogen.

Ik zal de film geen sterren geven, daar ik hem niet uit heb gekeken, maar kan me niet voorstellen, dat hij in het tweede uur beter zou zijn geworden.

Voor wat ik gezien heb en toch ook qua sterk verhaal wel een voldoende.

Aardige film. Goed verhaal met uitstekend acteerwerk. Gaat dieper dan ik had verwacht, de filmposter is wat dat betreft goed gekozen. Visueel wel nogal gedateerd, qua sfeer ook een beetje als een jaren 70 Krimi. Verbaas me er ook over dat hij van '81 is, had hem zeker 10 jaar ouder geschat.

Goeie eindscene ook. 3*

Dat vond ik ook erg irritant.

Ik denk dat mensen die naar deze film gaan kijken vooral tot in de puntjes weten naar waar ze gaan kijken. Het is speciaal en totaal niet gecommercialiseerd. Moet je veel geluk hebben dat het dan precies je stijl is , allesinds niet de mijne.

Grotendeels heeft iedereen hier zijn geluk gevonden en een paar hebben pech.

Brandauer is magistraal en tilt de film zo een paar treetjes hoger. Prachtige complexe en expressieve rol, een tikje theatraal ook, precies zoals het in deze film past. Echt genieten.

Mephisto begint een beetje onzeker en wat fragmentarisch. De film mist wat ritme en het koste me moeite erin te komen, maar na ongeveer een half uur ging het lopen en kreeg ik een fraaie film te zien. Heel Europees-jaren '70. De film deed me denken aan min of meer tijdgenoten als The Damned van Visconti (is wel een stukje ouder, maar ok) en Die Ehre der Maria Braun van Fassbinder met een verwant thema.

Fascinerend om te zien hoe Gründgens zijn zijn vrijheid, zijn vrienden en uiteindelijk zijn ziel verkoopt voor succes, geld en vooral zekerheid.

4.0*

Helaas ergerde ik mij dusdanig aan de nasynchronisatie en aan de vrouwelijke bewegingen van Klaus Maria Brandauer dat ik moeite had met het bekijken van de film. Jammer. Verhaal klonk erg interessant. De uitwerking viel alleen erg tegen.

Wat de overduidelijke lip-syncing en tegenvallende uitwerking betreft moet ik je gelijk geven. De film is ook iets te praatgraag. Alsof het eigenlijk voor toneel is geschreven. Het verhaal verdient een remake!