134.900 gebruikers | 85.711 films | 31.046 regisseurs | 3.508.426 berichten | 4.930.528 stemmen
Eldorado (1921)
Alternatieve titel: El Dorado
2 stemmen | gemiddelde 3,75
mijn stem:
Drama
100 minuten
geregisseerd door Marcel L'Herbier
met Ève Francis, Jaque Catelain en Marcelle Pradot
Sibilla, een flamencodanseres uit het zuiden van Spanje tracht door in een café te dansen genoeg geld te verdienen om haar zieke zoon te onderhouden. Esteria, één van de notabelen uit de stad is de natuurlijke vader van haar zoon, maar hij heeft hem nooit erkend. De dochter van Esteria, Iliana, heeft een verhouding met een Zweedse kunstenaar, Hedwick. Ze spreken telkens af in het prachtige Alhambra. Op een avond sluit Sibillia de twee geliefden op in het Alhambra en perst Esteria af om er voor te zorgen dat haar zieke zoontje verzorgd raakt.
[permalink] geplaatst op 2 mei 2010, 5:23 uur
[permalink] geplaatst op 17 juli 2010, 16:15 uur
[permalink] geplaatst op 30 december 2010, 3:32 uurMinstens zo belangrijk en invloedrijk als the castle of Fu Manchu van Jesse Franco 
,geniaal!
Even zonder dollen:de labyrintische sequentie in het Alhambra(het echte,bedoel ik,niet nagebouwd in een studio maar geschoten op locatie) mag er inderdaad wezen,en doet vaag denken aan ADAM van Resnais.Helaas duurt dit echter allemaal slechts een tiental minuten,die intussen nog worden opgeleukt met docu-achtige footage van semana santa processies.
Visueel ook sterk is het gebruik van tinting om verschillen in tijds en psychische toestanden aan te geven.
Ook hier echter,als in l'inhumaine(waar eveneens tinting werd gebruikt,maar willekeuriger) krijgen we een verhaal voorgeschoteld dat kant noch wal raakt en niet meer is dan een soort Carmen-rip off achtige sinjoritaatjes kitsch dat je onmogelijk serieus kunt nemen.Zonder terug te vallen op locaties als het Alhambra is dit werk dan ook vooral een oefening in verveling.Of misschien was dat precies wat Resanais wilde overbrengen.
De soundtrack werd verzorgd door Milhaud en kunnen we ook als een zouteloze Carmen imitatie omschrijven.
Oh ja:L'Herbiers vriendje Catelain bakt er weer niet te veel van,de heldin is nog wel ok.
,geniaal!Even zonder dollen:de labyrintische sequentie in het Alhambra(het echte,bedoel ik,niet nagebouwd in een studio maar geschoten op locatie) mag er inderdaad wezen,en doet vaag denken aan ADAM van Resnais.Helaas duurt dit echter allemaal slechts een tiental minuten,die intussen nog worden opgeleukt met docu-achtige footage van semana santa processies.
Visueel ook sterk is het gebruik van tinting om verschillen in tijds en psychische toestanden aan te geven.
Ook hier echter,als in l'inhumaine(waar eveneens tinting werd gebruikt,maar willekeuriger) krijgen we een verhaal voorgeschoteld dat kant noch wal raakt en niet meer is dan een soort Carmen-rip off achtige sinjoritaatjes kitsch dat je onmogelijk serieus kunt nemen.Zonder terug te vallen op locaties als het Alhambra is dit werk dan ook vooral een oefening in verveling.Of misschien was dat precies wat Resanais wilde overbrengen.
De soundtrack werd verzorgd door Milhaud en kunnen we ook als een zouteloze Carmen imitatie omschrijven.
Oh ja:L'Herbiers vriendje Catelain bakt er weer niet te veel van,de heldin is nog wel ok.
