The Confession (1999)

Ik vond dit een uiterst saaie film.
Ik vond het wel goed gespeeld van Ben Kingsley, de liefde voor zijn zoon kwam zeer goed over, maar verder gebeurde er eigenlijk weinig, ik was blij toen hij afgelopen was. 2*

Het lijkt wel of de scriptschrijver 2 matige scripts heeft samengevoegd in de hoop dat 2 keer matig goed zou zijn, helaas is dit niet het geval.
Dit is een film die niet weet welke kant hij op moet gaan, een film met een geforceerd subplotje die kant noch wal raakt.
Het is aan te zien dat Baldwin ook niet precies wist wat hij hiermee aan moest want hij maakt een nogal ongeinspireerde indruk.
Kingsley doet het wel goed maar Kingsley heeft ook meer acteertalent dan Baldwin en de rol van Kingsley is ook veel duidelijker.
De film begint matig komt dan na een uur even op gang en zakt dan aan het einde weer als een pudding in elkaar.
Het is niet een slechte maar een matige film, een 'tussendoorfilm' die je snel weer zult vergeten en zeker geen 2 keer zult aanschouwen.

Cijfer: 2,5

Pas na 70-75 minuten wordt de echte plot in de film duidelijk. Toch wel net iets te laat...

Op zich een mooi uitgangspunt met een lekker wrang dilemma maar het komt allemaal wat onovertuigend uit de verf. Baldwin draait op de autopilot en geeft weinig glans aan zn rol.
Kingsley daarentegen speelt als altijd gedegen en geeft zijn personage meer diepgang. Nagenoeg hetzelfde personage speelt hij in House of sand and fog maar daarin is hij omringt door betere acteurs en gesterkt door een vele malen beter script.
De film gaat uiteindelijk een beetje als een nachtkaars uit mede doordat Jack Renoble tijdens de uitspraak niet in de rechtzaal aanwezig is en je dus zodoende van hem geen reactie meer ziet.

Het spel in deze film is erg goed, hoewel het allemaal wat zwart-witjes wordt door de matige uitvoering van de rest van de productie. Het ziet er een beetje uit als een goedkope TV-productie, wat het waarschijnlijk ook is. Alhoewel dan niet goedkoop, daar ze Baldwin en Kingsley hebben weten te casten en dat zijn niet de minsten. Met hun spel bewijzen ze dat ook nu weer maar Melvin zegt het hierboven al heel goed; 't komt niet overtuigend uit de verf. Niet genoeg, althans.

Het is me ook opgevallen dat er weinig gebruik wordt gemaakt van muziek. Althans, ik heb niet één lied kunnen ontdekken dat niet speciaal voor de film gemaakt is, waarschijnlijk om te besparen op het budget. En het is 4:3. Dat zegt mij al genoeg.

Dit alles dwong me om me meer in de personages te proberen in te leven, wat nog net lukte. Maar echt een bevredigende filmkijk-ervaring is het daarom dus niet geworden.

Ook een beetje jammer dat de focus zo verlegd wordt; opeens is het hele vervuilingsplot een stuk belangrijker dan Harry en diens queeste naar rechtvaardigheid. Dat deed helaas een stuk afbreuk aan de film, waardoor ik deze niet hoger dan een zes kan beoordelen.

Een goed plot, hoewel de omliggende zaken wat meer aandacht verdienden.