El Espíritu de la Colmena (1973)
Alternatieve titel: The Spirit of the Beehive
120 stemmen | gemiddelde 3,77
Spanje
Drama97 minuten
geregisseerd door
Víctor Ericemet
Ana Torrent,
Fernando Fernán Gómez en
Teresa GimperaIn een Spaans dorpje in 1940 ziet een jong meisje de film Frankenstein (1931) van James Whale in een reizend theater. Ze raakt zo onder de indruk van het monster, dat ze vastbesloten is om naar hem op zoek te gaan.Deze film staat op nummer 235 in de tip 250
» volledige tip 250
5,0
[permalink] geplaatst op 1 september 2010, 19:00 uurEen fraaie film had ik zeker wel verwacht, maar de schoonheid van deze film overtrof elke verwachting. En dan heb ik het eigenlijk niet eens over de prachtige manier waarop alles in beeld wordt gebracht. Die is overigens zeker wel noemenswaardig, want sommige shots zijn werkelijk om in te lijsten. Een sobere meisjeskamer met weinig meer dan twee ledikanten en een kast met wat speelgoed…een deur die opengaat, een kat die naar binnen sluipt, de lichtval precies goed…zo eenvoudig, zo doeltreffend, zo mooi. Om nog maar te zwijgen van de sterke scène die het inluidt....Maar hoe schitterend ook, dit is niet wat me uiteindelijk ademloos deed toekijken.
Er zat gewoon zoveel ongrijpbaars in wat me echt iets dééd. De scène met de moeder, die zich slapend houdt…tergend lang, zo weinig onthullend en tegelijkertijd zo veelzeggend. Daar kan ik me volledig in verliezen. De spelende meisjes, zo ongedwongen, ik geloof dat ik daar alleen al urenlang gelukzalig naar had kunnen kijken. Ik vind het knap hoe sommigen de film zo kunnen analyseren, want ik werd veel te veel opgezogen in de wondere wereld van een sprankelend klein meisje om hier nu helder uiteen te kunnen zetten waar El Espíritu de la Colmena naar mijn idee nou echt over ging. Het roept in ieder geval herinneringen op naar het verlangen naar sprookjes, naar avontuur, naar oprecht geloven in onvoorwaardelijke goedheid, dat je als kind nog hebt.
Een plekje in mijn top 10 gaat hij zeker krijgen, een plekje in mijn hart heeft hij inmiddels.
[permalink] geplaatst op 9 september 2010, 2:11 uurWel schattig dat sommige mensen deze film willen zien als een idylle.EEDLC is wel een van de meest symbolisch geladen films die ik ken en ieder beeld lijkt over te lopen van betekenissen.
Net als bijvoorbeeld Cria cuervos is het zowel een psychologische schildering van een kinderzieltje als politieke metafoor.
Wat dat 1ste betreft:in de figuur van Ana lijken we te maken te hebben met iemand die zich opsluit in een narcistisch isolement en zich volledig verliest in haar droomwereld,dit itt haar pragmatische zus,moeder en vader.Dat narcisme blijkt wel uit de graagte waarmee Ana zichzelf bekijkt,b.v. wanneer ze in de vijver kijkt en ipv haar spiegelbeeld...het monster ziet.Trek verder uw eigen conclusies.
Ik vermoed ook dat Ana daarmee staat,min of meer,voor het achterlijke Spanje van Franco dat zich heeft afgesloten van de boze buitenwereld en worstelt met monsters die het zelf heeft gecreerd.De poitieke lading is explicieter dan je zou denken:de scène met de republikeinse gevangene die wordt geholpen en daarmee per ongeluk verlinkt,maar nog meer het beeld van de moeder die een briefkaart in het vuur gooit met daarop een postzegel waarop afgebeeld...Franco.Opmerkelijk dat dit de censuur passeerde.
Filmisch is het allemaal om je vingers bij af te likken:zoals reeds gezegd is ieder take als een schilderij,niet alleen beinvloed door onze meeesters maar zeker in de openluchtscenes nog meer door de Spaanse meesters als Velazquez,Zurbaran,el Greco enz.Spanje wordt hier niet echt afgebeeld als ideaal vakantie-oord voor de doorsnee toerist,trouwens.Door de zeer lange takes en statische camera voelt deze korte film wel veel langer aan dan je zou denken op grond van de speelduur..
[permalink] geplaatst op 9 oktober 2010, 0:02 uur
3,5 [permalink] geplaatst op 20 oktober 2010, 20:40 uur Het valt me op dat Spanje een topland is als het aankomt op films waarin kinderen centraal staan. Of in ieder geval hebben veel van dat soort films spaanse invloeden (Cria Cuervos, Marcelino pan y Vino, Io Non Ho Paura (hoewel eigenlijk meer Italie), El Laberinto del Fauno, schieten me zo te binnen).
Ook deze is weer fijn. Met name natuurlijk dankzij de vertederende Ana Torrent en het sterke laatste half uur. De aanloop van El Espiritu de la Comena vond ik wat minder bijzonder, eerlijk gezegd. Inderdaad zijn er mooie shots en is de belichting fraai, maar aan de andere kant vond ik de cinematografie wel wat statisch en de doodssymboliek leek me vrij oppervlakkig. Opvallend trouwens dat Ana Torrent net als in Cria Cuervos zo nadrukkelijk wordt geassocieerd met de dood. Ook verder zijn er aardig wat overeenkomsten met die film (denk aan de scheerzeep versus de make-up scene). Mijn voorkeur gaat uit naar de film van Saura, die vind ik toch diepgaander. Maar mooi is El Espiritu de la Colmena wel.
4,0 [permalink] geplaatst op 12 december 2010, 10:22 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Een prachtige film dit.
Ik moet zeggen dat de betekenis van alles voor mij nog niet helemaal duidelijk is, maar het lezen van sommige reacties hier helpt gelukkig al weer een heel stuk.
De film barst welke van de mooie symboliek en kent veel lange momenten zonder dialoog. In sommige films staat zoiets gelijk aan saaiheid, maar bij deze film doet. Bijna elke scene in de film is een plaatje op zich, waarbij de meesten ook daadwerkelijk echt mooie plaatjes zijn. visueel is de film dik in orde dus.
Het verhaal zelf is ook best origineel en Ana Torrent weet daarnaast ook te overtuigen als hoofdrolspeelstertje. Wat een enorm fraaie ooguitdrukking heeft ze, iets wat me op sommige momenten even deed terugdenken aan de hoofdrolspeelster in La Passion de Jean D'arc.
Het moment dat Ana het monster van Frankenstein ook daadwerkelijk ziet vond ik wel ontzettend mooi. Schitterende scene wat mij betreft en zo zijn er nog wel meer. Ik ben benieuwd of ik met een herziening er nog wat meer qua betekenis uit zou kunnen halen. Sommige beelden blijven ook lang hangen en dat is eigenlijk altijd een positief teken bij een film.
Voor nu een dikke 4,0*
