Educating Rita (1983)

Het verhaal volgt een bekend schema, maar Caine en vooral Julie Walters gaan er met veel plezier tegenaan. Leuk en aangenaam.

Deze film is, vooral dankzij de prachtige vertolkingen van Caine en Walters, een klein juweeltje.

Goed voorbeeld van de kracht van de Britse Cinema: een verhaal met meer diepgang dan de gemiddelde platbodem uit Hollywood en gedragen door karakterakteurs, in plaats van knappe gezichtjes voor de box office.

Het enige wat deze film aan positiefs opleverde was de acteerprestatie van Michael Caine.

De man zette redelijk overtuigend een uitgeblust personage neer, maar het scenario transformeert alles wat eventueel een morzel gevoel zou kunnen opleveren - in parodistische grapjasserij.:

Julia verlaat Frank. Hij wandelt gelaten weg, reactie Julia: ze begint meteen een stomende kus uit te wisselen met haar nieuwe vriend.

En die golf van kreupele dialogen:

(tijdens het zingen in de pub) Mijn moeder zei: "Kunnen ze geen beter liedje zingen?"

"Toen ik trouwde met hem, was ik een andere vrouw. Ik herken mezelf niet meer."


De personages zijn van boordkarton: hoe die Denny neergezet wordt: "Ik wil dat je zwanger wordt"... vreemde dialoog toch ...

De schoonbroer van Rita (tijdens de scène in de pub): zelfde kleren als Denny. Alsof de regisseur zegt: "Ach, het zijn allemaal dezelfde mensen. Een hopeloos lot ...

Het is allemaal zo ontzettend grof neergezet, en dit soort dramakomedie moet het toch hebben van de nuances, toch?

Alleen Britten lijken in staat zulke eerlijke films te kunnen maken, met personages die je daadwerkelijk grijpen. Het concept klonk mij niet zo heel erg interessant in de oren, maar het script heeft een bepaalde flair, terwijl Julie Walters een personage neerzet zoals alleen zij dat kan doen. Zelfs Michael Caine, waarvan het personage me op het eerste gezicht niet zo bijzonder leek kent een bepaalde charme die je maar weinig ziet. Een heerlijke film.

4/5