Er Dong (2008)

Een ongepolijst sociaal drama over een jongen die maar niet op het rechte pad kan blijven en door kleine misdaad in steeds grotere problemen geraakt. Daarbij worden weinig zijpaden bewandeld en blijft de camera altijd dicht op Er Dong gericht. Yang Jin maakt hier absoluut geen perfecte film mee (zo is de cameraman geregeld te zien, werken de droomscenes net niet altijd), maar juist door zijn tamelijk lange speelduur wist hij me wel mee te krijgen. Soms wat langdradig, andere keren heel raak, nergens melodramatisch en altijd rauw (maar net niet rauw genoeg trouwens). Je voelt dat hij net uit het dorp komt wandelen waar hij de film opnam (wat nog echt zo is ook, hoorde ik naderhand).

Aparte maar erg vermakelijke film.

Heb me geen moment verveeld, hoewel ik er wel zeker van ben dat mijn vrienden hem veel te lang zullen vinden. Sommige scenes vond ik zo mooi gemaakt, vooral met de motor. Ook vond ik een paar uitzichten zo schitterend. Je maakt ook met de cultuur van China mee, bijvoorbeeld hoe de school van Er Dong er uitziet en een aantal banen die hij deed voor het geld voor de huur en eten zijn zwaar en gevaarlijk. Dit raakte me wel soms. Prachtig gedaan.

Helaas op het moment dat Er Dong beseft dat zijn moeder niet zijn echte moeder is begon het saai te worden. Maar gelukkig duurde dat kort en de film bleef nog erg vermakelijk ook.

Een geslaagde film, als je het mij vraagt.

4,0*

Aparte film met mooie beelden, maar wel heeeeel errug traaaaaaaaaaaag. Heb het na een half uurtje voor gezien gehouden.

Had de regisseur het hele verhaal een klein beetje sneller verteld en de hele film op pakweg 100 minuten gebracht, het kon een topper in zijn genre zijn. Nu? Bestemd om ergens weg te deemsteren wegens te traag en te lang. Jammer, een gemiste kans.

Geweldige film. Sfeerrijk, kleurrijk, een mooi beeld van het Chinese platteland en cultuur. Heel puur, direct, niets gekunsteld.
Heeft veel weg van Still life en Bin Yip.

Lange takes, veel stilte, veel nietszeggende handelingen. Hierdoor zit je heel dicht op de karakters, alsof je zelf aanwezig bent in die dorpjes, op het werk en in de huizen.

. Tempo is traag, maar zeker niet te traag. Eerder relaxed. Je moet er wel van houden, dat zeker. En niet te hoog in je energie zitten

Is een film die de tijd neemt, en naar mate hij langer duurt kom je steeds meer in de ban van de karakters, de mooie natuur beelden en industriële beelden, en zelfs van de opnames van de armoedige maar kleurrijke slaapkamer. Het tempo, de lange shots, de mooi beelden werken hypnotiserend en zuigen je helemaal mee in de film

Mooiste tijd om te kijken:snachts in de stilte.