Jiu Shi Liu Liu De Ta (1980)

Dit speelflilmdebuut stamt uit de 'onbezonnen' eerste jaren van de regisseurs carrière van Hou. Hij zou drie van dergelijke films maken: naast Cute Girl (1980), Cheerful Wind (1981) en Green, Green Grass of Home (1982). Daarna zou hij met The Boys from Fengkuei een carrière starten die hem veel lof en de titel 'chroniqueur van de Taiwanese geschiedenis' op zou leveren. Een van de allerfijnste regisseurs. En toch laat ik het buitenkansje dat het IFFR biedt (de film is daar te zien in een programma rond eerste films van regisseurs*) liggen, omdat er als deze film draaien gewoon films draaien die ik liever zou zien dan een jeugdzonde van Hou.

* typisch weer zo'n Rotterdam programma. Beetje halfbakken erbij hangend. Van een aantal willekeurige regisseurs, wereldnamen, typische Rotterdam namen en onbekenden een programma bakken zonder dat er een directe aanleiding is (zie ook Hungry Ghosts en allerlei voorgaande edities) of urgentie om rond deze specifieke namen iets te organiseren. Blijf het merkwaardig vinden, ook al zitten er in deze 'Regained' sectie toch ook vaak pareltjes.

Leuk dat deze toegevoegd is, missen enkel nog Cheerful Wind en The Sandwich Man op MM (en uiteraard z'n nieuwe film).

Wel benieuwd naar dit filmpje, maar niet bepaald iets om voor naar Rotterdam te reizen.

In een zaal met amper 30 man gezien. Volgens mij waren er zeker 10 daarvan Chinees of Taiwanees en juist die mensen moesten het hardste lachen.

Het is inderdaad een formulewerkje van Hou. Kenny Bee was destijds een ster in Taiwan (Hou's eerste drie films zijn allemaal met hem) en is overduidelijk ook geen groots acteur. Dan is zijn vrouwelijke tegenspeelster Feng Fei-fei dat al veel meer. Het verhaal verloopt volgens bekende romantische komediepatronen met twee verschillen: De acteurs barsten af en toe in een liedje uit en het in Westerse ogen vreemde einde waarbij het personage van Kenny Bee die uiteraard de strijd om het meisje wint geen arme sloeber blijkt te zijn, maar net als haar uit een rijk nest komt. Zo is ie toch nog acceptabel voor papa. Wat misschien toch al een spoortje latere Hou is, is de toch best sfeervolle potretering van het platteland en de kinderen die er rondlopen. Tel daar de nog best aanstekelijke humor bij op en je hebt een film die naast dat het interessant is om eens gezien te hebben ook best goed te kijken was.

2.5*