Cat Ballou (1965)

De muziek viel tegen en het verhaal was niks. Het enige wat deze film boven water houd is het acteerwerk. Jane Fonda is redelijk maar Lee Marvin steelt bijna alle scenes. Alleen is het wel raar dat Lee Marvin de Best Actor Oscar won. Dit is duidelijk een 'supporting' rol.

Ik vond het ook jammer dat de film niet wist hoe grappig het wou zijn. Ze hadden beter met een soort comedy style moeten gaan (zoals slapstick) in plaats van een beetje van alles.

Naar mijn mening is dit een soort klucht met af en toe een zwart-komedisch tintje. Daarbij vind ik het eigenlijk wel goed wanneer een film (zoals deze) niet persé in een hokje te plaatsen is. Verder een vermakelijke film met puik acteerwerk.

Cat Ballou is een flink verouderde film met een zeer lastig uit te voeren genre, namelijk: western/komedie. De film is door deze keuze moeilijk serieus te nemen. Serieuze momenten worden elk moment gewisseld met zeer slappe/komische momenten. Naar mijn gevoel werkte die combinatie niet.

Verder is de film op technisch gebied ook verouderd. Het verhaal is vrij zwak en zelfs het acteerwerk is niet bij iedereen goed te noemen. Vooral Fonda maakt een aantal fouten door op verkeerde momenten te overdrijven.

Voornaamste reden om deze film toch te zien is Lee Marvin. Hij speelt zeer sterk, en is zelfs af en toe grappig. Hoewel hij de Oscar beter voor een andere film had kunnen krijgen, is het niet geheel onverdiend.

Huh? De gehele film werd met een knipoog gedaan. Ik heb niets serieus kunnen ontdekken. Zelfs een potentieel dramatische scène zoals de dood van Cat's vader wordt nog komisch gebracht.

Ik vond het allemaal best heel aardig, maar echt gelachen heb ik niet. Toch zitten er wel wat leuke stukjes in, die bijna allemaal draaien rond Lee Marvin. Met name als hij zich aankleed voor de grote confrontatie met de schurk (ook door Marvin gespeeld) en als hij dronken op zijn paar zit en ook het paard zo scheef tegen de muur staat. Een Oscar is wat overdreven, maar Marvin is ontegenzeggelijk het beste element van de film. Die oom deed het ook best leuk in priestervermomming, overigens. Jane Fonda deed het niet opvallend goed of slecht, maar wat was dat toen toch een knappe vrouw!

Verder is de film niet iets om echt over naar huis te schrijven, maar het is wel een fijn vermaak.
3*

Ik heb het precies andersom beleeft. Dé reden om toch te kijken naar deze film (waarvan ik zou zweren dat ik 'm al eens gezien zou hebben, maar ben ook altijd in de war met Catlow, dus dat zal die geweest zijn) was Fonda. Toch een hele vroege rol. Ik vond dat haar jeugdige enthousiasme er nog een beetje de schwung inhield. Dat overdrijven zat door de hele film heen.

Ik ben over het algemeen ook wel gecharmeerd van Lee Marvin, maar ik vond dit niet veel bijzonders. Toch wel een erg stoffige rol in een erg stoffige film. Een Oscar is ook niks waard. Dat bewees Jeff Bridges dit jaar toch ook wel. De acteur verdient zo'n ding, maar geef 'm dan voor een memorabele prestatie. Het enige leuke van Lee Marvin in de film is dat ik dacht: Ha, daar is Lee Marvin en even later weer, hé dat is weer Lee Marvin.

Verder meer vervelende slapstick dan grappige dingen. Ook nog wel leuk: Nat King Cole, mooie stem toch.

Zoals velen hier al zeiden: dit is een zeer vermakelijk filmpje. De muzikale intermezzo's van Nat King Cole vormen het luchtige toontje van Cat Ballou. Jane Fonda doet wat gevraagd wordt en dat is mooi wezen. Het plotje gaat niet verder dan het gemiddelde Jommekesalbum, maar ik merkte wel op dat ik mij nooit echt verveeld heb of geïrriteerd heb tijdens de film. Bij de oscar van Lee Marvin, of de waardering van het AFI, stel ik me wel vragen, zeker als je ziet dat Laurence Olivier ook genomineerd was dat jaar. 3*

Het verhaal is een beetje dun, maar Lee Marvin ÉN zijn paard zijn onovertroffen.