Industrial Symphony No. 1: The Dream of the Broken Hearted (1990)

Dit is geen echte film, maar meer een soort registratie van een nogal bizar toneelstuk. Alles draait eigenlijk om de (geweldige!) muziek van Angelo Badalamenti. De bizarre creaturen, rare situaties en vervreemdende symboliek op het toneel dienen vooral als beeldvulling. Een beoordeling geven is dan ook nogal lastig, maar een 'film' als dit kan ik eigenlijk niet meer dan 3 sterren geven, wat ik dan ook maar niet doe.

Jazeker

Leuk zeg.

Zeg dan gewoon dat je wil weten waar, Sigmund.

Ik heb al gezocht, het antwoord is: nergens Of toch in elk geval niet bij mij in de buurt...

Hebben ze in Belgie geen Cultvideotheek / Cinematheek of iets dergelijks?

Nope, wat dat betreft is België nog echt een apenland ...

In Brussel wel denk ik, maar ik ben geen freak die vier keer een half uur met de trein gaat reizen voor een film. Maar ik moet toegeven dat ik ook nog nooit in de Video Library in Antwerpen ben geweest, die hebben naar het schijnt ook wel veel op video.

Geen idee wat Lynch met dit probeerde te bereiken. Dit is een theaterstuk. Is dit origineel ook als theaterstuk opgevoerd, of was dit ook echt bedoeld als film(ish project) ? Want als film faalt het gewoon compleet.

1990 of niet, als je iets maakt wat draait rond de samengang van beeld en geluid, zorg er dan voor dat beiden mooi op elkaar zijn afgestemd. Het camerawerk heeft meer weg van amateurbeelden gemaakt door het publiek. De overgangen en pans waren zo ongelooflijk debiel dat het het aankijken niet waard was. De lichteffecten waren wel leuk, maar als je dan ook ziet dat er zo'n dwerg gewoon met een lamp staat te zwaaien ... nee dank je. Ik ben een groot Lynch liefhebber, maar voor dit werk is hij duidelijk niet in de wieg gelegd. Als de muziek dan ook nog eens tegenvalt, blijft er niks meer over dan puur amateurisme.

IS No1 deed me terugdenken aan Flex, het kortfilm project van Chris Cunningham. Wat een wereld van verschil. 0.5* en geen halve meer.

Het is ook geen film, maar een avant gardistische 'concert'registratie met licht effecten, animaties sierenes en muziek. (Een soort van voorloper van Sensation) Maar dat is blijkbaar niet jouw cup of tea. Persoonlijk vind ik het fantastisch, de hele sfeer en muziek geven precies het gevoel van broken hearted zijn weer (voor mij althans)

Ik wil

Als dat zo is ben jij in het verleden eens heel erg hard gedumpt Mooie muziek, mooi belicht en mooi gefilmd. Maar als film geen succes, het is allemaal te abstract. Leuk om te zien als je van Lynch houdt, maar meer niet.

2*

Is deze ergens te krijgen?

Volgens mij kun je hem op youtube zien, zoniet dan hebben ze hem eraf gehaalt.

Is inderdaad op youtube te bekijken. Interessant theaterstuk dat mij geboeid hield, er zit mooie muziek in en de effecten zijn best leuk. 3*

Ben het grotendeels eens met Onderhond. Sterk concept, veel potentie maar een uitwerking om van te janken.

Met de hele toneelsetting had stukken meer gedaan kunnen worden. En wat ermee gedaan word is gewoon slecht. Visueel gewoon knullig, veel idiote pans en kadreringen. Wat er te zien is is ook niet veel, sommige dingen zoals een demoon zijn gewoon triest. De lichteffecten zijn een pluspunt al zijn ook die ver van optimaal.

Verder mag ik mezelf best een fan van Badalamenti noemen. Hier creeert hij echter een melig hoopje van emo nummers. Een paar keer ook stukken uit Twin Peaks gehoord, echt nieuw was het dus ook niet.

Opzich een leuk experiment maar helaas compleet verneukt door Lynch & co. Wat overblijft is een overbodig en ronduit saai product.

1*

heb hem laatst kunnen kijken in 5 delen op Youtube,
aparte ervaring. De liedjes zijn wel mooi gezongen, en ook de beelden zijn indrukwekkend. Vond het wel irritant dat je op een gegeven moment de hele tijd zo'n dwerg (die uit de serie Carnival??) zag zagen. Toch al met al 3,5 ster voor de aparte ervaring. =)

Erg Lynch en tegelijkertijd ook weer niet. De man blijft vol verrassingen zitten.

Op zich best leuk, zo'n surrealistisch en sfeervol theatherstuk, maar Lynch weet het niet 50 minuten lang spannend te houden; de verrassing is er al redelijk snel af. Ook vond ik op cinematografisch gebied maar wat karig. Daarentegen was het werk van Badalamenti en Cruise weer voortreffelijk. Maar goed, de film an sich was niet al te bijzonder. Vond het net als Lynch's Rabbits een leuk experiment en een interessant project om eens gezien te hebben, maar daar is het ook wel mee gezegd.

2,5 sterren.

Nooit echt geweten wat dit nu precies was tot zonet dan en zoals Chainsaw hierboven me al zei Lynch blijft verassen. Dit valt nou niet echt een film te noemen, het is meer een over ander avant gardisch toneelstuk/videoclip ? met musicalelementen. Bij vlagen best leuk gedaan, hier en daar een paar fascinerende beelden en natuurlijk prachtige muziek maar verder wist dit me niet echt te boeien, veels te wazig en vaag allemaal. Inderdaad leuk als experiment maar als film kon me dit niet zo boeien.

2,5 sterren

Ja dit kun je inderdaad moeilijk een film noemen, het is meer een toneelstuk, waarbij van alles op het podium gebeurt. Een beetje het zelfde idee als Rabbits, alleen is laatstgenoemde toch een stuk mysterieuzer en boeiender.

De muziek van Badalamenti is het grote pluspunt aan deze film, samen met een paar aardige gebeurtenissen op het podium. Best sfeervol allemaal door de goede muziek, maar helaas al snel wat eentonig en richting einde zelfs nog wat langdradig, terwijl de film toch maar een dikke drie kwartier duurt. EEn mislukt experiment wat mij betreft!

2,0*

Fascinerend expiriment van grootmeester Lynch; ik heb genoten. Maar eerlijk is eerlijk, dit komt vooral door een paar werkelijk schitterende nummers (de muziek van) Julee Cruise ( ) en Angelo Badalmenti. Julee Cruise draagt de film overigens met haar bijzondere 'heartbroken' uitstraling. Erg mooi. Voor de rest niet altijd even duidelijk wat Lynch hier mee wil, maar het sleepte me wel mee. Favoriete plaat is 'I Float Alone'... die hier nu dus écht wel op de achtergrond te horen is. Fuck yeah!