3 Godfathers (1948)

Vito, Michael, Vincente

John Wayne kan niet acteren?
Wat een onzin.
Op wat voor manier kijk jij naar zijn films dan, zou ik willen weten.

Zijn gedrag omtrent de baby was hier redelijk wispelturig, zo belooft die eerst de moeder het kind op te voeden, en later denkt die er anders over.
Op zich wel begrijpelijk, maar ook hier zie je The Duke ijzersterk acteren.

Zeer vermakelijk, mooi gefilmd enzo, maar naar het einde, wordt het met wat te zeikerig, met die bijbelteksten.

3,5* (nou ja, een 6,8)

De rechter gezeten achter de bar met de hamer in zijn hand heeft net het vonnis geveld en zegt:

"Court's closed, bar's open. Double Bourbon, bartender,
.....if you please?"..... en de rechtzaal is weer een bar....

Dit is Ford ten voeten uit.....zijn alternatieve kerstverhaal is heerlijk burlesk...(boertig, plat of gechargeerd komisch, zegt mijn elitaire verouderde Van Dale, mijn Koenen Engelse woordenboek is genuanceerder: burlesque is volgens haar: koddig, kluchtig, parodie......en travestie niet hier! )....
De wijzen uit het oosten met hun rijkdommen zijn bankrovers die een pas geboren kind "adopteren". Prachtige vondst van Ford met Wayne ontroerend en bot tegelijk: ook slechterikken zijn niet altijd slecht ook zij hebben gevoel....dat meestal doorslaat in sentimentaliteit .....maar Ford slaat niet echt door!

Sergio Leone maakte met "Once Upon...." een "opera", Ford maakt met "3 Godfathers" een "operette"...(maar dan minder tuttig.... maar wel één met een lullaby )

Maar er is meer: de scénes met de paarden zijn subliem: het oogt realistisch, ruw, spontaan...levendig...warmbloedig....en dat alles in prachtige sets en prachtige landschappen. En natuurlijk de close ups! Ford zoekt echt naar de mooie shots!

Trouwens Ford is geen kwezel wat de bijbel betreft....(wat hierboven gezeik genoemd wordt speelt zich voornamelijk in een hallucinatie af.... of zoals Saulus een Paulus werd en de heilige geest ontmoette.....bij Ford ziet Wayne een Ezelin met haar jong....jawel moeder en kind) ......maar Ford weet dat mensen een goed (gezellig) verhaal nodig hebben.....Ford kent de "gewone man"......hij kijkt niet op ze neer....accepteert zoals ze (schijnbaar) meestal zijn.

Echt weer iets voor de liefhebber! ..............5 kerststerren!

ps: opvallend: http://www.moviemeter.nl/fi...

meer niet?

Onzinnig? Het is juist de kracht van de film. Daardoor verwordt deze (slappe) western tot een krachtige kerstfilm. Genre-ontstijgend? Het heeft mij verrast in ieder geval in positieve zin. 3,5* is mijn oordeel.

Juist: een klinkende proost op deze "heer"lijke film!

Wederom een uitstekende film van Ford, veel symboliek, mooie scènes en ondanks wat eerder werd gezegd ook goed acteerwerk.


Hier ben ik het ook helemaal niet mee eens, zonder het sterke acteerwerk van John Wayne had ik deze film nooit de 3.5* gegeven die hij nu krijgt.

Van het acteerwerk van John Wayne kan ik meestal totaal niet genieten. Ook in de film 3 Godfathers vind ik hem eigenlijk een slapjanusachtige huisvader op vakantie die naast zijn netjes gepoetste cowboyschoenen stoerder loopt te doen dan hij in werkelijkheid is.

Mijn favoriete acteur in westerns is Lee Marvin met veel humorvolle bravoure. In mijn ogen gaat Marvin er steeds echt voor. Wayne blijft voor mij steeds veel te veel hangen in een platte lijzige rol als brave borst. Ik mis iets van een geraffineerd soort dubbele gelaagdheid in zijn spel. Vraag me vaak af, wat de rollen van John Wayne voor de liefhebbers nu zo aantrekkelijk maakt.

Nou, deze film gaat qua sentimentaliteit wel behoorlijk over het randje. Kijkt niettemin wel redelijk weg, maar voor mij niet echt iets waar ik op zit te wachten.

Sinds Ford mij met zijn My Darling Clementine goed heeft weten te verbazen viel elke andere film van hem mij tot nu toe tegen. En hoewel 3 Godfathers absoluut niet het niveau van Clementine haalt komt het al weer wat beter in de buurt.

Kerstwesterns. Ik heb nooit geweten dat ze bestonden maar 3 Godfathers is dus een kerstwestern. Zo bevat de film overduidelijke verwijzingen naar de Bijbel en speelt het geheel zich af tijdens de kerstdagen. De sneeuw is het enige dat ontbreekt. Zoals een Hollywoodkerstfilm betaamd gaat het allemaal gepaart met een stevige moraal en sentiment (waar Ford zich sowieso graag van bedient). Maar de film is vakkundig genoeg gemaakt om het sentiment nooit irritant te laten worden. Al heeft Kos hierboven wel gelijk dat het op het randje zit.

Wat mij vooral aanspreekt aan deze film is de tocht door de woestijn. De 3 mannen hebben een flink tekort aan water en kunnen maar met moeite overleven. De gehele film is dus ook een zoektocht naar water. Zodra de baby er bij gehaald wordt, wordt het allemaal nog spannender. Ford brengt de eindeloze droogte en de strompelende mannen die steeds meer hun kracht verliezen schitterend in beeld. Je voelt haast met de 3 mannen mee hoe zwaar hun krachtproef is. De extra uitdaging in de vorm van de baby maakt het allemaal nog zwaarder. Knap gedaan.

Wel jammer dat Ford zoals gewoonlijk weer veel komisch bedoelde personages in de bijrollen stopt. Ook hier zijn ze vooral irritant. Ik zal Ford's gevoel voor humor wellicht niet delen, maar wellicht vind ik My Darling Clementine wel beter dan Ford's andere films juist doordat deze figuren ontbreken.

3,5*, rondt de kerstijd had hij wellicht hoger gescoort.

Ben ik trouwens de enige die bij deze film aan Ice Age moest denken?

Maar die rechter: "Cout's closed bar's open...etc" is toch heerlijk!
Typisch Ford: geen gezeur......maar wel oog voor het sociale!
Kerstverhaal tot zijn moderne kern relativerend, toen al, terug gebracht. Die scéne, bijna zoals Frank Capra het ook gedaan zou kunnen hebben, zal ik nooit meer vergeten!

Da's inderdaad wel Ford ten voeten uit. In Stagecoach heb je ook veel van dat soort scenes.

Zijn filmstijl is net als Capra lheerlijk laconiek.....snelle beslisser....alleen Capra heeft iets meer humor. Ford lijkt mij een gniffelaar.....nou ja droge humor. Beide mannen hebben een hart voor de medemens.
Alleen de Indiaan komt er bekaaid af...

Op zich wel een originele film, maar het is nogal saai uitgevoerd.
Veel en lange beelden van struikelende mannen door een woestijn met wat religieus gedoe er doorheen.
Net zoals de meningen verdeeld zijn over het acteerwerk van Wayne... het is mede een kwestie van smaak. Ik persoonlijk zie Wayne-films liever zonder Wayne.
Deze film is niet echt mijn smaak, maar dat ligt niet eens zozeer aan Wayne.
2,5*

Gister op TCM-UK. Reli-Western...brrr. En weer met Wayne-Bond-Wardon....
IMDB 1/10.

Religieuze western.

Helemaal mee eens, de Wayne films (westerns bedoel ik daarmee) met een andere acteur in zijn plaats (Randolph Scott of Joel McCrea bijvoorbeeld) zouden denkelijk in mijn favorieten-lijst terecht komen.

Deze film vind ik slaapverwekkend traag en saai.
Ward Bond is wel goed, zoals altijd.

De Ultieme kerst-western met een top cast , mooi verhaal ( de drie koningen) en prachtige beelden 4* . Gisteren herzien en de film heeft nog niks ingeboed aan kracht.

Het kerstverhaal in westernstijl, wel een beetje vreemde combinatie, maar opzich best te doen. Leuk geacteerd, niet goed, maar ook niet verschrikkelijk slecht. Gewoon een redelijk vermakelijke film.

Vermakelijke prent waar het eerste half uur het sterkst was. Daarna zwakt het flink af. Echt bijzonder is de film ook niet. Het verhaal heeft een prima insteek, maar de uitwerking kan hier en daar als bedenkelijk ervaren worden. Hoewel er genoeg vermaak is, denk ik niet dat ik hem volgende week nog goed herinner.

I'll be seeing you boys... prob'ly

Het moet volgens mij een tijd geleden John Ford - John Wayne maand zijn geweest op TCM want met deze Three Godfathers zit ik aan mijn derde film die ik op korte tijd zie van deze twee. Hoewel ik Ford's carrière tot nu toe niet veel vind voorstellen, ben ik een grote fan van John Wayne geworden dus laat ik geen kans onbenut om een film van hem te zien. Ik had al vaker gehoord dat John Ford een echte Western regisseur was maar tot nu toe had ik daar eigenlijk weinig van gemerkt doordat hij zich meer op oorlog leek te focussen in de films die ik heb gezien maar nu was het dan toch eindelijk tijd voor de authentieke Wayne - Ford Western combinatie.

De reden waarom John Ford de film wou maken is nogal ongewoon. Het verhaal van Three Godfathers werd al eens eerder verteld in een silent film uit 1916, met 20 jaar later nog een nieuwe versie en dus meer dan 30 jaar later deze versie maar dat terzijde. In de versie uit 1916 speelde een goede vriend van Ford mee, Harry Carey, en toen die in 1947 stierf dus besloot de regisseur om een eerbetoon aan zijn vriend te geven door de nieuwe film op te dragen in diens herinnering. Hoewel er dus al bijna 100 jaar verstreken is tussen nu en de eerste versie van de film, heeft het verhaal weinig aan kracht ingeboet. Een echte Western kun je dit niet noemen, met uitzondering van de setting, omdat er meer gefocust wordt op het effect van de baby op de drie mannen. In dat opzicht is de film dan ook wel een leuke zit geworden. Normaal gezien heb ik het niet op dit soort sentiment maar Ford weet het eigenlijk allemaal nog degelijk te brengen maar wat me vooral aansprak was de eer en zelfopoffering waarmee de drie mannen door de woestijn gingen. Zelf amper iets hebben en hetgeen ze wel hebben afstaan aan de kleine Robert William Pedro Hightower. Alleen jammer dat het einde nogal vreemd aanvoelt. Wayne draait uiteindelijk de bak in voor een jaar en een dag maar hij ziet dat blijkbaar perfect zitten. Ford had dit misschien nog iets beter kunnen uitwerken maar ach, voor zijn doen weet hij een vlotte en vooral geen langdradige film neer te zetten. Voor de rest zitten er ook een aantal geslaagde scènes in, het begin waar de drie bandieten de sheriff ontmoeten is echt goud waard qua gelaatsuitdrukkingen, maar langs de andere kant wel jammer van sommige verplichte humor. Zo was Curly eigenlijk meer irritant dan leuk.

Ik denk dat ik voor het eerst kennis maakte met John Wayne een aantal jaar geleden via een goedkope DVD box met 3 films die mijn broer had gekocht. Het waren een paar Lone Star Westerns en mijn broer vond ze verschrikkelijk. Omdat ze zo kort zijn (elk ongeveer een uurtje) heb ik ze toen ook eens opgezet en hoewel de Lone Star films niet echt het toonbeeld zijn van fantastische films maakte John Wayne toch een serieuze indruk. Sindsdien wat films van hem gekocht en ook regelmatig eens iets opgenomen van TCM en wat ik zie kan me toch altijd bekoren. Ik heb al vaker gehoord dat veel mensen iets tegen Wayne hebben, zelfs bij deze film alleen al zijn er een paar reacties, maar ik vind hem heerlijk. Ook hier is hij weer heerlijk op dreef, en voor de eerste keer dat ik me kan herinneren als bandiet. Vaak draait het uit dat hij dan één of andere undercover is maar hier overvalt hij echt een bank en dat geeft wel een leuke verandering. Harry Carey speelde dus mee in de originele versie uit 1916 maar er is nog een Carey die hierin zit en dat is zijn zoon, Harry Carey Jr. Tijdens het zien kreeg ik het gevoel dat die er wat verplicht bij zat en nu ik weet dat het zijn zoon is, geraak ik helemaal niet van dat gevoel af. Geen slechte acteur maar moet onderdoen voor Wayne en een geweldige Pedro Armendáriz. Vooral de scènes tussen die twee zijn soms echt heerlijk.

Veruit het beste van Ford dat ik tot nu toe heb gezien. Zijn oorlogsperiode is niet echt geweldig te noemen (dan heb ik het over How the West Was Won, They Were Expendable en Wings of the Eagle, hoewel die laatste nog wel vrij goed was) maar dit smaakt naar meer. Benieuwd naar Stagecoach en Rio Grande die ik hier ook nog ergens op DVD moet hebben liggen.

4*