24 Hour Party People (2002)

433 stemmen | gemiddelde 3,54

Verenigd Koninkrijk
Komedie /
Muziek117 minuten
geregisseerd door
Michael Winterbottommet
Steve Coogan,
Shirley Henderson en
Paddy ConsidineManchester 1976: Tony Wilson, afgestudeerd aan Cambridge, bezoekt een concert van de Sex Pistols. Geïnspireerd door dit belangrijke moment in de muziekhistorie beginnen ze een platenlabel, 'Factory Records'. De eerste band die ze contracteren is Joy Division (die later verdergaat als New Order). Andere bands volgen, en allen zijn zij toonaangevende artiesten voor hun tijd. Wat volgt is een verhaal over muziek, seks, drugs, popsterren en de geboorte van een van de meest bekende clubs in de wereld, 'The Hacienda', vergelijkbaar met 'Studio 54'. Deze komedie laat zien wat er gaande was op het gebied van muziek in Manchester, vanaf eind jaren zeventig tot en met begin jaren negentig.
3,5
[permalink] geplaatst op 11 maart 2010, 1:41 uurLeuke mockumentary.
Chaotisch zooitje, mooie personages, humoristisch en geweldige muziek. Geeft een mooi tijdsbeeld en zet het geheel stijlvol neer. Jammer genoeg duurt het misschien net wat te lang voort, maar ach..
3.5*
5,0
[permalink] geplaatst op 10 april 2010, 22:00 uurVond het niet echt een film maar meer een documentaire... Kijkt wel lekker weg... jammer dat er neit echt een goed verhaal in zit maar de muziek maakt het daarbij voor mij helemaal goed! Kende alleen new order maar de alleen voor de muziek krijgt deze film voor mij al 5 sterren... Vind het jammer dat ik deze tijd zelf niet heb meegemaakt! Super al die new wave!
2,5
[permalink] geplaatst op 31 mei 2010, 21:15 uurRedelijk Winterbottomtje.
Hoewel ik van sommige nummers best kan genieten (Go, Atmosphere en enkele andere nummers van artiesten die in deze film een belangrijke rol spelen), is het toch niet echt mijn genre, maar vooral: hun geschiedenis boeit me niet zo. De humoristische ondertoon kon ik wel waarderen, maar zoals verwacht -voor mij- geen hoogvlieger.
2.5*
5,0
[permalink] geplaatst op 24 juli 2010, 14:09 uurik denk vooral leuk/interessant als je wat hebt met manchester/the factory/joy division/80s wave en punk.
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2010, 21:21 uurGeweldige film. Precies het juiste tempo; heel erg vermakelijk.
3,0
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2010, 3:41 uurAardig. En toch had ik er meer van verwacht. Wat meer muziek, wat minder geneuzel, wat meer oude (archief)beelden van de bands, wat minder geacteerd filmwerk. Origineel gemaakt deze documuziekfilm, maar de manier viel bij mij toch net niet echt in de smaak. Ik was al redelijk bekend met deze geschiedenis en hoopte er nog wat wijzer van te worden, maar dat ben ik eigenlijk niet geworden. Een voldoende. Niet veel meer, niet veel minder!
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2010, 17:37 uurVoor de geschiedkundige feitjes kun je beter een documentaire gaan kijken.
3,0
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2010, 21:39 uurKlopt. Ik had van deze film ook meer een documentaire verwacht, vandaar ook dat ik hoopte op wat (meer) archiefbeelden. Dit was echter een soort van gespeelde reconstructie. Mijn verwachtingspatroon was dus (misschien onterecht) hoger dan wat de film uiteindelijk bracht. Vandaar dat ik 38 geef. Wie weet dat een herziening over enige tijd het cijfer nog wat omhoog haalt.
3,5
[permalink] geplaatst op 26 december 2010, 17:20 uurBruisende film over een belangrijke periode binnen de muziekgeschiedenis, waar eerlijk gezegd zo goed als niets van afwist. Interessant dus om in deze vorm te bekijken, al zal een echte documentaire natuurlijk nog beter zijn. Maar de film kan bogen op een energieke sfeer vol leuke grappen en naar mijn gevoel geslaagde re-enactments van optredens/feesten uit die tijd.
3,5*
[permalink] geplaatst op 6 maart 2011, 13:51 uur"I'm being postmodern, before it's fashionable!"
24 Hour Party People is nogal een postmoderne 'meta'-film, met een hoofdpersonage dat voortdurend de vierde wal breekt, beseft dat hij een personage in een film is, weet wat er nog gaat gebeuren etc. Klinkt als Godard-materiaal , maar Winterbottom gaat er een compleet andere richting mee uit.
Hij heeft er namelijk een luchtige, sympathieke film van gemaakt. Vol relativering, met een leuke ongepolijste (soms expres amateuristische ) look en een heerlijke laid back sfeer. Een gezellig, vriendschappelijk rommeltje , net als de hele Madchester-cultuur zelf.
De boodschap van de film is duidelijk: hoogmoed komt voor de val. Een mens kan soms vliegen, maar moet altijd ooit neerstorten. Al wat je kunt doen is opstaan van de val, zoveel mogelijk genieten en bovenal trouw blijven aan jezelf en je idealen.
"When you have to choose between the truth and the legend, print the legend", zegt Coogan. Voor de historische feitjes moet je dus een andere film gaan kijken. Als je de sfeer en de tijdsgeest echter wil proeven, zit je met deze film wel juist.
5,0
[permalink] geplaatst op 4 juli 2011, 22:28 uurIn de herziening!
't is zomervakantie dus kijken we gemiddeld wat meer films en draaien we ook nog wel wat persoonlijke favorieten in de re-run.
Film rond Tony Wilson, eigenaar van Factory Records en de Hacienda.
Film spits zich toe op twee populaire Factory-acts: Joy Division (1977-1980) en Happy Mondays (1987-1992) ... van de wave van Joy Division naar de Madchester-rave van de Happy Mondays: het lijken twee verschillende werelden, maar er zitten dezelfde betrokkenen achter, gooi New Order's Blue Monday er nog tussen en voila één soepele beweging.
Film loopt van 1976 tot 1997 en dat betekend dat er af en toe wat hak-op-de-tak wordt gesprongen en de film bevat ook nogal wat insider-grapjes.
Beetje bekend zijn met de discografie van Factory en de overige popgeschiedenis van Manchester (The Fall, The Smiths, The Stone Roses etc) helpt misschien wel wat.
Verder is die ietwat chaotische toon natuurlijk perfect voor deze film.
I am not a lump of hash. I'm in charge of Factory Records. I think.
Meesterwerkje!
[permalink] geplaatst op 3 augustus 2011, 0:37 uurJammer dat The Fall,het meest recalcitrante gezelschap er niet of nauwelijks in voorkomt.
Film lijkt gemaakt door ouwe hippies.Voor de rest goede film,goeie bands,aparte mengeling van docu en unieke live opnamens van The Buzzcocks,A Certain Ratio etc,alhoewel er weinig echte unieke live beelden te zien zijn.Doet me denken aan Control van Anton Corbijn.Welke is beter?
5,0
[permalink] geplaatst op 3 augustus 2011, 21:25 uurhansart schreef:
Jammer dat The Fall,het meest recalcitrante gezelschap er niet of nauwelijks in voorkomt.........
er zijn veel bands uit Manchester van die periode die niet of bijna niet in voorkomen, maar dit is het verhaal van Factory Records
The Fall, The Smiths (Rough Trade), Stone Roses (Silvertone), Inspiral Carpets (Mute Records) en Mock Turtles om zomaar 5 andere top Manchester bands te noemen van deze periode zaten op andere platen labels. En dan heb ik het niet eens over de pop bands uit deze stad zoals Simply Red, Take That en M People
hansart schreef:
........Doet me denken aan Control van Anton Corbijn.Welke is beter?
Hier in Nederland is Control meer bekend door Anton Corbijn. Ik vind 24 Hour Party People veel beter.
[permalink] geplaatst op 4 augustus 2011, 0:04 uurhet zijn 2 compleet verschillende films.
control is een vrij traditionele biopic, die ian curtis' levensloop vertelt op een heel ernstige, ingetogen en triestige manier. visueel is hij heel statisch, gecontroleerd vormgegeven. plus zwart-wit natuurlijk.
24 hour party people is een erg chaotische, vrolijke, uitbundige film, die van de hak op de tak springt en waarin niks serieus genomen wordt. de dialogen en het camerawerk lijken grotendeels geïmproviseerd (het compleet tegengestelde van die statische look van control dus).
winterbottoms doel is de geweldige sfeer van madchester weergeven, terwijl corbijn de tragische levensloop van curtis wil vertellen... het ligt eraan waar je van houdt dus... zelf kies ik sowieso voor 24 hour party people!!!
4,0
[permalink] geplaatst op 31 augustus 2011, 14:37 uurIk had eerst Control gezien en daarna deze en toen schoot ik wel hard in lach bij de zelfmoord van Curtis hierin.
3,0
[permalink] geplaatst op 3 september 2011, 0:51 uurNiet mijn soort film. Ik houd erg van muziek en vindt de oorsprong ook altijd zeer interessant, maar de manier waarop het hier verteld wordt werkt niet echt voor mij. Wel leuk om acteurs te herkennen waaronder Simon Pegg, Paddy Considine en meer.
5,0
[permalink] geplaatst op 21 mei 2012, 15:34 uur