Sweety. The Friends, Betrayal and Murder of Maja Bradaric (2008)

Wekt geen interesse op noch maakt het de zaak duidelijker. Veel pretentieuze gapbeelden die niks toevoegen en veel gepraat waar ik niks aan heb.

Ah... shoot.

Het onderwerp vind ik juist uitermate interessant (in z'n gruwelijkheid). En omdat deze binnenkort zal worden uitgezonden heeft/had het zeker mijn interesse, maar na dit bericht...

Ik ben in elk geval gewaarschuwd.

Je kunt beter uitkijken naar de speelfilm Schemer die begin volgend jaar in de bioscopen draait, ook op dat verhaal gebaseerd.

De hele vormgeving van deze docu is prima in orde.
Komt ook in geen velden of wegen in de buurt van de Peter R. de Vries-programma's.
Minpuntje wel is dat je desondanks niet echt meegesleept wordt in het verhaal.
En dat toch voor een zaak die de media hier in Gelderland behoorlijk heeft beheersd.
Interview in dagblad De Gelderlander met Nina vond ik destijds wel een indrukwekkend inkijkje in de zaak geven.
Hier zien we toch vooral erg naïeve jongeren (allemaal VWO-niveau? Nee Toch!) die opeens een gestoord figuur in hun vriendenkring binnenkrijgen, zonder daar ook maar iets van te merken.
De reden voor de moord was een SMS-je (stomme aap).
Hoe krijg je daar in godsnaam twee medeplichtigen aan deze moord bij.
Misschien hadden de daders ook in de film moeten zitten om het geheel wat meer te duiden.
Mooie vormgeving, maar iets betere spanningsopbouw was beter geweest.

Ik vond de documentaire te 'kunstig' / filmisch(?) gemaakt voor dit onderwerp. Veel beelden die sfeer moesten neerzetten (en dat ook deden), maar veel te lang duurden. De scenes in de club, de kermis en onder de douche zijn daar voorbeelden van.. Ik kreeg er geen goed gevoel bij. Het gevoel dat de maakster meer bezig was met het maken van een originele, filmische docu dan met het drama waar het over ging. Bij zo'n scene zat ik steeds maar te wachten tot het voorbij was en ik meer info zou krijgen over de gebeurtenissen en hoe de betrokkenen dit beleefd hadden.

Lag het soms aan mijn eigen TV, of was de beeldkwaliteit van de docu af en toe belabberd?

Nah, alleen die Nina leek mij wel redelijk intelligent, die andere (Bosnische) jongens waren volgens mij toch wel van een minder niveau, voor zover ik dat kan beoordelen aan de hand van een docu van 75 minuten...

Hm.. pijnlijke constatering hierboven, aangezien ze nota bene op mijn oude school zaten. . (ook een leuke manier om eens landelijk in het nieuws te komen als school).

Maar goed, dat en het feit dat ik zo'n beetje alle plekken die er langskomen goed ken, deed me toch maar deze docu bekijken.

Zou er anders nooit aan begonnen zijn, een speciaal voor de BNN gemaakte docu over een nogal sensatiebelust onderwerp..brrr..

Maar het boeide soms toch wel, ook al heb je nog steeds geen flauw idee wat nu de achterliggende en onderhuidse spanningen waren. Gewoon een nogal ver doorgedreven actie van een sociopathisch mannetje lijkt me. Boeiender zijn de mensen er omheen die er nogal door werden meegetrokken.
Wel mooie muziek in deze docu.

De oh zo mooie vormgeving begon mij toch te irriteren. Met name de kwartier-durende [nou ja, zo voelde 't wel] kermis-scene was de spreekwoordelijke druppel. Sfeerwekkende mysterieusheid of toch gewoon opvulling? Het werkte bij mij op de verkeerde zenuwen in ieder geval.

Kracht van de documentaire zijn de onderhuidse spanningen. Ook de psychiater in de strafzaak had geen flauw idee wat nu de beweegreden was van dit misselijke misdrijf. Jammer is het des te meer dat de daders niet aan het woord komen. Maar gelukkig was er ook de reddende engel: (voor de docu welteverstaan) Nina. Vriendinnetje van Maja en destijds 'verkering' van hoofddader Goran. Zij is ook veroordeeld, en in het begin denk je aan een rechterlijke dwaling. Maar hoe meer zij blootgeeft, des te intrigerender wordt het verhaal en de verschillende verhoudingen binnen de vriendengroep (en Nina's nalatigheid). Ik zou Nina ook niet durven te bestempelen als 'redelijk intelligent'. Met uitspraken als "ik had allemaal slechte sekservaringen gehad; Goran wilde niet met mij naar bed; hij houdt dus echt van me!; hij wilde niet met mij naar bed omdat ik heb geneukt met een neger," dan ligt het ongetwijfeld aan mijn intelligentie.

Kom maar op met die speelfilm, en dan wel in de stijl van het mysterieuze art-houserig gezweef van deze docu.

Kan me wel vinden in de mening van Mug; ook mij werkte die 'intermezzo's' (kan je ze nog zo noemen wanneer ze bijna de helft van de film vullen?) enorm op de zenuwen. En dat terwijl ik het in film vaak juist waardeer. Hier stond het het lopende verhaal enorm in de weg. De gebeurtenis zelf (en dan vooral de psychologie van een groep jongmensen) is verder boeiend om volgen en het feit dat er eigenlijk geen helder 'antwoord' wordt geformuleerd draagt juist bij aan het mysterie. Maar het toch wel misplaatste 'sferische' staat een hoog cijfer serieus in de weg.

Niemand verder last van slechte beeldkwaliteit bij vlagen??

Ik zag hem op uitzendinggemist, die beeldkwaliteit is sowieso al verschrikkelijk slecht.

Had er niet echt last van.

De documentaire bevatte ook privé-beelden, archiefbeelden en videocamera-bewakingsbeelden. Dat die beelden niet stroken qua kwaliteit met de rest is logisch.

Ja, maar ik bedoelde niet de privé- of archiefbeelden. Ik bedoel de "gewone" beelden geschoten door de regisseuse. Ik had af en toe last van pixelachtige beelden of schaduwen/strepen tijdens shots van gezichten...

Kan ook aan mijn TV liggen hoor.

Ligt aan je TV - echt geen last van gehad
(digitale TV-kijker met zo'n groot breedbeeld-ding).
Zit de kabel wel goed?

Interessant verhaal dat zeer matig wordt gebracht. Die artistieke foefjes hadden ze niet moeten doen, van mij mocht het een stuk zakelijker. Zonder al die onzin hadden ze er een 50 a 60 minuten docu van kunnen maken die veel pakkender en indringerder geweest zou zijn. De emotie moet van het verhaal en de vertellers komen, niet van de pseudo-artistieke beelden die het verhaal steeds onderbreken.

Nee, ik kijk géén digitale televisie!! Ik heb wél een plasma-TV.

Nee, ik bedoel ik kijk wel digitaal en mijn beeld was prima!

Oh oké. Dan zal het aan mijn TV hebben gelegen!

Matige documentaire. Het onderwerp is erg boeiend, een van de meest schokkende moordzaken in Nederland. De documentaire weet er alleen weinig mee te doen. Allereerst zijn die nagespeelde stukjes vrij tenenkrommend, en wel interessant om betrokkenen aan het woord te horen, maar uiteindelijk wordt je er weinig wijzer van. Nina komt soms inderdaad wel een beetje onnozel over, vrolijk bijna. Maar ik denk dat het ook gewoon een beetje haar manier van praten is.

Die bijna psychedelische beelden in de docu vind ik wel heel nadrukkelijk aanwezig. Dat kun je niet de halve documentaire doen. Volgens mij bestond zelfs meer dan de helft van de documentaire uit dit fragmenten. Op een gegeven moment kwam het me wel heel erg de strot uit, en kwam allemaal ook een beetje op me over als een beetje artistiek doen. Ook die lange gevoelig bedoelde shots van starende betrokken bevielen me niet zo. Het kwam gemaakt over. De muziek vond ik dan weer wel heel aardig te pruimen. Al was die misschien ook wat al te aanwezig.

Dat iemand agressief is en dominant aanwezig wil natuurlijk niet zeggen dat het ook echt een psycho is, dus het is ook niet zo heel gek dat je daar niet al teveel naar kijkt als vriendengroep. Zelfs niet als iemand roept dat hij een ander gaat vermoorden. Dan stap je ook niet gelijk naar de politiek natuurlijk, je gaat in eerste instantie
uit van een grap of zo. Maar wat ik dan wel weer raar vond was hoe Nina vertelde dat Goran niet met haar naar bed wilde, want "ze had het met negers gedaan", wat hij vies vond. Als iemand zoiets roept zou ik nogal raar opkijken. Ook als je pas 14 of 15 bent moet je dat toch niet helemaal normaal vinden lijkt me. Niet in de Nederlandse cultuur in elk geval.

Op het einde wordt de documentaire wel wat sterker, met een paar best heftige anekdotes plus een homevideo van Maja's vijftiende verjaardag, die best pijnlijk is om te zien. Helaas worden er alleen niet echt vragen beantwoord, dus uiteindelijk schiet je met het kijken van de documentaire niet zo heel veel op. Er wordt zelfs geen echt goede reconstructie van de moordzaak gegeven.

Niet naar de politiek nee, dat is een beetje overdreven. Denk niet dat de politiek daar veel mee kan. Naar de politie klinkt al wat aannemelijker...

Haha, my bad.

langgerekte (overbodige) scene's en eigenlijk weet ik nu nog niet veel meer dan er in de krant stond of al bekend was.

Dat meisje met de rood-bruine haren -Nina geloof ik- heeft wel onwaarschijnlijk mooie, heldere, sprekende ogen. Alleen daarom blijven hangen, maar te kort om (inhoudelijk) een mening over deze docu te hebben en/of een stem op uit te brengen.

Jammer alleen dat Nina zoveel informatie had achtergehouden voor de ouders en de politie....

Ik had het ook niet over de geloofwaardigheid van die sprekende ogen, enkel over de schoonheid daar van

Na de film Schemer gezien te hebben, was ik wel benieuw naar hoe de zaak nu precies in elkaar zit. Ik vond het intrigerend om de betrokkenen aan het woord te zien, die volgens mij vrij oprecht waren. Maar over de ware toedracht van de zaak blijft het gissen.

Wat in de film geen rol speelt, maar essentieel is, is dat dader en slachtoffer uit Bosnië komen, waar ze als kind de burgeroorlog meemaakten, en naar Nederland gevlucht zijn, ontheemden dus.

Ook in de docu, komt dit nauwelijks aan de orde. Wel dat Goran P. heeft verklaard dat hij tijdens de wurging oorlogsscenes voor zijn geestesoog voorbij zag komen. waarvan hij getuige was in Bosnië
Relevante vragen zijn dus, wat hebben de betrokkenen in Bosnië meegemaakt, en hoe zat de relatie tussen Goran en Maja precies in elkaar?
Hier schiet de documentaire duidelijk tekort, misschien dat het niet te achterhalen was, maar enige aandacht voor het oorlogsverleden van de betrokken, en hun vlucht naar Nederland was op zijn plaats geweest, zodat ook de grotere context zichtbaar wordt. De docu is teveel gefocust op de personen die dichtbij de daders en slachtoffer stonden.
Wiki

Haha oke, touché

Ik vond Sweety een aangrijpende documentaire puur en alleen door het onderwerp.
Misschien is het omdat het hier in de buurt is gebeurt of omdat ik Goran M kende als collega maar deze moordzaak heeft toendertijd veel indruk op mij gemaakt.
De gruwelijkheid van de daad en het feit dat het allemaal binnen 1 vriendengroep plaatsvond was voor mij toen niet te bevatten.

Veel nabije vrienden komen aan het woord waaronder zelfs Nina die veroordeeld is geweest en vast heeft gezeten voor medeplichtigheid.
Een iets duidelijker beeld heb ik wel gekregen na het zien van deze docu.
Nina kwam op mij over als een onzeker en beïnvloedbaar meisje. Een onzekere puber die zich geen raad wist met de situatie en er op geen enkele manier grip op had.

Als docu vond ik het allemaal veel te langdradig en zweverig gebracht. De sfeerbeelden zullen voor de personen zelf misschien wel iets betekenen maar deden mij niks.

*2,5