Harold and Maude (1971)

Een juweeltje van een film. Hilarisch en ontroerend. Dikke 4*, met optie op verhoging.

Geweldige film wordt naar mijn inziens lichterlijk verpest door die Maude. De scenes van dat tweetal vond ik echt jammer. Verder typische Ashby pracht en praal. 3.5

Harold: Do you pray?
Maude: Pray? No. I communicate.
Harold: With God?
Maude: With life.

Prachtige, gevoelige film met licht absurdistsche humor. Volgens mij duidelijk een invloed geweest op een aantal hedendaagse Amerikaanse indie regisseurs (Todd Solondz, Miranda July en vooral Wes Anderson).

Grappig en hartverwarmend en mooi, vrij ingetogen geregisseerd. Bud Cort en Ruth Gordon spelen heerlijke rollen.

4.0*

De film zou eigelijk een groter publiek verdienen

Prachtige film die perfect balanceert tussen komedie en drama en met een zeer goede soundtrack van Cat Stevens!

Heb hem gister dan ook maar eens gezien, de film werd al eens eerder als meesterwerk beschreven in de serie Dawson's Creek (zoals BlueJudasKiss al zei) en natuurlijk in There's Something About Mary dus ik was er wel benieuwt naar geworden en het is inderdaad een prachtige film.

Komedie en Drama worden inderdaad uitstekend gecombineerd, ik heb meerdere keren in een deuk gelegen om de bizarre humor vooral die nep zelfmoorden zijn om het te besterven, daarnaast heeft de film een heel gevoeldige kant en worden de twee titelrollen heel erg mooi neergezet door Gordon en Cort waarvan vooral die tweede in haast elke scene uitblinkt, hiernaast heeft de film ook nog een mooie en bijpassende soundtrack en een hoop memorabele scenes.

Al met al Harold and Maude is een heel eigenaardige film die (denk ik) niet aan iedereen besteed zal zijn, de invloed op latere films is duidelijk te merken, het deed me (kwa verhaal) af en toe een beetje denken aan Garden State en wat de stijl betreft een beetje aan regisseur Todd Solentz, een klein cult meesterwerkje dat na al die jaren (wat mij betreft) niets van zijn kracht verloren heeft.

4 sterren

Twee uitersten heeft deze film. De goede kant dan maar eerst: de ontzettende sadistische Bud Cort die de hele boel op stelten zet. Het gefuck met de omgeving om zich heen is geniaal lachwekkend en zet de kijker zelf ook telkens op het verkeerde been.
De mindere kant: die vervelende hippie-oma. Een redelijk irritant mens is het en de vriendschap tussen haar en Bud Cort snap ik niet zo. Het past uitstekend in de jaren '70-sfeer, dat dan weer wel.
Blijft iets anders over wat me is bijgebleven, de blijige muziek van Cat Stevens. Die wordt nogal geprezen, maar ik vond ook niet zó geniaal. Als de mindere kant minder aanwezig was en vooral gefocust werd op Bud Cort die zijn omgeving tot het uiterste tergt, dan had deze film gemakkelijk een 4,5* gekregen.

Originele film.
Zeer excentrieke hoofdpersonages, wat meteen ook het sterkste punt van deze film is. Geweldig goed en leuk geacteerd door de oude vrouw en de jongen.
De muziek past goed bij de film en is aangenaam.
Ik miste wel een zekere diepgang op dramatisch vlak. Het is allemaal wel filosofisch getint, maar de personages zijn een beetje karikaturaal en ik mis de gelaagdheid van films als Happiness of Hundstage.

Zeer goede en bizarre film klassieker, die zeker voor zijn tijd erg gedurfd was(Hij werd in 1971 ook niet echt goed ontvangen door het publiek dacht ik?)
Deze film gaat erg ver.. en lijkt nergens echt grenzen te hebben..
De zelfmoord pogingen van Harold zetten de kijker meerdere malen op het verkeerde been.. erg goed uitgewerkt!
Deze film is zowiezo goed door de verhaal lijn.. maar ook zeker door Bud Cort! deze rol was hem letterlijk op het lijf geschreven
Ruth Gordon acteerde ook zeer aardig.. maar het is Bud Cort die hier de film naar een hoger niveau bracht..
4 wel verdiende sterren voor deze film klassieker die zelfs vandaag de dag nog bijzonder & bizar is!

Fijn dat hij beviel.

En na hem zo rond 1987 voor het eerst gezien te hebben vandaag in de review: En we hoeven de oorspronkelijke waardering niet aan te passen.
Mooie mengeling van humor en romantiek. Hoogtepunt blijven natuurlijk de vele "zelfmoordpogingen" van Harold.
Nadeeltje is Cat Stevens die nogal nadrukkelijk op de soundtrack aanwezig is. Persoonlijk ben ik daar absoluut geen fan van, maar toegeven wel erg seventies.
Blijft net achter bij het Bud Cort-meesterwerkje: Brewster McCloud die nog wel eens op MGM Channel voorbij komt.
Maar zeker een must-see deze jaren zeventig voorloper van Donnie Darko.

Prachtfilm

Het geïdealiseerde beeld dat jongeren per definitie levenslustige feestbeesten zijn en oudere mensen versleten producten, wordt in deze film hardhandig om zeep geholpen. De film heeft op z`n zachtst gezegd ook schijt aan het overbrengen van verplichte levenslessen, zoals moeders dat bij hun kinderen doen. De relatie tussen Harold & Maude is uniek rebels en ontstaan dankzij een voor de maatschappij nogal vreemde hobby, namelijk het bezoeken van begrafenissen.

Het is gelukkig ook geen film geworden waar lukraak wat tegen de maatschappij en diens bekrompenheid wordt aangeschopt. Men mag zich dan afzetten van typisch kuddegedrag en zich inlaten met wat burgerlijke ongehoorzaamheid, Harold & Maude kenmerkt zich voor mij vooral als een bevlogen, hartsverwarmende film tussen 2 (verloren) zielen, die de gangbare gang van zaken vervloeken omdat deze hen niet zichzelf wil laten zijn.

De neiging tot zelfmoord bij Harold mag dan leuk gebracht zijn. Scenes die pas echt in mijn geheugen gegrift zullen blijven staan, zijn de scenes met de boom in de laadklep en het dollen met wat politie agenten. Zelden zo `n mooie rol gespeeld zien worden, zoals Ruth Gordon het hier deed. Ik lag krom van het lachen bij de voorbedachte ruzie, om er maar voor te zorgen dat Harold niet in het leger hoefde te gaan. Daarbij was de moeder van Harold ook geestig, vooral toen ze zelf even alle antwoorden voor zoonlief invulde. De muziek was fijn, alhoewel niet echt gelijk een meerwaarde.

En laat ik nou altijd gedacht hebben dat Ruth Gordon ook de rol van Coco in Mulholland Dr. voor haar rekening nam. Dat blijkt dus onzin te zijn. 4*

Een erg leuke en originele film met een niet alledaags verhaal, dat erg goed uitgewerkt wordt. De twee hoofdrolspelers liggen qua leeftijd enorm ver uit elkaar, maar hun gezamenlijke “hobby” zorgt ervoor dat ze letterlijk naar elkaar toe gezogen worden. Dat is op papier inderdaad erg onwaarschijnlijk, maar in de film werkt het wonderwel, vooral dankzij het uitstekende spel van zowel Ruth Gordon als Bud Cort. Een erg leuk stel om te zien, die samen lekker hun eigen gang gaan en lak hebben aan de maatschappelijke regels. Dat levert een aantal memorabele scènes op. Ook ik moest hard lachen toen ze samen de agenten voor de gek hielden, evenals het moment dat ze samen een nepruzie houden bij de legerofficier.
Daarnaast zijn er nog de vele “zelfmoordpogingen,” waarbij ik iedere keer op zijn minst moest glimlachen. Zijn moeder die zich er aan ergert en de schrikreactie van een ander, als Harold plots “zijn hand eraf hakt.”
Een erg leuke sfeervolle film dus met een goed verhaal en sterk acteerwerk en erg vermakelijke gebeurtenissen.

4,0*

Had in het begin wat moeite in het verhaal te komen. Dat komt ook doordat bij aanvang de focus nog niet zo bij Harold ligt en hij gewoon overkomt als een vervelend, dwarsliggend jong zonder uitstraling. Per minuut komt de klemtoon echter meer op zijn personage te liggen en voel de ik de sympathie (voor hem en zijn situatie) groeien. Dan ineens verscheen Maude en wist ik het niet meer. Een zwenk van mijn sympathie naar Maude en vervolgens zat ik met twee hoofdrolspelers die om de aanda ht en sympathie strijden. Dat vormde voor mij een bonus voor de toch al aantrekkelijke film, die zelden cinematografische hoogstandjes vertoont maar over de gehele lengte zo blijft boeien dat ik het jammer vond dat de film ten einde kwam.

Prachtige film waarbij ik zo nu en dan onder de tafel heb gelegen van het lachen maar gelukkig word ook de bittere ernst nergens uit het oog verloren. Mooi acteerwerk

Zeer goed

Bijzondere, vaak zeer grappige film met subtiel aangrijpende emotionele momenten. De personages zijn leuk uitgewerkt en het script zit vol verrassende elementen. Visueel ziet de film er nog steeds fraai uit, vooral door het sfeervolle camerawerk. De score zit iets te vol met liedjes van Cat Stevens, maar echt storend is dit gelukkig niet. Komt wellicht iets te traag op gang, maar de film wint aan kracht naarmate hij vordert. Prachtig einde ook.

Verwachtte hier op de een of andere manier erg weinig van, maar was een serieus goede meevaller.

De scènes tussen Harold en Maude zijn grappig genoeg juist de mindere scènes wat mij betreft. De scènes met Harold en zijn moeder daarentegen, zijn over het algemeen hilarisch. Qua absurditeit en zwarte humor is dit zeker een leuk filmpje. Opvallend veel 'lyrical music' trouwens, niet indrukwekkend, maar vervelend was het ook niet.

3*

Mooie, memorabele film over een naar elkaar toegroeiende bejaarde jongen en jeugdige oma. Prettig verzorgd en een aantal scènes is erg leuk. De suicide fakes waren grappig.

Lief verhaal over een vriendschap. De scene's tussen die 2 zijn daarom heel schattig en grappig.
De moeder is een karikatuur van zichzelf. Film moet het vooral hebben van de chemie tussen Harold en Maude