Micmacs à Tire-larigot (2009)

Waar moet ik beginnen? Micmacs à Tire-larigot zag ik al eens in een filmhuis. Vermoedelijk in de laatste week dat die nog draaide. Dat filmhuis heb ik vol euforie verlaten, want de film klopt volledig. Ik ben erg zuinig met het geven van perfecte scores, maar hier had ik geen enkele twijfel. Nogmaals, alles klopt. Het verhaal is sterk. De acteurs zijn uitstekend. de decors en het kleurgebruik zijn fenomenaal. Iedere seconde boeit en er zijn maar weinig films waar ik hetzelfde bij voel. In alles is te zien dat Jean-Pierre Jeunet beschikt over een enorme fantasie. Het maakt de film origineel genoeg, juist doordat je goed kan zien dat het duidelijk van zijn hand is. De handelingen van de personages zijn onverwacht en uitermate creatief. Bazil's strijd tegen twee reuzen (de wapenfabrieken, hij speelt ze prachtig tegen elkaar uit) legt ook een gevoelig thema bloot. Stiekem is Micmacs een politieke film, maar wel een waar weinigen het niet mee oneens zullen zijn. Gebracht met een goed dosis humor. Ik durf zelfs te zeggen dat deze beter is dan Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain

Ambachtelijk broddelwerk.

Een flauwe film...
Komedie is mijn smaak niet...
Geen goede Franse film...
Een redelijk acteerwerk...
Maar wel een leuke oude spulletje verzamelen...
Geen aanrader...

Weer een erg leuke maffe film van Jeunet en het is weer helemaal in zijn stijl dus de regi gaat zeker niet met de jaren achteruit. Ook in Micmacs kunnen we weer smullen van de gortdroge humor en dan ook de heerlijke ooggeilende schilderij-achtige montage. Dany Boon is ook weer lekker bezig. Hem kende ik al uit Binevieu chez la chitz en nu is het een gehandicapte door een rondvliegende kogel die in zijn hoofd zit. Ja, het begint allemaal als een actiefilm en daarna gaan de remmen weer los, waneer Bazil samen met zijn maffe vrienden de wapenhandel te lijf willen gaan en eigenlijk gewoon een terroristische aanslag op de bommen en wapenfabrikanten willen plegen. Maf thema zou je al zeggen. Ook staan we weer bom van de maffe Jeunet achtige figuren, zoals dat lenige vrouwtje en die strenge huisvrouw (nouja huis..) en natuurlijk Bazil zelf. Iedereen mag weer lekker gek doen.

Maar zeker weer een geslaagde film van Jeunet. Hij moet er gewoon nog meer maken. Can't stop watching his films.

4,0*

Wat kwam ik hier moeilijk in, maar wat kwam ik er vervolgens moeilijk weer uit. Een iets te traag begin, maar daarna één groot feest.
Zo veel te zien, zo veel te lachen. Eén groot kunstwerk waar ik uiteindelijk ontzettend van heb genoten!

Pracht film!

Het was aartsmoelijk om de film te blijven volgen. Wat een miskleun. We zijn toch wat meer gewend van Dany Boon. 1*.

Net als Amélie is dit weer zo'n zoete opeenhoping van falende humoristische pogingen waarbij vrijwel iedere flauwe scène hopeloos wordt bijgestaan door overdreven personages en aanstellerige gebeurtenissen. Er zijn een aantal stereotype karakters terug te vinden en de bijrollen worden belabberd ingevuld. Het lijkt alsof iedereen een verkeerde paracetamol heeft genomen zodat het controleren van de emoties niet meer mogelijk is. Niemand kan normaal doen en het moet allemaal duidelijk nep zijn zodat we als kijker niet vergeten dat het maar fictie is. Wellicht was Jean-Pierre bang dat we niet genoeg suiker binnen kregen maar op zo'n nadrukkelijke manier vind ik er niets meer aan en het verassingseffect is ver te zoeken. De onnodige bestelling irritatie werd aangevuld met een lenig meisje waarvan menig kind misschien onder de indruk is maar die verder eigenlijk helemaal geen toegevoegde waarde heeft. Ook Calculette zorgde voor een pakketje ergernis met haar onmogelijke wiskundige inschattingen. Het camerawerk heeft voldoende aandacht gekregen evenals de Art Director en de colour correction en eigenlijk past het wil in zo'n sprookjesachtige wereld maar enkel die uitstraling kan op onmogelijke wijze verbloemen dat dit een creatie is waarbij je iedere vorm van logica moet uitschakelen en de meest onzinnige ideeën verplicht moet accepteren en dat vind ik niet erg comfortabel.

Erg mooi en kunstzinnig in elkaar gezet stukje film. Heb er van genoten.

De volgende aflevering van Jeunets filmplezier -- en het mijne. Zelfs bij het kijken naar de Making of betrap ik mezelf er regelmatig op dat ik met een enorme grijns op mijn gezicht zit. Bijna niet uit te leggen hoe vrolijk ik van de films van deze man word.

Erg leuk filmpje. Ik zat een lange tijd net onder de vier sterren, tot het moment in de fabriek en het einde. Fabriek was erg tof gedaan, en het einde gewoon geniaal. Zie je totaal niet aankomen. Moet nog lachen als ik er aan denk. en zo heeft de film nog meer van dat soort (kleine) momenten. Het hoeft niet altijd groots te zijn om leuk te zijn. Visueel ook erg mooi, fijne muziek en goed acteerwerk. Typisch Jeunet, en eigenlijk ook weer niet.

Goeie film waarin een groep schrootverzamelaars twee wapenhandelaren tegen elkaar opzetten. Een leuk verhaal met allerlei maffe personages en acties. De film ziet er mooi uit en draagt overal het stempel van Jean-Pierre Jeunet. Absoluut origineel op veel vlakken en de kleine kunstwerkjes die de schrootverzamelaars maken zien er leuk en mooi uit.