MENU

Gekijôban Poketto Monsutâ: Myűtsű no Gyakushű (1998)

Alternatieve titel: Pokémon: The First Movie - Mewtwo Strikes Back

mijn stem
2,50
667 stemmen

Japan
Animatie / Avontuur
85 minuten (Japanse versie) / 75 minuten (Amerikaanse versie)

geregisseerd door Kunihiko Yuyama
met de stemmen van Rica Matsumoto, Mayumi Iizuka en Yūji Ueda

Een groep wetenschappers slagen er in om een nieuwe Pokémon te creëren aan de hand van DNA van een uiterst zeldzame Pokémon genaamd Mew. De wetenschappers kunnen hem echter niet onder controle houden en Mewtwo breekt vrij... Het is aan Ash, Pikachu en hun vrienden om Mewtwo te stoppen.

164 BERICHTEN8 MENINGEN
zoeken in:
 
avatar van Phoebe318
3,5
geplaatst op 30 januari 2012, 17:11 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Wat een nostalgie, deze film! Ik heb als klein kind gehuild bij het stuk dat Ash versteend raakt en Pikachu begint te huilen. Wat zullen mijn ouders wel niet gedacht hebben?
Dit was één van de eerste films die ik in de bioscoop zag, en hij is me nog goed bijgebleven. Het eerste stuk dat alleen over Mewtwo gaat, vind ik nog steeds interessant.

Voor de nostalgie en de pret die het me destijds (en stiekem soms nog steeds) opleverde een *3.5

avatar van Metalfist
3,0
Metalfist (crew)
geplaatst op 4 april 2012, 19:07 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
I didn't know Vikings still existed

Pokémon heeft vroeger toch wel een groot deel van mijn jeugd beheerst. Het was niet dat ik er zo'n enorme die-hard was maar ik heb hier toch nog altijd een resem kaarten liggen en ook de reeks heb ik redelijk veel gezien. Deze eerste film ben ik dan, net zoals velen van mijn leeftijdsgenoten, nog in de cinema gaan zien en over het algemeen stond de film bij mij ten boek als een heerlijk stukje nostalgie. Gisteren vond ik deel 1 en 2 voor nog geen euro op good old VHS dus gisteravond maar eens opgezet.

Maar als ik eerlijk moet zijn, het is me toch een tikkeltje tegengevallen. Het begin bracht me wel meteen zoveel jaar terug naar de cinema want net zoals toen is mijn VHS uitgebreid met het kortfilmpje Pikachu's Vacation. Een herinnering die me altijd is bijgebleven doordat mijn moeder met mij de film ging zien maar na een lange dag werken zonder gegeten te hebben in de warme zaal in het slaap was gevallen. Ik neem het ze vast en zeker niet kwalijk want hoewel ik het filmpje vroeger geweldig vond, had ik nu ook zoiets van wat ben ik nu weer aan het kijken. Ik ben nog altijd aan het twijfelen of ik dit filmpje mee in mijn rating zou nemen maar vermits het zo'n 12 jaar geleden op dezelfde manier in de cinema draaide beschouw ik het als een volledig deel in de film. Hierna begint de uiteindelijke film die voornamelijk nogal gekenmerkt wordt door de filosofische nonsens die vooraf gaan. Het is me vroeger schijnbaar nooit opgevallen maar deze eerste film in een reeks van vele probeert wel erg hard een bepaalde moraal in je strot te steken. Het belachelijkste is dan ook het einde waarin duidelijk wordt gemaakt dat Pokémon helemaal niet horen te vechten, althans toch niet op deze manier. Ik kan me geen betere manier bedenken om als maker je eigen film/serie onderuit te schoppen... Net zoals de meesten heb ik trouwens wel de Amerikaanse versie gezien maar het schijnt dat de Japanse versie de verplichte moraal over vechtende Pokémon helemaal niet zou gebruiken? Lijkt me in ieder geval wel een stuk interessanter. Het korte introfilmpje over Mewtwo dat in de cinema niet gezien werd is trouwens ook wel interessant te noemen doordat het de openingsscčne een stuk duidelijker maakt.

Qua animatie is dit zowat hetzelfde niveau als de gewone reeks, althans toch in hoeverre dat ik me dat kan herinneren want ook dat is alweer jaren geleden. Via het korte filmpje van Pikachu krijgen we een aantal nieuwe Pokémon te zien maar over het algemeen is dit toch niet zo bijzonder speciaal. Wel altijd leuk natuurlijk om een aantal bekende gezichten terug te zien zoals de cameo van Gary maar ook de aanwezigheid van Ash, Misty en Brock maken erg veel goed. Ik ben opgegroeid met de eerste generatie Pokémon en dit heeft toch nog altijd heel wat meer nostalgie dan de 3e of 4e generatie. Erg tof ook dat ze Jesse en James (het is me pas gisteravond opgevallen dat het een verwijzing is naar de legendarische bandiet Jesse James is) er nog even in hebben gestoken. Voor de rest verschijnen in deze eerste film voornamelijk Pokémon uit de bekendste generatie en dat is wel erg leuk natuurlijk. Vooral Psyduck blijft toch nog altijd geniaal leuk. Ik heb vroeger altijd de serie in het Nederlands gezien maar deze film (en zijn opvolger) heb ik met Nederlandse ondertiteling gekocht maar de stemmen zijn degelijk verzorgd.

Binnenkort deel 2 nog maar eens opzetten. Van deze film kon ik me nog redelijk veel herinneren (dat moment dat Ash versteend werd stond nog altijd in mijn geheugen gegrift) maar het is toch niet zo'n succes geworden als ik had gehoopt. Over het algemeen kan ik wel genieten van dit soort nostalgie (Scooby-Doo, X-Men of Dragon Ball Z bijvoorbeeld) maar dit viel een tikkeltje tegen. Het wordt allemaal iets te serieus opgevat en de leuke sfeer van de serie is niet altijd terug te vinden. Toch blijft dit erg leuk vanwege de aanwezigheid van de eerste 151 Pokémon.

3*

avatar van jimmydl
4,0
geplaatst op 29 augustus 2012, 11:55 uur, permalink
Metalfist: mooie en herkenbare recensie. Ikzelf ben nu 23 en ook een 'kind van de 1e generatie 151 pokémon'. Na deze generatie ging ik immers naar de middelbare school en was mijn liefde voor de pokémon uitgedoofd; de pokémon die daarna kwamen vond en vind ik dan ook behoorlijk nep en begreep ik echt niet wat de nieuwe generatie kinderen er toch in zag; maar dat is waarschijnlijk de eeuwige afwisseling van generaties- ouwe lullenpraat. Toch, nu 12 jaar later ben ik me er weer een beetje in gaan verdiepen. Heb inmiddels de universiteit gedaan, veel gereisd en meegemaakt, maar toch heb ik nooit in die 12 jaar het geluksgevoel gevonden dat ik me kan heugen uit die tijd. Nostalgie is dan ook voor mij een te vage term om mijn ervaring te beschrijven, ik zou het liever weemoed willen noemen.

Maar goed... Voorlopig vermaak ik me prima. Ben langzaam een aantal pokémonkaarten via marktplaats opnieuw aan het kopen (de pokémon uit de 1e generatie zijn daar zeldzaam en prijzig en dan te weten dat ik ze 12 jaar allemaal heb weggedaan:)), ook ben ik weer bezig met Pokémon Yellow op de gameboy en kijk ik de serie online.

Ik merk dat ik dat geluksgevoel maar niet in zijn totaliteit kan vatten van toen, maar af en toe vang ik er wel wat glimpjes van op.

avatar van mjk87
3,0
geplaatst op 29 augustus 2012, 12:00 uur, permalink
Metalfist schreef:
. Erg tof ook dat ze Jesse en James (het is me pas gisteravond opgevallen dat het een verwijzing is naar de legendarische bandiet Jesse James is) er nog even in hebben gestoken.


In de serie komt af en toe een ander Team Rocket duo naar voren, te weten Butch & Cassidy. Maakt het nog leuker die verwijzing.

avatar van nclo
1,5
geplaatst op 10 oktober 2012, 19:28 uur, permalink
Aah, nostalgie. De grootste vriend van iemand van mijn leeftijd (16) die in een wereld is beland die vooruit moet kijken maar eigenlijk niets liever doet dan achteruit kijken. Wanneer ik al de naam FoxKids hoor krijg ik weer die gevoelens van toen nog niks moest en alles mocht. Fox Kids mochten wij niet kijken want volgens mijn moeder werden wij daar te druk van. En dan toch stiekem doen. Er zaten geweldige series bij, maar naast Yu-Gi-Oh en Digimon, heeft deze serie mijn leven bepaald. Geweldige effects die de tijd hebben getrotseerd. Bedankt Disney, voor het uit te weg ruimen van mijn beste herinneringen.

Ik ben momenteel 16 en ben dus een kind van de al wat latere generaties. Ik had tot gisteren nooit het idee geleefd met ''wat zien die pokémons van nu er verlept uit zeg.'' Op Disney XD schiet de nieuwste film voorbij en hoorde een paar namen en kreeg bijna tranen in mijn ogen. Ik heb de tv uitgezet en teleurgesteld de weg naar mijn kamer vervolgt. Weer een illusie armer.

avatar van baspls
2,0
geplaatst op 7 februari 2013, 16:57 uur, permalink
Vroeger vond ik deze film helemaal te gek. maar eigenlijk is het pulp zooi. vreselijk. het verhaal is redelijk en door het jeugdsentiment. maar toch is Pokémon echt zooi. veel andere Animé's zijn veel beter. zoals Yu-Ki-O! die zijn al 10x beter. en dan heb ik het nog niet over de films van Topcraft en andere Toei's.

avatar van Pepino
2,0
geplaatst op 12 juni 2013, 16:04 uur, permalink
"Pokémon are not meant to fight..."
Ha, was dat niet het hele opzet van de serie?

avatar van galaxydriver32
3,0
geplaatst op 22 juni 2013, 1:21 uur, permalink
Pepino schreef:
"Pokémon are not meant to fight..."
Ha, was dat niet het hele opzet van de serie?


Als je ff had opgelet wat er daarna werd gezegd...

avatar van Riddierid
3,0
geplaatst op 28 juli 2013, 2:05 uur, permalink
Gotta catch em all! Digimon!

Als kind natuurlijk geweldig om te zien...
Helaas is die magie er vanaf als ik hem nu ga kijken...
Breng die magie terug *huil huil* Ik mis de oude tijden...

2,5
geplaatst op 28 juli 2013, 18:47 uur, permalink
Vandaag na 11 jaar nog eens opgezet, in die tijd was ik 11 jaar en toen dus verzot van pokémon. De film vond ik zelfs toen al dik tegenvallen, nu heb ik hem als volwassene herbekeken en moest toch wel lachen van het erg lage niveau van de film... Het is wel een kinderfilm maar toch...

Nog een dikke 2,5 omdat ik vroeger zoveel weg was van de serie!!

avatar van Parisa
2,5
geplaatst op 11 juni 2014, 22:51 uur, permalink
Deze heb ik maar eens in het Japans gekeken. Want dan kon ik langer van Pikachu en Team Rocket genieten.

2,5*

avatar van nclo
1,5
geplaatst op 14 februari 2015, 1:29 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ik was anderhalf jaar geleden begonnen met het schrijven van recensies voor dit soort films. Door gebrek aan tijd en zin heb ik het resoluut afgekapt, maar nu ik weer het stof van een oude Pokemon dvd heb verwijderd, begint het weer bij mij te bloeien om wat over de films te schrijven. De oude dvd was deze film en deze film staat natuurlijk voor enorm veel emotionele waarde voor de gemiddelde MM user. Misschien wel de eerste echte aanraking met de Japanse animatiewereld, waarna sommigen zijn betoverd door de wonderen van Miyazaki en Mamoru Oshii.

Maar wij blijven in dit geval nog even bij onze Pokemon führer Kunihiko Yuyama en zijn eerste echte film. Dat de film vooral leunde op de populariteit van de serie, het kaartspel en natuurlijk de game zelf is geen geheim. Heeft dat tot een leuk verhaal geleid? De eerste minuten begonnen verrassend. Een commerciële kinderfilm begint doorgaans niet met een vernietiging van een heel laboratorium. Het idee van een wezen dat op een gegeven moment zo krachtig wordt dat hij niet meer onder te controleren is, is al een eeuwenoud concept, maar nog steeds worden daar nog prachtige en zeer originele films mee gemaakt. Als ik als opdracht zou krijgen om een Pokemonfilm te maken met Mewtwo in de hoofdrol, zou ik zo'n thema zeker overwegen. Het idee dat zo'n wezen een eigen staat of wereld creëert waarin hij de grote leider is, doet bijna denken aan een sterke kunstzinnige jaren 70 film die graag verwijst naar het werk van Plato en dus met een filosofisch insteek iets mee wil geven. Riskant voor een kinderfilm.

Een goed concept, kan zelfs werken voor gerenommeerde filmmakers als Kubrick of Hitchcock. In een kinderfilm zou zo'n onderwerp misschien te zwaar zijn, maar goed ik heb respect voor het risico om er toch iets van te maken. Dan is de vraag, wat doen de makers er mee? He-le-maal niets. Toegegeven, het is dan ook een grote taak om rondom zo'n thema een commercieel ingestelde kinderfilm moet maken, maar dit was wel erg droevig. Dat dat risico enorm groot was (en misschien wel te groot) bleek al vlak nadat het wezen het laboratorium heeft vernietigd. Alles wat uit zijn mond kwam was ''Wie ben ik?'', ''Wat is mijn doel?'' etc. etc. Niet echt bevorderend voor de snelheid van de film. De film brokkelde pas echt af vanaf het moment dat Ash op het eiland kwam. Langs wind en regen moest hij reizen om op de plaats van bestemming aan te komen. Dit zou dan een eerste taak zijn voor het grote toernooi. Wat er daarna volgt is een wirwar van rode draden die door elkaar heen lijken te lopen en moeilijk te volgen zijn. Mewtwo maakte kopietjes van Pokemon en vocht daar weer mee, hij hield ze gevangen en aan het einde kwam daar opeens: Mew. Je zag de makers al denken: ''Oh kut, die moeten wij er ook nog bij halen. Anders is die hele gouden kaart voor niets uitgereikt vlak voor de film.'' Een zeer abstract en onlogisch gevecht volgde tussen die twee werd vervolgens afgesloten met de tussenkomst van Ash. De hoofdpersoon leek te sterven, dat kon toch niet? Nee, dat kon je commercieel en verhaaltechnisch gezien (er moesten namelijk nog gevolgen komen voor deze film) niet maken. Dus, wat is een oplossing? Pure emotie, Pikachu en alle andere Pokemon beginnen te huilen en Ash is niet meer van steen. Goed opgelost, maar er moet nog een verhaal komen. Ash sprak daarom aan het eind: ''Pokemon horen niet zo te vechten!'' Nu begrijp ik niet wat er bij dat gevecht tussen Mew en Mewtwo anders gebeurde dan dat er al duizenden jaren gebeurde in die wereld: een gevecht houden tussen leven en dood. Het principe van een Pokemon zo verwonden dat deze niet meer in staat is om te vechten is juist door de mensen ingevoerd.

Het moraal is dus juist dat de natuur de dominante positie van de mens moet volgen, of het hele idee achter het spel wordt in een film in de prullenbak gepleurd. Het is in beide gevallen uiterst onlogisch, net zoals deze hele film. Een te moeilijk thema wordt gecombineerd met een te rommelig verhaal. Een 1,5*

Overigens ben ik bijna vergeten te vertellen dat ik de rol van Team Rocket wel erg geestig vind in deze film. Lekker een luchtig momentje tussen die zware filosofische troep.

avatar van Rico120
2,0
geplaatst op 6 april 2015, 14:10 uur, permalink
is deze film ja en nee

4,0
geplaatst op 2 mei 2015, 21:11 uur, permalink
Stukje nostalgie, heerlijke film om je weer even kind te voelen.