Marjoe (1972)

Oscar voor beste lange documentaire in 1973.

Marjoe Gortner ging na deze documentaire acteren, was te zien in Earthquake en daarna in B-films en als gastacteur in afleveringen van TV-series als The A -Team, Falcon Crest en Airwolf.

Marjoe heeft passie voor performen, ziet zijn voordrachten niet als goddelijk, eerder als groepstherapie en heeft na jaren preken een zwaar hart (hij geloofd er niet, heeft er sowieso nooit in geloofd, en dat knaagt). De documentaire is los uit de hand geschoten en bestaat grotendeels uit registraties van verschillende preken, in circustenten of met een gospelkoor op de achtergrond. Het publiek volgt hem trouw (al sinds zijn eerste preken op z'n vierde jaar!), en vervalt meermaals in het spreken in tongen, in ecstase en hysterisch. Marjoe is dit gewend en ziet er wel de positieve kanten van in. Het feit dat hij telkens God en verdoemenis erbij moet betrekken knaagt alleen wat, hij zou graag eens de waarheid (zijn waarheid) willen vertellen.
Daarnaast gaat de docu nog een klein beetje in op de hypocrisie van de diensten, waarbij grof geld wordt verdient - dit vond ik persoonlijk wat minder boeiend.

Na het uitkomen van de film lijkt het een uitgesloten zaak dat Marjoe ooit nog kan prediken, maar hij wilde er sowieso al de brui aan geven. Het maakt de documentaire des te interessanter. Dat en natuurlijk ook het tijdsbeeld (maar zo gaat het er nu hoogstwaarschijnlijk nog steeds aan toe). Het document is overigens iets minder oordelend dan de recente Jesus Camp.

Deze film was niet goed voor mijn Christenallergie

Er mag dan niks nieuws meer te zeggen zijn over de (hele vele) schaduwzijden van het 'geloof', het is toch altijd weer een schok met dergelijke afschuwelijke taferelen geconfronteerd te worden. De spirituele groepsverkrachting die Gortner hier verricht mag voor hem dan als een zoete wraak zijn op de gemeenschap die verantwoordelijk was voor zijn mishandeling als kind, feit blijft wel dat dit soort praktijken in de VS niet alleen nog beangstigend veel voorkomen, maar dat er ook een enorme politieke macht achter dit soort circusfiguren schuilt, die de laatste jaren zelfs een flinke toename kende. Nachtmerrieverwekkend. Maar wel een goede film.