DeUsynlige (2008)

Mooi degelijk drama waar ik stiekem toch iets meer had verwacht. Niet dat het tegenviel maar vond soms wat voorspellend en naief overkomen,maa dat kan aan mij liggen. Slecht was het zeker niet maar had gewoon iets meer gehoopt/verwacht.

Mooie film met een verhaal vanuit twee perspectieven vertelt.. uiteindelijk toch nog wel een verrassende onthulling waardoor het geheel een geheel ander licht krijgt en de vraag over schuld en vergeving ineens nog prangender wordt.

Ik vond een mooie drama film...
Zeker erg indrukwekkende film: "dader als slachtoffer van een vreselijke gebeurtenis"
Zeker een mooi orgelmuziek beluisteren...
Prima acteerwerk...
Geen waargebeurd verhaal...


Troubled Water won the audience prize for best narrative feature film at the Hamptons International Film Festival in October 2008.

Goede film. Drie en halve wel verdiende ster. Maar..... het hadden er meer kunnen zijn. Het was me op het einde allemaal net wat te toevallig, te gekunsteld, te melodramatisch. De film proefde eerst als een puur, realitsisch, Noors arthousedrama, maar het slot was als een Hollywoodsausje dat niet bij het hoofdgerecht paste en mij toch met een wat nare (na)smaak gaf. Het algehele verhaal is dik in orde, er wordt echt heel goed in geacteerd, de muziek is dik in orde, eigenlijk is alles mooi en goed, zeker het deel dat vanuit het perspectief van Thomas bekeken wordt. Het deel dat we vanuit die vrouw zien (eigenlijk het laatste deel van de film), geeft me toch een wat onverzadigd en ongemakkelijk gevoel. Desalniettemin geef ik de film toch een ruime voldoende, want dat verdiend deze zeker. Maar toch...

Uitstekende film met een verdraaid gave twist ergens halverwege. Moet regie-technisch een mega-klus zijn geweest, maar gelukkig pakt het goed uit. Op bepaalde stukken greep het toch wel naar de keel, als dat de bedoeling is geweest (uiteraard bij een drama zou je zeggen) dan is dat bij mij in ieder geval gelukt.

Mooi, 4*

Toch wel een sterk drama.

Troubled Water slaat op de hit van Simon en Garfunkle "Bridge over Troubled Water" De film heeft dan ook iets met water, en daarnaast kampt elk individu met problemen van welke aard dan ook. Sterk punt van de film is de twist, al kun je het niet echt een twist noemen. Het verhaal wordt van twee kanten verteld met elk zo zijn unieke en sterke momenten. Aan de ene kant hebben we het verhaal van de misdadiger die vergiffenis wil en aan de andere kant hebben we de familie en dan vooral de moeder van het slachtoffer die niets met de misdadiger te maken wil hebben en hem niet kan vergeven. Beide verhalen worden synchroon naast elkaar verteld en zo komen veel elementen samen die het geheel alleen maar sterker maakt. Jammer dat het dan weer zo lang moet duren. Dat doet de film een beetje de das om. Het duurt gewoon te lang om je aandacht er voor de volle 2 uren bij te houden. Het einde maakt dan weer veel goed. Acteerwerk is trouwens ook fantastisch om te aanschouwen.

Aardig drama (was op Film 1) waarin ook nog eens goed gespeeld werd. Het einde was overigens best goed. Hij kon overigens best goed orgel spelen

Redelijk Noors drama dat gelukkig niet vervalt in het enorme drama dat de hele tijd op de loer ligt.

Eerste helft is een degelijk drama over een jongen die na zijn gevangenisstraf voor de moord/verdwijning van een buurjongetje weer terug probeert te komen in de maatschappij: vaker gezien/Boy A op z'n Noors en met vreemde EO-trekjes, waarvan ik me afvraag of die nou serieus waren bedoeld?
En dan slaat de film halverwege over naar het perspectief van de moeder van het jongetje en dan gaat het qua intensiteit behoorlijk omhoog...af en toe zelfs thriller-neigingen.
't is Scandinavisch dus allemaal wat tobberig is het zowiso, maar vind deze veel sterker dan het vergelijkbare Submarino.

Mooie film, deze Trabbelt Watta.

Laat ik meteen bij het beste beginnen: het acteerwerk van Pål Sverre Valheim Hagen en de orgelmuziek. Valheim Hagen speelt echt weergaloos, door de integere en geloofwaardige Jan Thomas te spelen. Iedere keer weer zal de kijker zijn gekweldheid voelen, willen helpen zijn pijnlijke geheim te doen vergeten. Zelf was ik haast vergeten dat orgelmuziek zo mooi kon zijn. Vooral erg indrukwekkend tijdens Bridge Over Troubeld Water. Nog beter dan de versie van de heren uit Forest Hills, en die vind ik al sterk.

Het eerste uur is het best. Erg sfeervol, en alle scènes met Jan Thomas zijn boeiend of ontroerend. Aangrijpend thema ook - het moet voor iedere ouder de grootste angst zijn om zijn of haar kind te verliezen. De momenten dat Isak of Jens spoorloos zijn, werken benauwend.

Helaas is het perspectief van Agnes iets minder interessant en vond ik de keuze van de kleine Jens, wanneer hij het water in loopt, op zijn zachtst gezegd nogal merkwaardig. Nog wel een fraai moment als Anna wordt geconfronteerd met haar geloofstheorieën

Al met al een goede film van Erik Poppe en Valheim Hagen heeft me stevig uitgenodigd om meer films van/met hem te zien.

Ruime 3,5*

Aardige Scandinavische dramathiller met interessant maar ietswat traag verhaal over de kidnapper van een kind en zijn moeder. Het waarom wordt niet duidelijk, het hoe wel, dus het verhaal is niet echt af. Toch is de film zeker wel het kijken waard. Kleine aanrader.

Ik lees hier nog weleens de vergelijking met Boy A, dat was toch wel een andere film want ging primair over de rehabilitatie van de hoofdpersoon, hier gaat het daar ook over, maar komt er nog meer bij kijken,. En juist dat meer vond ik eigenlijk vrij wisselvallig.

Bij vlagen mooi, maar soms ook wel wat gelikt portret van twee mensen dader en slachtoffer die niet kunnen leven met een gebeurtenis, die spiegeling vond ik vrij boeiend, maar de hele afloop met in het midden het verdwenen jongetje als cliffhanger en het wat uit de bocht vliegende einde zitten me nogal dwars, net als eigenlijk de orgel-en andere muziek die me wat te dominant aanwezig waren.

Tweede film die ik van Poppe zie en voor de tweede keer zie ik een talentvolle regisseur in een interessante film, maar met net teveel kanten die me eigenlijk helemaal niet pakken. Vooral zijn net iets te gelikte stijl en wat te geforceerde scenario's.

Hele kleine 3.0*

erg mooie, ontroerende film. Heel sterk geacteerd! Ook echt fantastisch hoe Jan Thomas orgel speelt. De wending halverwege waarbij je de andere kant en inmenging met het eerste uur ziet was ook mooi gedaan