PJC schreef:
Deze 'film' vertelt een verhaal waar geen touw aan vast te knopen is, nul komma nul filmische opbouw.
Nochtans erg duidelijk. Nick voelt zich niet graag gezien, omdat zijn oma hem niet wil opvangen sinds de dood van zijn ouders (
later beseft ze dat ze daarin fout is geweest), Gaston voelt zich niet graag (meer) gezien, omdat zijn shows niet meer lopen. Beiden voelen zich ongelukkig, alleen en mislukt in het leven, en pakken hun problemen verkeerd aan (Nick met zijn gedrag, Gaston met zijn drank). Ook de oma is verbittert, eenzaam en reageert zich af door mensen af te stoten. De magie zit hem ondermeer in het feit hoe deze personen elkaar vinden enzo, daarom vind ik het ondermeer aangrijpend (sowieso aangrijpend omdat de histories niet echt rooskleurig zijn).
Wat jij daar zo verkeerd aan opgebouwd of geschreven vindt dat er geen touw aan vast te knopen zou zijn snap ik niet goed. Het is een typisch kerstverhaal, niet eens allemaal zoet (
de oma is ongeneeslijk ziek bv), vrij eenvoudig maar gemoedelijk en menselijk. En dat mag best ook wel eens vind ik.
De keuzes en het gedrag van Nick zijn te onnozel voor woorden (en dat is geen verwijt naar de acteur, hij kan het ook niet helpen dat zijn personage zulk debiel gedrag moet vertonen volgens het scenario)
Wat vind je dan bijvoorbeeld zo 'onnozel' of onlogisch aan het gedrag van deze jongen? Ik kan je zeggen ik heb nog met ontspoorde jongeren gewerkt, Nicks gedrag (met bijhorende vreemde, extreme of onvoorspelbare keuzes) kwam vrij herkenbaar over.
maar mooie plaatjes kijken die niet boeien is voor mij geen filmervaring.
Dat begrijp ik, hoewel het in feite al genoeg is voor een voldoende. Uiteindelijk is het audiovisuele hét hoofdelement waar film voor staat. Maar goed, dat is dan weer een andere discussie.
fijne kerst trouwens, hopelijk niet in parijs haha

Insgelijks.