My Brother's Wedding (1983)

In muziek hebben de Afro-Amerikanen een heel eigen geschiedenis, maar in film bleef dat wegens gebrek aan middelen en desinteresse van de grote filmstudio's zeer beperkt. In de jaren '70 had je de blaxploitationfilms, die vooral de criminele kant lieten zien; in de jaren '80 had je The Cosby Show, met een zwart gezin uit de hogere middenklasse. Charles Burnett (bekend van Killer of Sheep) wilde daartegen ingaan door een completer en realistischer beeld te geven van de sociale situatie van Afro-Amerikanen .

Pierce woont in South Central Los Angeles, een arme wijk met veel Afro-Amerikanen en veel criminaliteit. Zijn broer heeft zich opgewerkt tot de hogere middenklasse door advocaat te worden. Pierce' beste vriend Soldier daarentegen is een crimineel. Op het einde staat Pierce voor een dilemma: getuige zijn op het huwelijk van zijn broer of naar de begrafenis van de verongelukte Soldier gaan? Charles Burnett heeft een gelijkaardige situatie zelf meegemaakt. Hij koos toen voor het huwelijk, maar bleef spijt hebben over het missen van de begrafenis.

Het budget voor deze onafhankelijke film bedroeg naar schatting 50.000 dollar. Hij werd vertoond op het filmfestival van New York zonder dat Burnett de kans had gekregen om de montage af te werken. De film werd afgewezen door de grote verdelers. Bijna vijfentwintig jaar later kocht Milestone Films de rechten en werd hij in de afgewerkte versie uitgebracht.

Op de 2DVD S.E. gekozen voor de director's cut van slechts 78 minuten, ruim een half uur minder dan de original cut. Er was destijds tijdens/na de release geloof ik nogal wat gedoe over, maar een director's cut lijkt me dan toch de voorkeur te hebben... (edit: ik lees nu een korte interpretatie bij de bijdrage van Dievegge voor mij) Geen idee wat er in dat andere halve uur zit.

De film: bijna niet voor te stellen dat dit begin Jaren 80 is gemaakt. Ik zou zeggen dat het Jaren 60/70 was. Het was voor zwarte makers blijkbaar nog steeds moeilijk een 'eigen' verhaal te vertellen, los van Blaxploitation en wat vrijzinnige werkjes van Peebles cs. Maar dit was toch ook op een of andere manier nogal armoedig. Je kunt je haast niet voorstellen dat dit echt de beste omstandigheden die Burnett voor handen had - en dat al in de Jaren 80. Met name het acteerwerk heeft nogal te lijden, want dat is bij vlagen niet best, bijvoorbeeld van de moeder. Scenario en verwikkelingen zijn best OK en geven een realistische, waarheidsgetrouwe indruk, maar het geheel kwam toch wel erg pover om te beklijven. In mijn herinnering was Killer of Sheep toch wel veel sterker, hoewel ik me daar ook wel van herinner dat je nauwelijks kon voorstellen dat dat een film uit 1977 en niet uit 1967 was.