Johnny Mad Dog (2008)

Middelmatige film over kindsoldaten, rauw en schokkend maar helaas ook onsamenhangend en in verhalend opzicht behoorlijk beperkt. Het camerawerk is prima, maar de rommelige montage en het matige akteerwerk van de hoofdrolspelers zorgen niet voor een overtuigend geheel. Het laatste kwartier is ook een behoorlijke anticlimax. Een krappe voldoende voor de visuele stootkracht.

Aardig filmpje, lekker rauw en realistisch portret van een groep kindsoldaten. Helaas is het visueel vaak te onrustig en nergens mooi. Dat is waarom het toch wel heel ver afstaat van Cidade de deus, waarmee de film begrijperlijkerwijs vergeleken wordt.

Deze moest ik toch even laten bezinken.

Het is allemaal lekker hard weergegeven, en zonder een constante lijn doorheen het verhaal volgen we een groepje kinderen die soldaatje spelen. Dat er niet echt een script aanwezig was is dan ook vanwege de nauwelijks onderwezen acteurs die wel degelijk echte kindsoldaten waren. Andere mensen zullen dus met argus ogen deze film neerhalen vanwege zijn beperkte verhaallijn maar ik (hoe kan het ook anders ) vind zulke projecten enorm interessant.

Want in wezen is dit vooral een therapeutische ervaring, zowel voor het land (Liberia) als voor zijn bevolking. Het feit dat dit soort films gemaakt kunnen worden in een land waar nog geen 2 a 3 jaar geleden (dacht ik) een van de bloedigste burgeroorlogen plaatsvonden is dan ook een teken van hoop en wederopbouw.

3.5*

Realistische keiharde film. Eigenlijk is het niet echt een film. Het zou ook een soort van documentaire kunnen zijn want er zit bijna geen verhaallijn in. Dat vind ik wel een gemis. Verder moet ik zeggen dat ik na deze film wel even naar het beeld bleef staren. Ik was ondanks deze ontbrekende verhaallijn en ondanks het "matige" acteerwerk wel onder de indruk. Het realisme spat er van af en duwt je midden in de walgelijke misere van de slachtoffers en deze kindsoldaten.
Aparte film.

Een film die je nou eens niet aan het handje van een of andere westerling of welvarende hotelhouder meeneemt in de gruwelijkheden van Afrikaanse oorlogen. De blauwhelmen en de geciviliseerde mensen zijn hier niet meer dan figuranten. Net niet echt radicaal , want de verhaallijn van Laokolé dramatiseert de film wel een beetje. En dat is een beetje een compromis bij een authentieke film (de acteurs zijn echte ex-kindsoldaten, de film is op lokatie in Liberia gemaakt). Echt radicaal zonder begin en eind had de film een nog lager gemiddelde gegeven, maar ik had 'm nog sterker gevonden denk ik. Desalnietemin een bijzondere ruwe verwerkingsfilm.

3.5*

Pure vormgeving.

Vergelijkbaar met Cidade de Deus en Blood Diamond stond er op mijn dvd hoes.

Laten we het erop houden dat vooral die laatste prent de hoes van deze film niet waardig is. Blood Diamond gebruikte de thematiek van kindsoldaten haast enkel en alleen om spanning op te wekken en de dramatiek achter deze scènes zijn eerder oppervlakkig dan realistisch en oprecht. City of God heb ik nog niet gezien, City of Men wel daarentegen, maar dat even terzijde.

Johnny Mad Dog is hard, rauw maar bovenal realistisch vormgegeven. De setting van deze film, de gebeurtenissen op zich, maar het feit dat dit opgenomen is met ex-kindsoldaten doet daar nog een schepje bovenop. Enig minpuntje is dat vuurwapens vaak vervangen worden door machetes, wat meestal niet het geval is in de realiteit.

Visueel ergens ook wel indrukwekkend. Zoals eerder gezegd is de setting van deze film uitstekend, het is dan ook opgenomen in Liberia zelf. Maar ook met de belichting en de camerastandpunten zit het zeker goed. Minpunt is hier misschien dat het, zoals Reinbo al zei, vaak te onrustig is waardoor de kijker nauwelijks ademruimte krijgt. Maar goed, de vorm versterkt de inhoud zou je kunnen zeggen.

Verder had ik totaal geen problemen met het feit dat deze film zijn verhaallijn amper uitwerkt. Versterkt in ieder geval de authenticiteit van dit werkje, en inderdaad, de volledige verhaallijn mocht ook gewoon weggelaten worden.

Op wat detailkritiek na zeker en vast een indrukwekkende film.

4,0*

In recensies las ik uitspraken over dit verontrustende, compromisloze, documentairachtige oorlogsdrama over kindsoldaten en chaos, terreur en anarchie als adembenemend intens, vitaal, hartverscheurend, furieus, pijnlijk, wreed, realistisch enz. Mee eens, het is bovenal een krachtige film over de vernietigende werking van geweld en de visieuze circel die daarvan het gevolg is. En toch spraken Cidade de Deus en Tosti me meer aan, vooral omdat deze films een verhaallijn hadden die ontbrak in Johnny Mad Dog.

Flinterdun verhaaltje, afgeraffeld einde, en wat een geschreeuw constant Ondanks de speelduur van krap 1,5 uur kon ik mijn aandacht er maar niet bijhouden. Tegenvaller!

Had meer van deze film verwacht, de blu-ray cover beloofde een harde, rauwe en hartverscheurende film. Maar de film was grootendeels geschreeuw, van de hak op de tak en het acteerwerk was ook niet klasse. Duurde precies lang genoeg, meer dan een 3 kan ik niet geven.

middelmatige film. had er veel meer van verwacht
veel geschreeuw van die kind-soldaten !!
heb 'm wel afgekeken , maar met veel moeite
ook een flauw einde trouwens

Gammel is het eerste wat me te binnenschiet. Een karige vertelling, visueel nogal eens warrig, een cast die collectief ruk is (begrijpelijkerwijs overigens) en scènes die veel te lang door emmeren zodat het van tijd tot tijd knap irritant wordt. Dat laatste gebeurt vrij vaak rondom Mad Dog's commando. Lekker opgefokt, maar veel te veel herhaling. Met name No Good Advice haalt het bloed onder de nagels vandaan. Omdat het allemaal wat brak is, krijgt het wel een authentiek en rauw sfeertje mee. De tomeloze agressie, het bijbehorende geweld en de verknipte kindsoldaten zijn verontrustend en die kruiwagen deed me ook wel wat.