Los Abrazos Rotos (2009)

Ik vond het verhaal wat chaotisch.... en de films soms wat te lang.... maar ik houd toch wel van Almodovar's stijl en Cruz is een mooie en boeiende actriceµ

De eerste Almodóvar die me van begin tot einde boeide (en was toch al de zesde) (met Volver als waardige tweede). De eerste goede film van Penélope die ik de laatste tijd zag (zag gisteren Nine en een aantal dagen geleden Elegy).

Aftitelingsmuziek is trouwens prachtig (loopt af op het moment dat ik dit schrijf).

Aardige film over een schrijver die terugkijkt op zijn verleden waarin hij als regisseur een verhouding had met zijn leading lady. Het verhaal zit op zich goed in elkaar en de mix van verschillende genres werkt ook wel, maar de film is te lang om over de gehele lengte te boeien. Daarvoor is het te langdradig en wat was bijvoorbeeld het nut van de ´film-in-de-film´? Verder ziet de film er goed uit en uiteraard draagt Penelope Cruz hier ook haar steentje aan bij.

Aardig drama welke eigenlijk volledig wordt gedragen door Penélope Cruz die prima speelde en er adembenemend uitzag (wat een schitterende vrouw is het toch). Het verhaal (jaloersheid) kijkt zich lekker weg en was best boeiend en de beelden zien er vaak fraai uit. De overige cast deed het ook best goed en het was leuk om de mooie Lola Dueñas weer eens terug te zien in een kort rolletje.

Prima film van Almodovar, die nog meer eens bewijst aan (verhaal)ideeen geen gebrek te hebben. Nonchalant strooit hij in Los Abrazos Rotos met opzetjes die de potentie hebben voor meer. Het hoofdverhaal is wat geconstrueerd en zelfs in grote lijnen voorspelbaar. Sowieso ben ik geen fan van de techniek van de raamvertelling, die in een deel van de film ook wordt gebruikt. Door de uitwerking en de zijsporen blijft Los Abrazos Rotos echter vanaf het begin wel boeiend. Zoals te verwachten zijn de decors, zeker in het tweede deel van de film, weer heerlijk kleurrijk. Het echt uitbundige van z'n vroegere werk is er een beetje af, maar Almodovar blijft zijn stijl wel trouw. Cinematografie is ook goed, met enkele prachtige diepte-shots. De rest doet Penelope Cruz, onweerstaanbaar mooi weer in deze film. Net aan de 3,5 hiervoor, met het vaste voornemen om meer prioriteit te gaan geven aan Almodovar.

Qua sfeer, script en waardering volg ik de complimenten van mijn voorgangers, maar van Cruz word ik nooit een groot fan. Prachige vrouw, zeker, maar als actrice word ik er niet opgewonden van. Een paar zwakke momenten in het script - het van de trap geduwd worden en vervolgens gedwee volgen naar het ziekenhuis - brengen dit werkje naar 3,5*

WDR Fernsehen (Los abrazos rotos, zaterdag 21 april, 0:00 uur)