Has Anybody Seen My Gal? (1952)

Goed gemaakt. Mooie rol van Coburn, en genoten van Rock Hudson. De gebruikelijke themas komen (overduidelijk) aan bod; geld maakt niet gelukkig. Visueel iets minder inventief dan zijn latere films, maar al wel erg mooi.

Wat een leuke film. En geen hond heeft hem gezien. Beetje een combinatie van het optimisme van Frank Capra (moest met name aan You Can’t Take it With You denken), de humor van Billy Wilder (eigenlijk vooral zijn wat latere werk) en zelfs een beetje van de musicals van Minneli (Meet Me In st. Louis). Erg leuk dus!

De film is een perfect voorbeeld van waarom ik houd van oude films. Typisch jaren ’50. Hoewel de film zich in de jaren ’20 afspeelt, is alles, ook de inhoud, jaren’50. Was echt een andere wereld en als ik Hollywood moet geloven is het een tijd om naar terug te verlangen. Films waar mensen elkaar vriendelijk groeten, beginnen te dansen en zingen als ze vrolijk zijn en waar geld niet gelukkig maakt. En allemaal gehuld in een prachtige Technicolor gloed, waar je sowieso al vrolijk van wordt en allemaal ondersteunt door prachtige decors. Je moet er van houden en misschien is het de oude man in mij, maar ik vind het gaaf.

Script zit steengoed in elkaar, alles klopt en de film is duidelijk een voorloper van het soort comedy en feelgood gehalte dat bijvoorbeeld Disney maakt. Het raast voorbij en voor je het weet heb je een hartverwarmende film gezien. Inderdaad een aanrader voor mensen die van oude films houden. Sirk laat tenminste met deze film al zien dat hij in ieder geval veel meer is dan een smartlapregisseur voor vrouwen. 4 sterren.