White Material (2009)

Ik heb nooit zoveel met die blanke helden in het Afrikaans bezette gebied. Dit drama krabbelt stoffig, langzaam en gevoelig door terwijl de hulpeloosheid een steeds drastischere vorm aan lijkt te nemen. Isabelle doet haar ding en de donkere acteurs speelden prima maar de interactie tussen alle mensen bleef nogal beperkt en door de vele korte scènes werd ik niet echt meegeslopen terwijl de middelen daarvoor wel beschikbaar waren.

Beklemmende film over een blanke plantagehoudster die haar plantage weigert te verlaten terwijl het rebellenleger (met kindsoldaten) steeds dichter komt. Isabelle Huppert schittert als de ietwat arrogante plantagehoudster die haar passie niet in de steek wilt laten (ook niet nadat haar zoon bedreigt is geworden).

De niet chronologische opbouw van het verhaal, de beklemmende soundtrack, het bewegende camerawerk,... dragen bij tot de wrange desorienterende sfeer.

Een sterke film die in de huid kruipt.

Ik heb de film een week of wat geleden gezien. De dreiging van de burgeroorlog die steeds dichterbij komt is goed getroffen. En als het geweld er uiteindelijk is, is het ook heel naar. Die milities met kindsoldaten, brr. Wat me dwars blijft zitten is het ontsporende drama. Ik had liever gezien, dat de film realistischer gebleven was, maar Denis stuurt het geheel wat de groteske kant op. Waarom draait die zoon nou ineens door? Kop kaal scheren, dik geweer omhangen...Of het slot, waarbij Maria de oude plantagebezitter dood slaat .
Onnodig dramatisch en doet wat mij betreft afbreuk aan de film.

Van de ene kant een redelijk sterke Denis. Die stoffige Afrikaanse grond lijk je haast te voelen. Hetzelfde geld voor het conflict tussen de rebellen en het leger waar ieder die ertussen geraakt de klos is. De drukkende sfeer is dan ook goed verfilmd.
Maar ook vond ik het een wat voor de hand liggende verfilming: veel starende starre koppen, veel tussen de lijntjes, en uiteindelijk ook nog eens het meedogenloze einde.
Het is best mooi op film gelegd, maar het voelt ook wel een beetje gemakzuchtig.

Huh danuz keek jij deze nu net? Dacht dat je bij me in de zaal zat, paar jaar geleden op IFFR?

Ja, zie hem nu net. En ik weet toch zeker dat ik niet bij je in de zaal zat

Goede sfeerschepping in deze film : angsten, chaos, wanhoop, geweld worden treffend in beeld gebracht.

De verhaallijn kon me echter niet overtuigen, wat onduidelijk en alleen Isabelle Huppert vind ik een sterke rol vertolken.

Sfeer.

Van het verhaal moet dit werk het niet hebben, het is vanaf het begin nogal duidelijk welke kant het uitgaat. De vele onderstromingen, de verhouding tussen de mensen onderling, het hoe en waarom van de revolutie en wie daar welke rol in speelt komt er wat weinig uit, terwijl wel duidelijk is dat er vanalles speelt. Maar daar staat tegenover dat je inderdaad met de Afrikaanse aarde onder je nagels naar de film zit te kijken, zo sterk is de sfeer. Gaandeweg komt daar de steeds oplopende dreiging nog bij, stemmig versterkt door de zagende muziek van Tindersticks.

Isabelle Huppert vond ik wat tegenvallen. Ze speelt wel goed, dat is het niet, maar het is een soort rol die we al veel vaker van haar gezien hebben - misschien nog niet eens zozeer qua gedrag, maar de uitstraling en de stille blik op de einder komt me wel wat erg bekend voor. Christopher Lambert is meer een verrassing, hij doet het niet slecht - nergens had ik de neiging om hem als Macleod te begroeten, en dat heb ik anders eigenlijk altijd wel. Isaach De Bankolé heeft een beetje te weinig te doen om indruk te maken. Daarmee alle eer eigenlijk vooral voor de kindsoldaatacteurs. Griezelig echt.

Sterke film. Gaat allemaal niet zo zeer om het waarom, maar om het gegeven. Dit wordt zeer goed weergegeven in een uitzichtloze stoffige omgeving, die door de hoofdrolspeelster nog als idyllisch wordt bevonden..

Eerste vliegtuig naar huis zou het voor mij zijn!

Ik ben wel te spreken over de manier waarop Claire Denis het immer krankzinnige onderwerp 'oorlog' aanpakt. Een burgeroorlog is los gebarsten in een Afrikaans land en een blanke koffieplantagehoudster wil gewoon een normaal leven verder leiden en bijvoorbeeld de oogst zo snel mogelijk binnenhalen. Dat laatste gaat niet vanzelf, aangezien het land vervalt in een anarchie. Het wordt ook niet gemakkelijker op als haar gezin verdeeld is over wat te doen.

Het knappe is dat de oorlog 'klein' gehouden wordt, het grotere plaatje komt nooit in beeld. Je ziet Isabelle Huppert er alles aan doen om gewoon het werk voort te zetten op haar geliefde koffieplantage. Dat ze daartoe verhinderd wordt door rebellen, neemt ze letterlijk op de koop toe. De film draait om haar. Maar goed, het wordt toch van kwaad tot erger en dan komen de bizarre taferelen kijken die horen bij dit soort conflicten. Vond het wel lichtelijk onduidelijk (misschien hoort dat bij de aanpak?), maar heftig en realistisch was het zeker.

Film over een Franse vrouw die met haar gezin een koffieplantage moet ontvluchten in een Afrikaans land. De toedracht van de film blijft de gehele film onduidelijk. De reden waarom en in welk land het afspeelt komen niet aan de orde, en zijn waarschijnlijk dan ook niet relevant. De film geeft vooral een goed beeld van hoe het er in die landen aan toe kan gaan als de regering instabiel is. Dat zijn van die verhalen waar je vaak over leest als er weer dorpen aangevallen worden en hele volksstammen worden uitgemoord om allerlei vage redenen. Meestal religieus. Maar hier in Nederland denk je dan vaak van; wat vreselijk voor die mensen, maar verder denk je er niet over na. Het is toch allemaal ver van je bed. Met een film als deze krijg je een beter beeld van hoe het er uitziet als een land ineens wetteloos wordt en je buren ineens je vijand kunnen zijn. Plus alle corruptie die daar ook nog eens bij komt kijken. Isabelle Huppert speelt prima, maar voor de rest komt de film ook niet echt van de grond. Het is vooral allemaal een sfeerbeeld van hoe het er daar dan aan toe gaat.