Nanook of the North (1922)

Maar wel een 'staged' docu; Nanook werd uitgekozen omdat hij zo'n goed jager was, zijn vrouwen zijn niet echt zijn vrouwen en zijn kinderen zijn niet echt zijn kinderen. Maar dat maakt deze prachtige docu niet minder mooi omdat alles wel degelijk echt voor de camera gebeurt: Zeehondenjacht, walrussenjacht, het bouwen van iglo's, menselijk sleetje rijden, ijsvissen, de strijd om te overleven... het is allemaal buitengewoon mooi. De voelbare connectie met de natuur, het prachtige landschap en de zichtbare warmte van de eskimos hebben bovendien een vaak poetische ondertoon. De film bevat een puurte die je tegenwoordig nog maar weinig ziet. De scene waarin baby Rainbow (4 maanden oud) in een nest met een paar pasgeboren huskies speelt en knuffelt bezorgde mij tranen van ontroering en vertedering. Dik 4*, met een optie op meer.

De film Kabloonak uit 1995 toont inderdaad hoe deze documentaire uit 1922 zo ongeveer tot stand is gekomen. Jammer eigenlijk, want het neemt toch een beetje de charme van deze docu weg.

Ik vond het eerlijk gezegd niet zo heel bijzonder.
De eskimo doet alles wat ik verwacht dat hij doet. Ik heb wel eens wat meer over eskimo's gezien op tv.
Je kunt aan de beeldkwaliteit zien dat het oud materiaal is, maar verder dacht ik niet zo aan die datering. 50 jaar later zullen er nog steeds zulke eskimo's geweest zijn.
Het is wel fascinerend om te zien hoe Nanook vis vangt, die hij meteen na vangst in zijn mond dood bijt...
Het bouwen van de iglo was ook leuk om eens te zien. Vooral hoe hij ook even een raampje in weet te bouwen, met extra lichtinval. Het is ook wel grappig als er meerdere mensen uit die kayak (?) komen.
Wel interessante documentaire, maar heel bijzonder vond ik het niet.
3 sterren - Tsjidde bedankt voor het lenen!

Jep. Van Criterion.

22 maart ook een Nederlandse DVD release, echter van een label waar ik nog nooit van gehoord heb (Living colour), ben een beetje argwanend. Ze komen ook met een paar Hollywoodklassiekers (Adam's Rib, The Thief of Bagdad, Fury, Goodbye Mr. Chips). Even afwachten dus.

Authentieke en erg bijzondere documentaire. Alvorens een kort interview met zijn vrouw gezien, wat alvast interessant was.

De film is vooral zo bijzonder omdat het toendertijd, haast een eeuw geleden echt een ontdekkingsreis was. Prachtig om te zien hoe de Inuit toen leefde, iets waarvan ik me haast niet voor kan stellen dat het nu nog precies zo is.
De gebeurtenissen zijn vrij basic voor een volk dat echt moet overleven, maar juist dat heeft zo zijn charme. We zien ze jagen, een iglo bouwen (met een erg mooi dakraam), we zien kindjes achter in de capuchon gestopt worden om te beschermen tegen de kou. Alles is gewoon totaal anders dan nu en dat maakt dit een heerlijke film. Een ware ontdekking.

Eén van de eerste (dé eerste?) antropologische documentaires, weliswaar her en der met een 'fictief randje', die tot op de dag van vandaag nog erg weet te boeien.
Dat komt hoofdzakelijk natuurlijk door het onderwerp nl. het leven van de Inuit in verlaten arctisch gebied. Hoe ze jagen op walrussen, hoe ze iglo's bouwen (wat voor mij eerlijk gezegd het hoogtepunt van de film was), hoe ze voor elkaar zorg dragen en met elkaar spelen,... Het zijn taferelen die zo ver weg staan van onze hedendaagse manier van leven, zodat ze des te fascinerender worden. Hiernaast beschikt de documentaire ook nog over enkele prachtige establishing shots van desolate ijslandschappen en zeeën. Klein minpuntje is misschien het feit dat de Inuit net iets primitiever worden uitgebeeld dan ze in werkelijkheid geweest moeten zijn (bv. het bijten in de grammofoonplaat), maar gezien de tijdsgeest van de jaren '20 kan ik de beweegredenen van de regisseur wel ergens begrijpen.

3,5*

Ik kan me goed voorstellen dat mensen in 1922 op het puntje van hun stoel zaten!
Ook anno 2008 met plezier gekeken(ook omdat het de eerste docu ooit zou zijn).

Ontzettend knap gemaakte docu, heb er erg van genoten 5*

Als je wilt weten hoe iglo's gebouwd worden, kijk deze film, echt geniaal om te zien ! De eerste (lange) docu ooit geschoten en het is echt boeiend, prachtig tijdsdocument. Ik ben wel benieuwd hoe groot de verschillen zijn tussen de huidige inuit en de inuit van toen.

Nou dat is echt zo'n verschil, ze leven nu als blanken maar hebben veel sociale problemen. Er staat gewoon bij de lokale supermarkt een bord van pleeg a.u.b geen zelfmoord. Het zelfmoord percentage is namelijk heel hoog daar.

Nanook of the North is een film die mij heel erg is meegevallen. Zowel qua verhaal als techniek. Hoewel ik een beetje weet over de ontstaansgeschiedenis van de film, doet dat wat mij betreft weinig af van het eindresultaat.

De film kent een aantal zeer sterke scènes. Verder kent de film prachtige afwisseling tussen komische en gevoelige momenten. Daarnaast is de film ook interessant en boven alles puur te noemen. De confrontatie tussen mens en dier is zelden zo goed in beeld gebracht. De overlevering aan de natuur deed mij denken aan Grizzly Man. Net als bij die film is er uiteindelijk één overwinnaar en dat is de natuur zelf.

Ik sluit me geheel aan bij kappeuter. Technisch gezien een geniaal staaltje werk. Echter is het allemaal niet zozeer integrerend te noemen. Het pakte mij niet zoals het zou moeten. Desalniettemin fijn om een keertje te zien.

Die versie heb ik gekocht en ik ben er wel redelijk tevreden mee. Ik ben in eerste instantie erg tevreden dat deze film in Nederland wordt uitgebracht. Living Colour krijgt daar sowieso al mijn respect voor! Daarnaast schijnt het een kopie te zijn van Criterion, dus het beeld is kennelijk niet veel beter te vinden (ik heb betere kwaliteit gezien bij restauraties, maar het is allemaal prima te volgen ) De score van Timothy Brock klinkt ook helemaal toppie. Enige grote nadeel is dat de dvd echt hélémaal kaal is (er staat zelfs geen menu op de dvd)! Dus als je geen subtitle knop op je afstandsbediening hebt, kun je de subs niet uitzetten.

De film zelf was echt een genot om naar te kijken. Het gaat eigenlijk niet echt ergens over: Nanook+gezinnetje doen hun ding met af en toe wat intertitles. Toch kwam het geheel echt heel interessant over: de vreemde gewoontes, maar vooral de vrolijke onschuldige mensen. Heel puur, zoals Co Jackso ook al aangaf. En dus erg aangenaam om naar te kijken. Het mag dan wel grotendeels in scene zijn gezet, maar dat neemt niet weg dat het wél echt het ijslandschap is, en dat alles wat gebeurd in de film dus echt voor de camera is gebeurd. En dat wekt indruk. Alles is vanaf statief gefilmd maar deze beperking van bewegingsvrijheid is helemaal niet zichtbaar omdat alle handelingen van Nanook+ meteen mijn aandacht hadden. Al met al oogt Nanook als een "kleine film" die erg goed wegkijkt. Een erg toegankelijke stille film die ik vast nog een keer ga opzetten.

De allereerste documentaire (van normale lengte) ooit gemaakt. In de jaren '10 van de vorige eeuw trok Robert J. Flaherty naar het noorden van Canada om verslag te doen van het leven van de Inuit. Zijn kopie van de film brandde op door een sigaret die tegen de nitraatrollen aanviel.

In 1920 ging hij terug om de film opnieuw te maken en hij filmde ditmaal het leven van Nanook (eigenlijk niet Nanook geheten). Zijn vrouw en kinderen in de film zijn niet zijn eigenlijke vrouw en kinderen, en een groot gedeelte van de documentaire is dan ook in scene gezet. Maar maakt dat deze documentaire minder invloedrijk en waardevol? Geenszins! We zien het dagelijkse leven van de Inuit prachtig voor onze ogen voltrokken worden. Hoe bouw je een iglo, hoe vang je een walrus.

Mooie film met weinig spectaculaire momenten die er bovenuit steken, maar al met al kijkt het makkelijk weg en als je deze film in zijn tijdsbeeld plaatst is het een knap staaltje van doorzettingsvermogen. De eerste docu ooit en dan meteen maar naar de Eskimo's gaan, ik vind het knap. Ze hadden ook kunnen kiezen voor een katoenfabriek in Louisiana.

Wat leuk om dit zo onverwacht uit te zenden! Hopelijk doen ze dat vaker...

Uit historisch oogpunt vrij interessant, gezien dit een van de eerste full lenght documataires is en het zo achteraf helemaal niet bedoeld was. Vind het net als mijn voorganger ook vrij jammer dat het grotendeels in scene is gezet, dat neemt voor mij toch wel wat in kracht af. Verder zoiezo niet echt heel informatief. Wel vele mooie, vertederende beelden en memorabele momenten als het ijsvissen, iglo's bouwen, met het hele gezinnetje in de Kayak ed. Zoiezo altijd fascinerend om te zien hoe die mensen toen leefde, afgelegen van de bewoonde wereld en constant bezig om te overleven. Triest om te horen hoe Nanook vlak na de opnamens is omgekomen trouwens. Vond het wel een grappig mannetje. Hij had niet veel, maar het lachen kon hem niet vergaan.

3 sterren

Ik moet dat virus beter in de gaten houden. Al te vaak interssant spul gemist.

Weer is wat anders dan de standaardfilm die op tv wordt uitgezonden.

Van tevoren wist ik niet dat de film in scene was gezet. Ook al is het in scene gezet, ik vond het een mooie en harde film. Gelukkig hadden ze er nog wel een muziekje onder gezet, anders zou het mij toch iets te stil zijn geweest.

Tja, je ziet hoe de Inuit leefden in misschien de 18e/19e eeuw. Fascinerend om te zien hoe hard ze moeten werken voor iets simpels als voedsel. En zo'n iglo bouwen....in het filmpje wordt gezegd dat Nanook er slechts 1 uur over doet, in denk dat westerlingen daar 3 dagen voor nodig hebben.

Al met al was het een fasinerende documentaire, die soms misschien wat in elkaar gezet overkwam. 3,5 sterren.

Indrukwekkende documentaire van Robert J. Flaherty. Op een behoorlijk sterk tempo trekt hij de kijker goed mee in de vele observaties. De film is erg scherp gemonteerd en pakt sfeervol en meeslepend uit. Het kijkje in het leven van eskimo´s zou snel surrealistisch lijken ware het niet dat Flaherty ook vele kleinigheden in de film stopt die de authenticiteit van de film enkel ten gunste komen. Nanook of the North is een erg goede documentaire.

Hoeveel Eskimo's passen er in een kayak?

Een sfeervol en, ondanks de kou, warm portret van een Eskimogezin. Speciaal voor deze film samengesteld, hetgeen amper afbreuk doet aan het geheel. Niets hoogstaands qua cinematografie, maar wel interessant om te zien. Ook de tekstintermezzo's zijn prettig en voegen soms een vleugje droge humor toe.

Goed.

Werkelijk nog nooit gezien hoe ze in detail een iglo bouwden, laat staan met een raam er in.
Alleen daarom al de moeite waard.

De scène met de plantenspeler is wel erg leuk. Spijtig dat je achteraf dan te horen krijgt dat die scène helemaal was opgezet.

Bouwen van de iglo was het mooiste en speciaalste wat deze docu te bieden had. Verder vond ik het helaas niet heel veel. Zoals Kappeuter al zegt, gebeurt juist alles wat ik ook al verwacht had, maarja misschien kun je niet veel meer verwachten van eskimo's.

Leuke documentaire, die vlotter overkomt dan ik had verwacht.

Ik wist ook niet zo heel veel van eskimo’s af en dan is het ook wel leuk om er eens wat echte beelden van te zien. Het viel me vooral op hoe primitief ze in feite leven en hoe afhankelijk ze zijn van een vangst voor eten. Geen vis of walrus betekent gewoon keihard geen eten en als dat een paar dagen duurt, dan slaat de honger wel toe. Nanook is in ieder geval een sympathie Nanuit. Erg mooi om te zien hoe ze vissen vangen, een walrus vangen en vooral hoe een iglo gebouwd wordt. Erg vakkundig moet ik zeggen en vooral dat ijs, dat gebruikt wordt als raam is geweldig om te zien.

Best interessant dus, met af en toe ook wat leuke info tussendoor en als documentaire zeker geslaagd.

3,5*