Adulthood (2008)

Velen beschouwen dit als een zwak vervolg, maar ik vind Adulthood beter dan zijn voorganger.

We krijgen Sam, die in de eerste film bijna als een monster wordt afgeschilderd, van een totaal andere kant te zien, waardoor je sympathie en medelijden voor hem krijgt. Iets wat in de eerste film ondenkbaar was. Het gebruik van korte flashbacks over Sam zijn periode in de gevangenis vond ik zeer sterk.

Het einde van Kidulthood was maar zwak en voorspelbaar in mijn ogen en ook al is het einde van Adulthood net zo cliché, het wordt veel overtuigender en krachtiger aangepakt.

Misschien handig dat de beschrijving word aangepast. Want nu ik dus op deze link klikte kom je er dus gelijk achter dat Trife word vermoord ofzo in het ´eerste´ deel.

Heb hem ondertussen ook gezien, is wel een vermakelijke film.

Heb hem uitgezet en dat doe ik niet gauw.
Stoorde me wezeloos aan het slechte acteerwerk, als je boos kan kijken krijg je een rol in deze film.
Ik kan ook absoluut niet tegen dat stoere gedoe, wat moet het trouwens vermoeiend zijn om de gehele dag een pose aan te nemen door belachelijk te lopen en boos, héél boos te kijken.
Niet mijn ding maar ik moet zeggen dat toen ik 16 was films als bv ''Class of 1984'' en "Bad boys'' (met Sean Penn) ook tof vond dus het zal wel met mijn leeftijd te maken hebben.
Nu ga ik effe mijn luier én stoma verwisselen om dan met die goeie ouwe rollator van me naar de bingo te ''snellen''.
Eén pluspunt, de muziek, erg lekker!!

Mja vond hem niet denderend. Vond dat de achterstandswijk in Londen wel goed geschetst werd, maar irriteerde me enigzins aan de hoofdrolspeler. Hij weet toch eigenlijk vanaf het begin al wie het op hem voorzien heeft en zijn nutteloze zoektocht is meer voor de vorm heb ik het idee. Verder wanneer hij eindelijk zijn belager heeft gevonden doet hij er niks mee. Kidulthood heb ik niet gezien, maar heb het idee dat ik die beter ga vinden. Beetje moralistisch deze film, waarin de boodschap dat geweld niks oplost er wel erg dik bovenop ligt.

Je hoeft kidulthood niet percee eerst te kijken, voordat je adulthood gaat kijken. Ik vind kidult en adulthood allebei even goed.

Overduidelijk wel, ik denk zelfs dat het daarom is dat je80roen dit niet zo een goede film vond. Het manier waarop het personage Sam veranderd is ten opzichte van de eerste film, is de hele essentie van de zaak.

Ik heb eerst adulthood gezien en daarna kwam ik er toevallig achter dat er kidulthood was. Voor mijn gevoel had ik niks gemist.

In het begin zie je dat sam een moord heeft gepleegd, en dat is het belangrijkste wat je nodig hebt om adulthood verder te kijken.

De rest van kidulthood zijn gewoon bijzaken en zijn bijna tot niet nodig om adulthood kijken.

Het is toch interessant om de voorgeschiedenis van Sam, Jay en Moony te weten, zodat je die personages optimaal kunt begrijpen?

Ja daar heb je gelijk in, dat is wel leuk. Maar het hoeft niet percee.

Zijn er meer van dit soort films met Britse jongeren behalve kidulthood?
Echt een topfilm dit :-P Gangstershit!!!

Eden lake en Harry Brown.

Fijn vervolg.

Alweer een tijdje geleden dat ik het eerste deel gezien hebt. Wat ik me ervan herinner is dit een redelijk rechttoe rechtaan vervolg. Zowel qua verhaal als qua stijl en uitstraling gaat deze verder waar Kidulthood stopte.

Weer aardig wat Grime dus (Dizzee - Sirens ), hopen split screens, Londen's tuig en echt vette Britse accenten. Het is geen prettig wereldje dat opgezet wordt in deze film maar het voelt zeker wel relevant aan.

Duurde wel eventjes vooraleer ik alles weer kon volgen, gelukkig hoef je deel 1 niet echt meer vers in het geheugen hebben zitten om toch weer vlot aan te pikken. Een korte intro en een paar verwijzingen naar het eerste deel volstaan om alles goed te kunnen volgen.

Herinner me het eerste deel als net iets leuker, waarschijnlijk ook net iets origineler qua opzet. Adulthood is een fijn vervolg maar voegt niet erg veel toe aan het origineel, behalve dan weer 90 minuten in dezelfde setting.

Zeker niet verkeerd.

3.5*

Kidulthood is beter dan deze omdat daar meer verschillende dingen in gebeuren. Dit is meer van hetzelfde alleen draait het nu vooral om Sam, waardoor er wat minder verhaallijnen zijn. Maar ik heb me toch nog erg vermaakt met dit vervolg!

Beter vervolg.

Evenwichtiger dan Kidulthood is dit realistisch aanvoelende drama rondom een groep criminele jeugd uit London. Net als bij het eerste deel voorzien van de juiste visuele foefjes en lekkere soundtrack. Iets meer rechtlijnig dan zijn voorganger, maar het omdraaien van de rollen blijkt een prima keuze. Met name Clarke en Drew zetten sterke acteerprestaties neer.

Goed.

Zo raar is het einde toch niet? Ik vond het best afsluitend. Er komt geen 3de deel heeft Noel Clarke reeds gezegd.

Welk personage vond je onduidelijk dan? Ik vond de veranderingen die ze doorgemaakt hebben heel logisch en de nieuwe personages worden stuk voor stuk goed ingeleid. Enkel Becky uit de eerste film komt er niet meer in, maar dat wordt ook uitgelegd.

Het mist een beetje de feeling van het eerste deel. Verder was het acteerwerk ondermaats, en het verhaal soms wat ongeloofwaardig en voorspelbaar. Toch vond ik het niet allemaal slecht. Visueel en geluid was erg goed. 2,5*

Voor de mensen die deze films leuk vinden. Ik raad je dan aan de serie Skins te kijken (Engelse versie). Heeft ook een geweldige soundtrack, en is visueel ook prachtig, maar daarnaast heeft het veel interessantere personages en verhaallijn.

Adulthood zojuist gekeken, een zeer matige film. Stoorde me met name aan het slechte acteerwerk en het zwakke, ongenuanceerde verhaal. In de hele film is geen normale conversatie te bespeuren zonder dat er iemand bedreigd, uitgescholden of in elkaar geslagen wordt. Doordat werkelijk iedereen in de film slechts bezig is met vechten, stelen en schelden wordt het vrijwel onmogelijk om enige personage serieus te nemen dan wel mee te sympathiseren. Het enige pluspunt is de duistere muziek.

"Een snoeihard beeld van jonge mensen in hedendaags Londen, die zich voornamelijk bezig houden met misdaad, drugs, seks en geweld", las ik. Dat klopt: een treurig, somber beeld van Londen en tevens een generatieportret van jongeren die geen enkele structuur kennen, zwaarmoedig, vol woede, vertwijfeling en minachting, echter toch met een sprankje hoop. Een solide film, boeiend en geloofwaardig en af en toe, denk ik, een beetje overgedramatiseerd, met een uitstekende cast.