Kikareta Onna no Mirareta Yoru (2007)

Eerste film die ik van Yamamoto zie is gelijk een hit.

Een film die een beetje moeilijk in een genre te plaatsen is. De film is erotisch, komisch, suspense, romantiek en ook nog een vleugje thriller.

Vooral in het thriller en suspense gedeelte slaat Yamamoto de plank mis, ook wel te wijten aan zijn gebrek aan resources. Erg low budget maar daardoor niet minder genietbaar.

Kato's jeugdige enthousiasme is echt hilarisch, vooral als hij net ontdekt heeft dat zijn muur flinterdun is, die kop . Ook grappig om te zien dat hij zijn "obsessie" zo normaal vindt.

JAV superster Sora Aoi vormt echt een meerwaarde in deze film, ook fijn om te zien dat Yamamoto haar meer laat doen dan alleen maar pronken met haar curvy lichaam. Sowieso erg fijn om te zien hoe dun de grens is tussen de mainstream filmindustrie en de pornoindustrie, heb al genoeg films gezien met een JAV model. Hulde aan Yamamoto, want pornosterren verdienen toch veel meer credit en respect dan wat ze tegenwoordig krijgen.

Terug naar de film; het komische gedeelte is erg geslaagd vooral te danken aan de uitdrukkingen van Kato. De gesprekken tussen Sora en Kato zijn niet diepzinnig van aard maar wel zeer interessant om te volgen. Enorme chemistry tussen hun twee en hun band begint naarmate de film vordert een zeer aandoenlijke vormen aan te nemen.

Dan komt het onnodige thrillergedeelte, kort van duur en voor mij niet erg boeiend maar wel nodig in aanloop naar het einde. Waar heel zijn luistervink praktijken aan het licht komen en waar veel makers zouden kiezen dat de vrouw wordt afgeschrokken kiest Yamamoto voor een "excitement and flattering response". Erg goed eindekeuze, die de film het laatste duwtje geeft voor die wel verdiende 5*.

Ook wordt het fenomeen "ongeremde seksualiteit" hier perfect belicht, niet van die quasi nonnetjes en priestertjes . Sora is perfect gecast en acteert nog goed ook!

Heerlijk concept en soms werkelijk hilarisch. Leuk in beeld gebracht en toch wel een knap vrouwtje die Satsuki.

Thriller gedeelte van de film is echt een jammerlijke beslissing, al is het einde dan wel weer leuk. Toch was dit einde ook met een andere tussenstap wel mogelijk geweest.

@Naomi, elke keer dat je Kato noemt bedoel je volgens mij Keita Ohno. Dat vertelt imdb mij in ieder geval. En die gezichtsuitdrukkingen van hem zijn inderdaad geweldig.

4.0*, dik.

Je hebt gelijk, my bad .

Kikareta Onna no Mirareta Yoru heeft zijn concept inderdaad sowieso al mee. Die typische kleine Japanse woonruimtes, met dunne muurtjes, maken nieuwsgierig. Fijn om zo'n concept ook zo simpel (zonder moeilijke moraal dus) te zien worden behandeld. Tel daarbij op het weinig complexe camerawerk (waar ik echt dol op ben), een speelse acteerwerk en een plot dat in zijn simpelheid genietbaar maakt en je hebt een fijn klein filmpje.

Geweldig! En wat een bevredigend einde . Verdiend op zich al een half sterretje. 4.5*

Weer eens herzien. Erg bijzondere film blijft dit. Laatst voor de tweede keer bij het bijwerken van mijn stemmen lijst een halfje lager gezet, en elke keer als ik deze opzet doe ik dat halfje er weer bij. Prachtige film, en ik beloof dat ik hem niet meer verlaag .

Hehe, dit is echt typisch zo´n film die de mannelijke hormonen sneller doet stromen. Het gegeven van de film is erg simpel, maar o zo aanstekelijk uitgewerkt. Nergens irriteerde het Japanse taaltje en de rol van Satsuki wordt lekker uitgewerkt.

Verder is het wat mij betreft niet al te bijzonder, alle gebeurtenissen zag ik wel aankomen. Gelukkig wordt er niet al te serieus op in gegaan en lossen de makers dit met leuke dingen op.

Het einde van de film is natuurlijk al helemaal top haha.

3,5*

Wat een kansloze opmerking.

Hoezo, ik vind Japanse films vaak goed, maar vind het persoonlijk wel een irritant taaltje. Staat echter mijn kijkervaring niet in de weg.

Wat is er dan zo irritant aan het taaltje. Ik snap die opmerking ook niet zo eerlijk gezegd.

Ach je weet het gebruikelijke wel toch, hoe wij altijd over Oostersen denken qua taal en hoe we ze nadoen(sambal bij lekkel lekkel). Ze heten allemaal Ping of Pong en Koreanen heten allemaal Kim. Of zijn we allemaal politiek correct hier dat je niet snapt wat ik bedoel.

Moet met Japanse/Oosterse films altijd de eerste tien minuten even acclamatiseren aan de vreemde taal.

Geloof dat iedereen wel van die vooroordelen heeft gehoord. Echter zijn Naomi Watts en Goldenskull zo vertrouwd met de Japanse/Aziatische cinema dat het nog moeilijk is voor te stellen dat men het een 'irritant taaltje' vind (laat staan dat mensen echt in de door jouw geschetste vooroordelen denken).

Die vooroordelen over die taal zijn er natuurlijk wel, in films, series, programma's en in het dagelijkse leven. Niet dat het erg is, want Japanners zijn qua films en tv programma's vaak wel origineler/gekker dan de Westerse wereld.

Ach er wordt ook wel iets teveel nadruk gelegd op een zinnetje dat ik even haastig heb getypt. Misschien is irritant ook een verkeerde woordkeuze, maar het blijft altijd wel even wennen tegenover de talen die ik meestal hoor. Nu gaat de discussie ook over alles, behalve de film zelf

Een heel aardige film met een sterk basisidee. Helaas werkte de amateurfilm-look hier niet altijd voor mij. Ook bepaalde keuzes, om bv de 'anonieme' beller opeens aan een schuldeiser(?) over te dragen en hem later weer op te laten duiken én weer af te laten voeren, zorgen voor onnodige chaos en vraagtekens. Aoi is natuurlijk een zeer genietbaar schepsel, acteerde ook naar behoren, en Ôno wist er de nodige humor in te brengen.

Dit lijkt me echt zo'n film die er bij een tweede kijkbeurt beter uitkomt, doordat alle chaos en 'amateur'-beelden waarschijnlijk minder in de weg zullen zitten. Maar voor nu een krappe:

3,5*.