Bright Star (2009)
157 stemmen | gemiddelde 3,00
Verenigd Koninkrijk / Australië / Frankrijk
Drama /
Romantiek119 minuten
geregisseerd door
Jane Campionmet
Abbie Cornish,
Ben Wishaw en
Paul SchneiderTussen de negentiende-eeuwse poëet John Keats (Ben Wishaw) en zijn buurmeisje Fanny (Abbie Cornish), een eigenzinnige modestudente, ontstaat liefde. Wanneer haar moeder en zijn beste vriend hoogte krijgen van deze, in hun ogen, ongepaste relatie, hebben Fanny en John al een onuitwisbare invloed op elkaars bestaan gekregen. Als John ernstig ziek wordt, luidt dit voor de jonge geliefden het vroegtijdige einde in van hun romance.
3,5
[permalink] geplaatst op 26 april 2010, 12:15 uurPrrrauline schreef:
Pure romantiek, nothing more, nothing less. Ben ik normaliter niet zo weg van, maar de innemende personages maakten het voor mij toch tot loyaal meevoelen.
Idem hier.
Anno 2009 nog een boeiende film over romantische poëzie maken, ga er maar aan staan!
Maar de fijne sfeer en met name de acteurs maken er toch iets heel moois van. Whishaw is net als in Brideshead Revisited uitermate geschikt voor een rol als dit en Abbie Cornish, die ik eigenlijk alleen van naam kende, is werkelijk fenomenaal. Prachtige actrice, zo echt.
2,0 [permalink] geplaatst op 30 mei 2010, 11:08 uurWat een vreselijk niet-boeiend verhaal. Ik hou normaal wel van dit genre films, alleen ik vind het hier wel heel slecht neergezet. De personages kunnen gewoon niet boeien.
Ondanks dat toch nog 2* voor de kostuums
2,5 [permalink] geplaatst op 6 september 2010, 18:36 uur GRBB schreef:
Ik vond dit een prachtige film. Ik heb deze film gezien in het Engels, zonder ondertitels dus. Ik weet niet hoe men deze film vertaald heeft, maar ik denk dat het verschrikkelijk moeilijk moet zijn om poëzie te vertalen op een boeiende manier. Hierdoor heb ik het verhaal en de poëzie waarschijnlijk anders ervaren dan de mensen die de film met ondertitels bekeken.
Ik heb hem gelukkig met ondertitels gezien, want anders was deze film voor mij helemaal niet te volgen. Je moet volgens mij ook van poëzie houden om deze film echt interessant/goed te vinden. Al met al mooi gemaakt en goed geacteerd, maar voor mij een te trage film.
3,0 [permalink] geplaatst op 7 september 2010, 22:47 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Op zich is het wel een mooi kostuumdrama om naar te kijken maar er ontrbrak iets. Het had alles wat een kostuumdrama moest hebben maar ik miste de onderhuidse spanningen. In deze tijden mochten de mannen en vrouwen vaak niet alleen samen zijn voordat ze getrouwd waren waardoor ze steeds meer naar elkaar gingen verlangen en er een bepaalde broeierige sfeer ontstaat. Tenminste ... dat idee heb ik na het aantal kostuumdrama's dat ik gezien heb. Bij deze film miste ik dat een beetje.
Ik vond het wel mooi om af en toe mooie poezie voorbij te horen komen maar misschien was het toch net iets te veel waardoor de vaart een beetje uit het verhaal ging.
De personage's vond ik niet zo heel boeiend. Ze bleven naar mijn gevoel een beetje te veel op de vlakte. Waarom waren ze nou zo verliefd op elkaar ? Het ging niet echt de diepte in. Het enige personage wat ik wel boeiend vond was mr Brown. Waarom was die man zo fel tegen de relatie tussen John en Fanny ? Ik had het gevoel dat hij zelf verliefd was op John. Wat natuurlijk absoluut niet kan in die tijd.
Toch is het zeker wel een prettig drama om naar te kijken en heb ik ook een traantje gelaten op het einde.
3,0 [permalink] geplaatst op 25 september 2010, 12:35 uur Ik vond niet zo spannend dramafilm, kostuumdrama is wel mooi.
3 sterren, dus cijfer 6 is voldoende.
3,5 [permalink] geplaatst op 13 oktober 2010, 7:35 uur Voor de filmliefhebber, wat vertrouwd met het werk van Keats, een absolute meerwaarde tov wat de niet-kenner ervaart : een goed gemaakte, biografische film, weliswaar zonder veel spanning, maar werkelijk boordevol zachte romance en poëzie.
Uitstekend acteerwerk, niet alleen van de hoofdrolspelers maar ook van de andere, zoals de jonge Edie Martin.
(verwijderd)
[permalink] geplaatst op 20 november 2010, 13:39 uur Keats was wel een naam, die ik voorbij heb horen komen tijdens de Engelse literatuur lessen, lang geleden. "A thing of beauty is a joy forever" is een echo, waarvan ik niet wist dat 't van zijn hand kwam. Ik zat waarschijnlijk te dromen, toen 't verteld werd.
Dat Jane Campion eigenzinnige films over de liefde maakt, bleek al bij The Piano. Dit keer pakt ze uit met een biopic over John Keats, met name vanuit het perspectief van geliefde Fanny Brawne. De close-up van naald en draad als opening van het verhaal spreekt dan ook boekdelen. Haar passie huist in haar vermogen en talent om zich te kleden in prachtige elegante en puur eigen creaties. Keats hanteert een geheel andere uitingsvorm en etaleert zijn kunsten via inkt en papier. De spanningsboog in het verhaal uit zich in verschillende symbolische driehoeksverhoudingen. Meest in het oog springend is die van de aankleding, de taal en de natuur. Het tafereel van het blauw rood geklede paar in het kleurloze grijze bos is van een ongekende schoonheid. Het beeld stilzetten, uitprinten, inlijsten en aan de muur hangen ... met recht een "joy forever".
Buitengewoon knap hoe Campion trouw blijft aan de geschiedenis en de ingetogen emoties tot uiting laat komen door de basismiddelen van film: taal, beeld, subtiele musikale ondersteuning en eerst en vooral acteervermogen.
3,5 [permalink] geplaatst op 31 december 2010, 10:54 uur Positief:
- authentieke regie, niet zomaar een geforceerd kostuumdrama
-- de klasse van de Jane Austen-films
- intelligent, zelfs intellectualistisch met de poëzie van Keats
- aandoenlijke vertolking van Keats, met vrouwelijke tegenspeelster deze keer niet als “leuk snoetje”
- gaat dieper dan het modale kostuumdrama…snijdt meer dan Jane Austen
- sfeervolle muziek
- smaakt naar meer Keats!
- Jane Campion durft het lelijke ook te tonen, draait niet zomaar weg…soms hard
- schitterende beelden soms (kamer – waait)
Negatief:
- nog altijd te braaf…mag harder en ruwer.
- te conventioneel…typische motieven om iets tot uiting te brengen (Keats in regen e.d.)
- sfeer wordt niet echt grimmiger
- …. Allerhande kleine schoonheidsfoutjes?
- zelfrelativering? (cfr. Jane Austen-films)
-- uiteindelijk te gepolijst, al worden er grote stappen voorwaarts gemaakt?
2,5 [permalink] geplaatst op 12 januari 2011, 21:33 uur Erg langdradige kostuumfilm over de liefdesverhouding tussen dichter John Keats en zijn buurmeisje. Film ziet er mooi en sfeervol uit en ook de acteurs doen het goed. Te poetisch naar mijn smaak en daardoor nogal snel saai.
3,0 [permalink] geplaatst op 10 april 2011, 2:09 uur Mooi en ingetogen kostuumdrama met mooie rollen voor Cornish, Wishaw en vooral ook Schneider die mooie, botsende dialogen met Cornish heeft.
Helaas gaat het her en der ten onder aan de vele poëzie, waar ik zelf weinig mee heb. Dat is toch de voornamelijke kern in deze film en dat zorgt ervoor dat ik er niet helemaal in gezogen werd. Wist overigens ook niet dat hij dus echt een beroemd poëet was, waardoor de synopsis hierboven teveel verraad naar mijn mening.
3*
3,0 [permalink] geplaatst op 7 mei 2011, 21:26 uur Tsja. Ik hou niet zo van kostuumdrama's, of films uit die tijd. Ik vind het vaak wat te zoetsappig, door alle poëzie. Waarom ik deze film dan toch gekeken heb? Omdat ik hoopte verrast te worden. En dat is aardig gelukt. Mooie ingetogen acteerwerk, zeker geloofwaardig en stukken minder zoet dan ik verwacht had. Het is wel schattig, maar niet op een slijmerige manier, zo heb ik het graag.
De film raakte me wel, het is vrij realistisch. Liefde is mooi, maar kan ook ontzettend pijn doen. De hartstochtelijke passie spat van het scherm en er is duidelijk chemie. De muziek is mooi, de beelden prachtig en het acteerwerk ook meer dan in orde, dus ik kan wel zeggen dat ik positief verrast ben.
Laat ik wel vooropstellen dat dit geen film is die ik snel weer op zou zetten, na hem eenmaal gezien te hebben is het wel voldoende en hoewel ik hem niet slecht vond zal een herziening er waarschijnlijk niet inzitten.
Ik hou het dan maar bij deze herinnering en het positieve gevoel wat ik er aan over hem gehouden, dan kan het tenminste niet alsnog tegenvallen.
2,5 [permalink] geplaatst op 3 juli 2011, 14:58 uur Campion heeft een aantal films gemaakt die ik schitterend vind en n.a.v. de mooie plaatjes die ik in de trailer voorbij zag komen verheugde ik me ook erg op Bright Star. Maar ik ben teleurgesteld.
Ja de mooie plaatjes zitten er wel in, daar ligt het niet aan, het is zonder meer een heel degelijk gemaakte film. Maar met de veelvuldig voorgedragen poëzie had ik niet zoveel, in ieder geval niet uit de mond van Ben Wishaw. De zwaarmoedigheid van zijn personage ging me tegenstaan en ik vond het moeilijk om me in te leven in Fanny’s gedweep met en liefde voor Keats.
Dat lag overigens niet aan Abbie Cornish, ik vond haar verder erg goed in haar rol. Maar dankzij de fletse, lusteloze uitstraling van haar tegenspeler heb ik de hele film als zodanig ervaren.
Weg romantiek, dan helpen velden vol met de meest prachtige bloemen ook niet meer
3,0 [permalink] geplaatst op 24 juli 2011, 22:16 uur Jammer... maar helaas.
Meteen de eerste minuut van de film word je op de feiten gedrukt. Je maakt meteen kennis met Fanny, die op dat moment al (misschien weinig, maar ze zijn er) gevoelens heeft voor John. Op zich wel jammer.. ik had graag een ander soort 'inleiding' gehad. Wat vroeger in de tijd..
Wat mij vervolgens het eerste opviel nadat ik de twee hoofdrolspelers samen heb gezien is dat er totaal geen chemie is tussen hen. Niks. Erg jammer.. bepaalt een heleboel.
Gelukkig waren de acteerprestaties niet slecht, absoluut niet.
Het verhaal zelf is op zich niet verkeerd, maar de chemie is er gewoon niet. Het verhaal pakte me daardoor niet en ik kwam er totaal niet in.. Nee, zonde.
Aangezien de acteerprestaties prima waren, het verhaal zelf ook ga ik geen onvoldoende geven.. Een krap zesje
3*
4,0 [permalink] geplaatst op 30 september 2011, 0:44 uur
Dat Jane Campion eigenzinnige films over de liefde maakt, bleek al bij The Piano. Dit keer pakt ze uit met een biopic over John Keats, met name vanuit het perspectief van geliefde Fanny Brawne. De close-up van naald en draad als opening van het verhaal spreekt dan ook boekdelen. Haar passie huist in haar vermogen en talent om zich te kleden in prachtige elegante en puur eigen creaties. Keats hanteert een geheel andere uitingsvorm en etaleert zijn kunsten via inkt en papier. De spanningsboog in het verhaal uit zich in verschillende symbolische driehoeksverhoudingen. Meest in het oog springend is die van de aankleding, de taal en de natuur. Het tafereel van het blauw rood geklede paar in het kleurloze grijze bos is van een ongekende schoonheid. Het beeld stilzetten, uitprinten, inlijsten en aan de muur hangen ... met recht een "joy forever".
Buitengewoon knap hoe Campion trouw blijft aan de geschiedenis en de ingetogen emoties tot uiting laat komen door de basismiddelen van film: taal, beeld, subtiele musikale ondersteuning en eerst en vooral acteervermogen.
Mooi verwoord.
Bright Star (€ 4,99)
Bright Star (€ 5,95)
Bright Star (€ 7,99)
