Marley & Me (2008)
Alternatieve titel: Marley and Me
1348 stemmen | gemiddelde 3,30
Verenigde Staten
Drama /
Komedie115 minuten
geregisseerd door
David Frankelmet
Owen Wilson,
Jennifer Aniston en
Eric DaneMarley is een gele labrador die door John Grogan, een columnist voor een krant, en zijn vrouw Jennifer wordt geadopteerd. Het idee was om zo een idee te krijgen wat ouderschap inhoudt, maar de hond blijkt nogal hyperactief te zijn. Hij vernielt de boel, wordt van de gehoorzaamheidsschool geschopt en wordt alleen maar erger wanneer John en Jennifer kinderen krijgen.
4,5
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 19:34 uur'k vond het ook een aanrader. Het is een mooie mix geworden van komedie, romantiek en drama. De film durft ook gevoelige thema's als het verliezen van een kind te verwerken in het verhaal. Het is dus wel een film/komedie met dat ietsje meer.
De cast deed het ook uitstekend en de muziekkeuze was ook wel goed.
'k ben echt aangenaam verrast door deze film en kan hem dus echt wel aanraden. Zelf ben 'k meer een kattenpersoon, maar dit deerde me echt niet bij de film.
Topper.
neysen1985
3,0 [permalink] geplaatst op 10 januari 2012, 17:12 uurmarley and me is gewoon een prachtige film voor rond de kerst.
en daar blijft deze film gewoon bij.
3,0 [permalink] geplaatst op 15 januari 2012, 0:24 uur Leuke film, niet echt een waanzinnige goede drama/komedie.
De pup was leuk, de volwassen reu ook.
Daarnaast is Owen Wilson en ook Jennifer Aniston twee prima acteurs.
De film kijkt lekker weg, voor een saaie zaterdagavond. 3.0*
2,5 [permalink] geplaatst op 17 januari 2012, 0:47 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Sommige films waarbij je het gevoel hebt dat ze 6 uur duren moeten gewoon korter. Toch puntjes omdat ik die hond gewoon geweldig vind en omdat ik op het laatst toch wel een traantje moest wegpinken. Wel aardig om te zien dat ze in een film niet alle aandacht meteen van de hoofdpersoon (de hond) wegtrekken voor kinderen.
3,5 [permalink] geplaatst op 3 april 2012, 20:22 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen deft0nes schreef:
Er worden een aantal verhaallijnen gestart, maar die worden niet afgemaakt. Zoals bijvoorbeeld het subplot met die vriend van John. Of over het werk van John. En dat is jammer.
Naomi Watts schreef:
Die vriend ging werken bij the Times, logisch dus dat ie out of the picture raakt. En qua werk stopte hij bij the Enquirer en ging hij memoirs (The Longest Trip Home) schrijven waar zijn eindmonoloog dus naar verwijst. Maar dit zijn m.i. geen plotholes.
deft0nes schreef:
Ik vind dat die dingen niet diep genoeg zijn uitgewerkt en dus plotholes zijn.
Late reactie, maar dacht daar halverwege de film ook aan. Tot het moment waaruit blijkt dat die vriend
niet gelukkig is met zijn situatie - vluchtgedrag in het zoeken naar vrouwen - en dat John Grogan zich gelukkig mag prijzen met zijn gezin, inclusief hond (uiteraard), terwijl hij daar twijfels over had > sleur, vermoeidheid, vrijheid kwijt, etc.
Dus geen plothole en juist mooi subtiel verwerkt (al vond ik die vriend wat te stereotiep).
2,5 [permalink] geplaatst op 19 april 2012, 18:49 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Ik wilde de film nooit echt graag zien, maar uiteindelijk toch gedaan. Vooral vanwege Aniston en de hond.
De film begon en zat me al gelijk te storen aan Wilson, pff. Het werd alleen maar erger, maar uiteindelijk viel het dan nog wel mee. Aniston zat lekker in haar rol en droeg de film dan ook in haar eentje + de hond natuurlijk.
De hond was gewoon echt super lief, al had hij wel zo zijn irritante momenten (eigenlijk heel vaak). Al ben ik zoiezo al een dikke hondenvriend. Als klein meisje fantaseerde ik nog wel eens dat ik later een heleboel puppy's had als ik op mezelf ging wonen. Nu ik eenmaal weet dat daar geen beginnen aan is, ben ik er maar van afgestapt. Maar natuurlijk wil ik er nog wel één (een paar). In eerste instantie dacht ik dat de film grotendeels over zijn jonge jaren ging als puppy, maar dat bleek minder waar en dat vond ik helemaal niet erg. Het einde is dan wel weer vrij sneu, daar kan ik dan ook niet goed tegen als het om dieren gaat.
Op den duur begint de film enorm te vervelen, en heb je ook niet veel zin meer om verder te kijken. De speelduur is dan ook aan de lange kant vind ik. Eigenlijk stelt het verhaal wat niet over de hond gaat geen fluit voor, maar toen werd alles in 1 keer snel verteld, wat ik aan de ene kant wel lekker vind, omdat je dat alles op je kan nemen, maar niet alles word zo landradig verteld. Maar aan de andere kant ratelde hij maar door over wat er nou gebeurd was met hem en zijn gezin, en toen dacht ik: ja, hoelang duurt dit nog?
Al met al toch een vrij redelijke film, leuk om eens gezien te hebben maar niet meer dan dat. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat de film zo hoog scoort, maar daar is uiteraard niks mis mee. Ik heb me toch nog vermaakt een avondje, maar zoals ik al zei: niet meer dan dat.
2,5*
[permalink] geplaatst op 20 april 2012, 15:43 uur Marley & Me, geregiseerd door David Frankel, is zeker niet een slechte film. Het verhaal is vrij origineel, niet een stom liefdesverhaal, maar een feel-good film over een labrador met een eigen wil.
De trailer maakt het een film die je niet snel vergeet, maar schijn bedriegt. Het lijkt net of Frankel wilde dat de volledige aandacht op de hond werd gevestigt. Iets wat een enorme valkuil is, want belangrijke personages, zoals Jenny en John, komen weinig naar voren. Je hebt aan het eind van de film eigenlijk geen idee hoe het karakter van ze is. Wanneer Jenny liet merken zwanger te wilde worden was het eigenlijk niet duidelijk of John dit wilde of niet. Maar in plaats daarvan lieten ze scene's zien met drukke Marley.
Na een uur begin je je al te ergeren aan Marley. Of dit de bedoeling is, weet ik niet, maar je ziet elke vijf minuten die hond door het beeld rennen en dat maakte me vrij nerveus. Wat ik al eerder zei, Frankel had beter de personage's van Aniston en Wilson naar voren laten komen, inplaats dan die vervelende stukjes met die hond.
Acteerwerk is vrij aardig. Jennifer zal nooit de PERFECTE actrice worden, maar dat is nu wel duidelijk. Eric Dane was een leuke bijrol, de botergeile vriend van John die achter elk wijf aanzit, iets wat wel een beetje in de film hoort.
En je kan er natuurlijk niet om heen om te zeggen dat het einde natuurlijk erg emotioneel is. Sterk acteerwerk van Wilson. Goede dialogen!
Marley & Me is niet de mustsee-film, maar het kan er mee door. Zoals hier al is geregeerd: een perfecte zaterdagavond film.
3,0 [permalink] geplaatst op 24 mei 2012, 22:30 uur Het eerste uur zat ik wel naar de tijd te kijken van 'hoelang moet ik nog kijken..'. Ook zat ik te wachten of er nog iets ging gebeuren, of er nog een verhaal in de film kwam. Dit kwam echter niet. Het is was een film waarin het opgroeien van een hond en het opgroeien van een gezin word laten zien met de gebruikelijke ups en downs. Dit mwam enigszins toch wel goed over uiteindelijk. Daarom verdientde film wel een voldoende.
3 sterren
Marley & Me (€ 9,99)
Marley & Me (€ 10,99)
Marley & Me (€ 11,00)
