Morvern Callar (2002)
133 stemmen | gemiddelde 3,29
Verenigd Koninkrijk
Drama97 minuten
geregisseerd door
Lynne Ramsaymet
Samantha Morton,
Kathleen McDermott en
Des HamiltonAls de 21-jarige Morvern Callar (Samantha Morton) op kerstochtend wakker wordt, vindt ze haar vriend met doorgesneden polsen op de keukenvloer. Haar vriend laat Morvern een walkman met een compilatiecassette na, een goed gevulde bankrekening en een door hemzelf geschreven boek op een floppy disk - met een adressenlijst van uitgevers. Morvern grijpt bijna emotieloos haar kans. Om haar uitzichtloze bestaan in het Schotse gehucht Oban en haar baantje als vakkenvuller in de plaatselijke supermarkt te ontvluchten, stuurt ze het boek onder haar eigen naam naar de uitgevers. Ondertussen verplaatst de handeling zich van het grimmige Schotland naar Spanje, waar Morvern met haar beste vriendin Lanna een wilde vakantie vol seks en drugs viert. De stevige soundtrack met muziek van onder andere Velvet Underground is afkomstig uit de walkman van haar vriendje waar Morvern de hele film naar luistert.
3,5
[permalink] geplaatst op 8 maart 2004, 17:35 uurBoordAppel schreef: Trouwens ook wel knap van Morvern dat ze met de del toets op deze manier de letters weg kan halen. Of zijn er programma's waarmee dat wel kan?
Ja, viel me ook op. Erg vreemd.
3,0 [permalink] geplaatst op 9 maart 2004, 13:06 uur Het viel me toch lichtjes tegen. Het kwam allemaal nét niet genoeg uit de verf, ondanks de heerlijke ondersteuning van een goede soundtrack. Leuk ook om Nannou van Aphex Twin even voorbij te horen komen, ik heb direcht na het kijken van Morvern Callar meteen maar weer even de 12" opgezet.
Terug naar de film: op de een of andere manier pikte het allemaal niet echt. Het feit dat er niets gezegd wordt over de zelfmoord (waarom?) en waarom hij daar zo midden in een deuropening lag (als je zelfmoord pleegt lijkt een deuropening me niet echt een geschikte plek). Ook bij al het handelen van Morvern daarna wist ik niet zo goed wat ik er nou aan moest en dat zorgde voor een afstand tussen de film en mij. Jammer, want naast de goede soundtrack staat er ook een aantal mooie en dromerige scenes tegenover.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 maart 2004, 14:18 uur tovenaar schreef:
Leuk ook om Nannou van Aphex Twin even voorbij te horen komen
En "Everything you do is a balloon" van les Boards de la Canada.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 maart 2004, 14:25 uur Die heten toch gewoon Boards of Canada?
3,5 [permalink] geplaatst op 9 maart 2004, 14:29 uur Klopt.
Dit jaar nieuwe plaat!
2,5 [permalink] geplaatst op 25 maart 2004, 0:57 uur Hm, aparte film, erg mooie beelden. Ik kon het Schotse accent niet overal verstaan. Niet dat er veel gepraat werd, maar toch heb ik denk ik wat nuances gemist. Twijfel nu tussen 3,5 en 4*.
3,5 [permalink] geplaatst op 25 maart 2004, 6:40 uur Ik had ook grote moeite met het verstaan van de accenten. Vooral Lanna kon ik amper verstaan.
5,0 [permalink] geplaatst op 1 juni 2004, 16:41 uur Yak schreef:
En "Everything you do is a balloon" van les Boards de la Canada.
Prachtig nr. Ook Some Velvet Morning geniaal in de film gebruikt. Nog net leren kennen voordat Primal Scream + Kate Moss met hun versie kwamen.
5,0 [permalink] geplaatst op 17 juli 2004, 0:16 uur herman78 schreef:
het begin was inderdaad erg sterk vond ik. tot het moment waarop ze haar kerstcadeautjes uitpakt aan toe. zou eigenlijk de soundtrack, "music for you", wel willen hebben, maar helaas is die niet op tape verkrijgbaar. wel op CD, uitgegeven door WARP nota bene!
je moet maar eens het boek kopen. daarin staan alle titels mooi beschreven die op de tape 'music for you' gezet zijn
.
5,0 [permalink] geplaatst op 17 juli 2004, 0:48 uur Ik ruil de videocassette graag met de koopdvd straks. Dat schotse zonder vertaling bekijken en verstaan, het is niet voor iedereen.
4,0 [permalink] geplaatst op 17 juli 2004, 8:00 uur ik vind het goed te volgen (met de engelse ondertiteling aan)
5,0 [permalink] geplaatst op 17 juli 2004, 10:55 uur petey schreef:
ik vind het goed te volgen (met de engelse ondertiteling aan)
jaja, zo kan ik het ook...zet eens die ondertiteling uit. Kan je dan nog Lanna verstaan?
[permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 0:28 uur Deze klaagzang ging er echt niet in. Lelijk onding van een film, met vreselijke nummers en leuke tracks die respectloos door de film gegooid worden. Ziet er verder ook niet uit, en dat "boehoe wat ben ik zielig" kopje kon mij ook niet boeien. Gelukkig voor velen de film niet uitgekeken, meer dan 1* had ik hier toch niet aan kwijtgekunnen.
3,5 [permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 1:45 uur Vooral de laatste drie kwartier vond ik erg goed, geweldige sfeerbeelden vanuit Spanje. Zeker vanaf het moment dat de meiden het hotel uit gaan.
Dat niet helemaal duidelijk wordt wat Morvern soms tot haar beslissingen drijft maakt me weinig uit, heb genoten van een aantal mooie scenes. 3,5*
1,5 [permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 10:09 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Ik ben 't anders wel met 'm eens. Had 'm niet helemaal afgekeken...de film kon me gewoon niet boeien.
1,5* Voor het negeren van dat lijk en het later in stukken snijen er van....
3,5 [permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 13:40 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Morvern Callar is een moralinevrije film, die het hoofdpersonage uitsluitend volgt op haar onvoorspelbare reis: haar innerlijk blijft door de gehele film voor mij een mysterie, hetgeen me pogingen deed wagen om haar drijfveren te ontrafelen. Ik vond haar een mooi raadsel, die gelukkig een raadsel bleef. Maar je kan net zo goed de magie er vanaf halen, door deze vrouw onverschillig en afgestompt te noemen, doch dat is te kort door de bocht en doet het personage te weinig eer aan (ook het goede acteerwerk trouwens). Esthetisch gezien vond ik de film zeer mooi maar ook eigenzinnig gefilmd (kleine observaties op bijzaken, een goed spel/oog tussen licht en donker), waarachter het stuurloze en vrij simpele verhaal goed kon schuilen (toch blijft dat het zwakkere punt van deze film, terwijl –aan de andere kant- het stuurloze van het personage wordt benadrukt).Vandaar toch maar 3.5*, met een zacht lonken naar een toekomstige 4*.
De eindscène, het dansen in een of andere disco met lsd-achtige lichteffecten, is wederom prachtig gefilmd (plus de passende muziek die op komt zetten), daarbij op haar gezicht gelet natuurlijk, symboliseert het haar eenzaamheid: ze staat er alleen voor, zal dat waarschijnlijk ook blijven (de vluchtige relaties daargelaten), te wijten aan haar grillige persoonlijkheid.
Ja, ik weet het, veel abstractie en speculatie in dit stukje commentaar.
2,0 [permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 17:06 uurIk vond het maar een erg saaie bedoening. Morton doet het aardig, en er zitten wel een paar mooie scènes in maar deze waren veel te schaars om mij ervan te weerhouden na 1,5 uur te gaan zappen. 2*
2,0 [permalink] geplaatst op 7 augustus 2004, 17:12 uur IK vond hem ook wel wat tegenvallen.
Maar ze kon er nog mee door.
2.5*
3,5 [permalink] geplaatst op 3 september 2004, 20:52 uur Wat is er hier misgegaan met de distributie of zo? Al zeker 2 keer op tv geweest en nu pas te huur???
3,0 [permalink] geplaatst op 6 oktober 2004, 23:10 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Toch minder dan haar debuut Ratcatcher. Morvern Callar is veel onconventioneler, neemt meer risico, maar het werkt bij mij minder.
Het hoofdpersonage is stuurloos, op de vlucht voor haar gevoelens maar volgens mij had dat ook gekund in een wat minder stuurloze film. De film weet niet helemaal of het een pure psychologische sfeerschets moet worden of dat er ook nog een verhaal verteld moet worden.
Ik vond juist de eerste helft het beste en dan met name het begin. Later werd de film voor mij minder intiem en gevoelig en afstandelijker.
Vooral een prachtige openings- en eindscene en mooi gebruik van muziek. Erg terloops. En ook heel verschillende muziek maar toch met een vergelijkbaar gevoel. Soms trouwens mooi wrang grappig.
Ratcatcher vond ik erg goed, dit is niet helemaal mijn film, maar toch vond ik het heel interessant. Interessant genoeg om Ramsay in de gaten te houden. Het gegeven van haar komende film is alvast fascinerend.
3.0*
4,0 [permalink] geplaatst op 13 maart 2005, 13:33 uur Heel goed geacteerd.
Heel mooi.
Grappig vond ik het idee dat je met haar meeluisterde. Als kijker hoorde je de muziek als zij die hoorde en als ze de walkman afzette, hoorde de kijker de muziek ook niet meer, of zachter.
4,5 [permalink] geplaatst op 18 maart 2005, 4:41 uur één traan zegt meer dan een zondvloed
3,5 [permalink] geplaatst op 14 januari 2008, 22:47 uur starbright boy schreef:
De film weet niet helemaal of het een pure psychologische sfeerschets moet worden of dat er ook nog een verhaal verteld moet worden.
Met dat gevoel liep ik ook wel rond tijdens het kijken van de film. Wat dat betreft is het een Kerrigan-light. Waar zijn films nauwelijks ruimte geven om bij te komen en voortdurend op de huid van de personages blijven plakken, geeft Ramsay de kijker wel tijd om te ademen. Toch blijft het vooral een impressionistische film die vooral steunt op sfeerschetsen.
Morvern Callar (een titel die me al lange tijd telkens in het oog springt en fascineert) tracht niet of nauwelijks te oordelen over de beslissingen die Morvern neemt. Hij tracht wel een inzicht te geven in haar belevingswereld, in wat ze meemaakt en vooral hoe ze het meemaakt. De uitwerking was soms heel terloops, andere keren heel dicht op de huid en bijzonder mooi gefilmd: die scène langs het water bijvoorbeeld, een Spaanse processie, of die tijdens het hardcorenummer (303 Nation) in de discotheek, momenten waar de film onder mijn huid kroop.
Mooie ‘eerlijke’ film, die me zeker wist mee te voeren in Morvern’s wereld. Had wat mij betreft nog net dat beetje meer onder de huid mogen kruipen en wat minder locaties mogen bevatten, dat had de film nog consistenter gemaakt.
2,5 [permalink] geplaatst op 27 februari 2008, 22:11 uur Morvern Callar is toch een tegenvallende ervaring, in vergelijking met het verfrissende en verrassende Ratcatcher. Waar die film stijl en inhoud bevat, bevat Morvern Callar vooral stijl. Visueel is de film namelijk van hoge kwaliteit. Ook het uitgangspunt van de film is intrigerend, maar wanneer het eerste half uur is verstreken, zakt dat element ook steeds verder weg. Wat overblijft zijn een aantal gebeurtenissen die mij helaas maar moeilijk konden boeien en als kijker met een leeg gevoel achterliet.
3,5 [permalink] geplaatst op 31 januari 2010, 22:51 uur Samantha Morton speelt met verve een lowerclass-meisje wier vriend zelfmoord heeft gepleegd. En het lijk blijft maar liggen op de drempel van de keuken, als Morton zichzelf opdoft om te gaan partyen: het is tenslotte Kerstmis. Vanuit dit geweldige gegeven ontstaat een prachtig vormgegeven en sfeerrijke film met veel stiltes, waarbij de vraag aan de kijker is of Morton een doortrapt en verwend kreng is, of iemand die gegeven haar situatie slechts instinctief kansen grijpt die voorbij komen en voor wie escapisme de enige zekerheid biedt.
3,5 [permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 20:29 uur Aardige film, maar het boek is subliem.
3,0 [permalink] geplaatst op 16 juli 2010, 1:10 uur Lang niet zo indrukwekkend als Ratcatcher was, maar wel een heel bijzonder filmpje. Ik vond vooral de ruim tien (plus) minuut durende openingscene heel indrukwekkend. Sterk straaltje acteerwerk ook van Morton, wat wat mijn betreft toch wel tot de betere actrices van het moment is. Wat echter vooral opvalt, in positieve zin, is de soundtrack die echt geweldig is samengestelt, soms bevreemdend werkt maar vaak heel erg goed past. Wel jammer dat de film zelf, op een paar prachtige momenten en shots na, nogal stuurloos is en een paar erg moeilijk te plaatsen wendingen neemt, wat hem toch zomaar een halve punt kost en dat is erg zonde! Wel een naam om goed in de gaten te houden trouwens, die Ramsey! Zie dat er na 9 jaar weer een film aankomt, mooi zo!
3 sterren
4,5 [permalink] geplaatst op 22 augustus 2010, 21:37 uur Een innerlijke road movie die op het eind ook letterlijk road movie trekjes gaat krijgen. Als je geen fantasie hebt en alles voorgekauwd op je bordje wilt hebben, kan ik me voorstellen deze film minder geschikt voor je is, ik vond m fantastisch!
3,5 [permalink] geplaatst op 12 januari 2012, 20:10 uur We volgen de gelijknamige hoofdpersoon van de film Morvern Callar in haar opmerkelijke manier van rouw verwerken, dit alles wordt begeleidt door een fijne soundtrack met voor mij grotendeels onbekende muziek . Morvern is een behoorlijk introverte jongedame en we komen dan ook weinig over haar aan de weet maar dat geeft niets. In dit wat dromerige werkje van Lynne Ramsay maken we verder kennis met het personage Lanna die mij enigszins op de zenuwen begon te werken. Vooral het Spaanse gedeelte met beelden van het platteland heeft mij kunnen bekoren.
3,0 [permalink] geplaatst op 27 maart 2012, 7:54 uur Ik heb deze film gezien na Ramsay's nieuwste film We Need To Talk About Kevin. Wat beide met elkaar gemeen hebben is dat ze door de cynische sfeer en het nihilistische gedrag van het centrale personage aanzetten tot nadenken. Het tijdsbeeld, dat in beide films geschetst wordt, is wellicht tekenend voor de houding van een (gelukkig maar) klein deel van de hedendaagse jeugd. Ik heb daar absoluut niets mee, waarschijnlijk omdat ik van een toaal andere generatie ben. Misschien dat ik daarom het boek maar eens moet lezen om meer van deze egocentrische en onverschillige houding te begrijpen. Maar ik sluit niet uit dat mijn vragen onbeantwoord blijven, omdat - net als Kevin in de andere film - in dit geval ook Morvern zelf het "waarom" van haar gedrag niet kent.
4,0 [permalink] geplaatst op 28 maart 2012, 20:52 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Zelfdoding van haar vriend geeft Morvern de kans om te ontsnappen aan haar saaie leventje als medewerkster van een supermarkt in Schotland.
En als je jong en uit de UK komt betekent vrijheid: Spanje (de Costa, Club Med, Clubs).
Toch lijkt Morvern ook iets meegekregen te hebben van haar vriend want z'n nagelaten muziek biedt een kijk op een andere wereld: Can, Boards of Canada, Lee Hazlewood, Aphex Twin, Stereolab...een gegeven dat Morvern en haar vriendin Lana uiteindelijk uit elkaar zal drijven.
Film die het voornamelijk moet hebben van de soundtrack, de beelden, de sfeer, de gezichtsuitdrukkingen en een soort van serieuzere en minder komische variant op "Trainspotting" lijkt.
Zou wel eens erg van het boek kunnen verschillen omdat de plot/het verhaal hier voornamelijk een kapstok lijkt om de beelden van een samenhang te voorzien.
Erg sterke film.
