Recount (2008)

De film doet precies wat je van een HBO-film mag verwachten: degelijkheid troef. Derhalve is hetgeen je te zien krijgt niet minder schokkend, hoewel de uiteindelijke uitkomst natuurlijk bekend is. De feiten doen het werk, filmisch heb je weinig kunsten nodig om dat weer te geven.

Hoewel niet zeker, een andere uitkomst had de wereld misschien veel leed kunnen besparen. Dat feit geeft een extra laden aan de gebeurtenissen in deze film.

Terwijl de uitkomst al bekend is, zijn de feiten die in deze film aan het licht komen zó absurd dat ik het alleen geloof omdat ik níet geloof dat HBO met de feiten aan de haal zou gaan. Maar dat kan uiteraard aan mezelf liggen.

Vooral veel lof aan Laura Dern die haar rol uitstekend neerzet. Ook Kevin Spacey presteert wederom goed. Fijn om te weten dat zijn personage Ron Klain toch als laatst lacht, nu hij wederom stafchef van de vice-president (Joe Biden) is.

Dern speelde dus Katherine Harris. In de aftiteling zie je shots van de echte gebeurtenissen, waaronder één van die Harris, zittend op een paard in een rodeo-pakje. Is het achterlijke karakter van de vrouw in de film representatief voor het karakter van deze politicus?

Ongelofelijk dat zulke mensen zo hoog in de politiek kunnen komen.

Bijzonder leuk filmpje dat ondanks de al bekende afloop toch bijzonder spannend blijft. Kevin Spacey blijft altijd een prettige acteur om aan het werk te zien en ook de rest van de cast is goed op dreef. Wel een film die overduidelijk door een democraat gemaakt is maar dat mag de pret niet drukken.

4*

Onschendbaarheid tijdens het uitvoeren van zijn ambtstermijn als president maakt Bush onschendbaar voor zijn beslissingen tijdens dat ambtstermijn. Dus nee

Geinig dat deze film geschreven is door die fantastische beroepsloser in Buffy the Vampire Slayer. Ongelooflijk goed geschreven trouwens, waarbij hij vooral een vreselijk plezier moet hebben gehad in het schrijven van het karakter en handelen van Katherine Harris, die het meest een karikatuur is, maar toch interessant blijft dankzij Laura Dern. Ook Ed Begley en Denis Leary maken een feestje van hun karakters, en Tom Wilkinson had natuurlijk allang een of andere oscar moeten krijgen.
Knap om zo'n ingewikkeld steekspel zo duidelijk neer te zetten. Uiteraard met vele gechargeerde momenten en karakters, maar toch weet het geloofwaardig, en uiterst vermakelijk, te blijven. Het oog voor detail, zoals het inzoomen op hoe zo'n foutief stembiljet er nu eigenlijk uitziet en waarom het verwarrend is, heeft een grote toevoegende waarde, en zorgt dat je erbij betrokken blijft, dat het geen abstract gevecht wordt, maar dat je snapt dat het daadwerkelijk om de keuzes van mensen gaat wier stem vervolgens ontnomen wordt.
Het blijft verbijsterend dat het Hooggerechtshof destijds een eenmalige uitspraak heeft durven doen. Volgens Jeffrey Toobin (consultant voor de film) is dat een van de redenen dat David Souter het geloof verloor in zijn mederechters (specifiek de vijf die het hertellen afgelastten en aldus tegen het recht van de kiezer stemden), aldus zijn boek The Nine. Overigens is het net zo verbijsterend dat zo veel kiesdistricten, vooral arme, democratische, slecht functionerende stemmachines toegewezen werden. Dat mag de democraten verweten worden, dat ze daar niet scherper op waren en zijn. In die zin mag er wel gezegd worden dat ze het deels aan zichzelf te danken hebben, maar dan nog: daar heeft de kiezer geen boodschap aan, en zoals advocaat Boies het terecht verwoordde in zijn pleidoor voor het Hooggerechtshof: de intentie van de kiezer moet uiteindelijk het enige zijn dat telt.
Nog klein dingetje: waarom heeft justice Stevens in het individuele fragment (waar hij zijn dissent voorleest) geen strikje om? Stevens heeft al-tijd een strikje om...

Wandaden ?

wandaad (de) slechte, onmenselijke, barbaarse daad - (1790) van wan- + daad
(bron: Van Dale, 2005)