Le Concert (2009)

Naar het einde toe verliest de film wel wat aan kracht.
Ook het concerto zelf was te verwachten maar te lang, vond ik.

Deze film vandaag gezien op de KCG studiedag in filmtheater "Gigant" in Apeldoorn. Ik vond dit een zeer goede film die naar het het einde toe meer drama werd. Het komische gedeelte deed mij af en toe aan Kusturica denken. De soundtrack vond ik zeer goed en met name het vioolconcert van Tsjaikovsi, dat mij bij het horen daarvan altijd weer een brok in mijn keel bezorgt.

4,0*

Ben erg benieuwd naar deze film. De schitterende Melanie Laurant en ook nog eens Miou-Miou. Ben zeer benieuwd.

Klasse film.
Perfecte balans van komedie, melodrama en gewoon pure.. ja, klasse.

Seamus, concert te lang? Hoe kom je erbij? Dan zat je niet goed in de film, jongen.

Prachtig. Bij het concert kon ik het niet meer droog houden. Alle eindjes komen dan echt bij elkaar en dan de prachtige muziek.....

Jammer dat die soort films niet vaker op de scherm komen.

De film komt een beetje traag op gang, maar verder is er niets op aan te merken.
Prima scenario, af en toe met een grappige noot, het einde bevat dan weer drama, maar samen met het concert vallen alle puzzelstukken samen.
En dat concert op het einde is subliem, het had van mij gerust een half uur langer mogen duren.
Wondermooie film...

Was al erg benieuwd geworden naar deze film en zeker door de over het algemeen goede recensies op mm, en ik moet inderdaad bekennen dat dit wel 1 van de betere franse films is voor mij.
De sfeer van de film is hartverwarmend en de personages zowel komisch als menselijk. Ieder hoofd personage is goed uitgewerkt en weet een band op te bouwen met de kijker, de film heeft komische elementen in zich maar verliest zich zelf daar zeker niet in.
Wat al eerder opgemerkt was is dat het einde inderdaad meer drama inhoud, en daarom is het eind concert ook zo hartverwarmend geworden!

Kortom:Goede komische en luchtige opbouw, naar een erg mooi en emotioneel einde, 1 van de betere franse films die ik heb gezien!

Zat te twijfelen tussen 4 en 4,5, maar heb besloten deze film het voordeel van de twijfel te geven en mede door de heerlijke warme sfeer toch maar de 4 en halve ster geef.

Zeker een aanrader
Blij dat ik deze film in de bioscoop heb mogen aanschouwen.

Deze film kon mijn hoge verwachtingen niet waarmaken.
Hij was soms wel grappig en best mooi, maar in het algemeen wat rommelig. Het slotconcert was subliem.

Ik vond het een geweldige film.... goed gemaakt, heeft character, prachtig geacteerd.... sublieme muziek, en humor ....
Ontroerend en touching.
Van mij mogen ze er nog zo'n maken .....

Ik had me erg lang verheugd op het zien van deze film maar telkens kwam er iets tussen. Vanavond was het dan eindelijk zover. Ik ging mij er eens goed voor zitten en werd gelukkig niet teleurgesteld.

Toegegeven Le Concert is zeker niet de meest briljante film. Het scenario laat hier en daar zwaar te wensen over en ook de humor komt niet altijd even goed uit de verf maar de sentimentele toon en de ontroerende personages maken deze film zeer de moeite waard.

Vooral Dmitri Nazarov zette een erg mooie rol neer als de cellist. Heb erg van hem genoten.
Een ander hoogtepunt is natuurlijk Mélanie Laurent. Een uitstekende actrice en prachtige verschijning. In elke film dat ik haar zie is het opnieuw genieten. Ik hoop dat ik haar vaker mag bewonderen op het witte doek.

En tenslotte de muziek!!! Alleen al voor het slotstuk moet deze film gezien worden.
Gewoon schitterend.

Kortom het is geen geweldige film maar ik heb met volle teugen genoten en daarom krijgt deze van mij een hoge beoordeling.

Erg goed.

Het deel waarin we zien hoe uitgerangeerde musici uit Rusland het heft in eigen hand nemen om weer muziek te gaan maken is ontroerend en zit vol grappige scènes, zoals de bus die niet komt om ze naar het vliegveld te brengen en de Russen die in Parijs uiteenwaaieren, de een als muzikant in de metro, de ander om meegebrachte waar te slijten - hoewel de mobieltjes een mislukt plan was.

Het drama rond de dochter van Eva Strum komt echter niet goed uit de verf. Het is te sentimenteel en het personage van Anne Marie bestaat uit een soort hooghartige ijskoningin. Dit haalt de film helaas naar beneden, waardoor ik uitkom op, toch nog:

3*

Het duurde ruim 20 minuten voordat ik de film begon te waarderen, maar toen ik er eenmaal inzat heb ik er wel van genoten. Een groot minpunt was dat film1 de verkeerde versie (wat wel eens vaker voorkomt) heeft aangeschaft. In plaats van Russisch en Frans hoor je alleen Frans (versie voor Belgie waarschijnlijk, aan de vertalingen te zien) en daar ergerde ik me behoorlijk aan.

Ja ik heb me ook kapotgergerd aan de franse voice over in het begin. Anders was mijn stem zeker hoger geweest.

Uiteindelijk toch 3,5 ster.

Heb tijdens de film meerdere malen aan een hoger cijfer gedacht, maar dan kwamen er toch weer valkuilen waar ik niet op gehoopt had. Soms iets TE simplistisch, soms iets TE veel slapstick.

Maar als geheel toch zeker een prettige en vaak grappige film, die veel luchtiger is dan ik (vreemd genoeg, want ik weet niet waarop gebaseerd) gedacht had.

Hoofdrolspeler is ijzersterk, ken de beste man niet, maar laat een karakteristieke, gesloten en droevige indruk achter.
Melanie Laurent is prachtiger dan ooit.

Maar de dikke sidekick en een aantal orkestleden stelen toch wel vaak de show men hun doldwaze praktijken.
Muziek tenslotte uiteraard prachtig.

Minder van de film genoten dan de meeste gebruikers hier. Te kitcherig en "karikaturig" (geen goed Nederlands woord), te stereotiep. Film geeft volgens mij op geen enkele wijze het leven van de klassieke concertwereld neer. Deze film probeert hopeloos te entertainen maar faalt jammerlijk.

Helaas heb ik ook naar de verkeerde versie gekeken; de hele film was in het Frans nagesynchroniseerd. Ergerlijk als lippen op de verkeerde momenten bewegen en de stemmen soms totaal niet passen. Daardoor kwam ik maar moeilijk in de film. Veel woordgrapjes vielen in het water en het werd een puinhoop met mensen die Russisch hoorden te spreken, maar vloeiend Frans spraken en toen weer gebrekkig als ze met Fransen praatten en Fransen die - juist - Frans spraken.

Het verhaal is komisch, maar ook erg onaannemelijk. Lekker over the top ook op veel momenten. Prachtig om het zooitje ongeregeld op het vliegveld te zien zeulen of in Parijs de boel te desorganiseren met hun zuipmuilen en hun boerse manieren.

Ik vind wel dat het wat schort aan de uitwerking, vooral het stuk met de relatie tussen Andrei Filipov en Anne-Marie Jacquet voelt erg rommelig aan. Ook het concert zelf voelt wat ongeregeld aan met al die flashbacks, toekomstbeelden en succesposters er constant tussen gepropt. Prachtige muziek uiteraard, maar ik had het concert toch wat explosiever verwacht.

Ik heb door de nasynchronisatie heen moeten kijken/luisteren, maar dat heeft verder niets met de beoordeling van de film te maken. Eerder met de keuze van Film 1.

Gelukkig heeft muziek geen woorden nodig.

Kleine 3,5*

Goeie film waarin een Russisch orkest na 30 jaar weer bij elkaar komt om onder valse voorwendselen een concert te geven in Parijs. Een leuk verhaal, alleen is de balans tussen komedie en drama hier niet altijd even geslaagd. Dit komt vooral door soms wat te geestige scenes, die eerlijk gezegd niet helemaal thuis hoorden hier. Maar dit wordt goedgemaakt door een prachtig en slot met uiteraard mooie muziek en een ontroerende montage.

De regisseur verkracht hoe langer de film duurt hoe meer zijn eigen film (absolute dieptepunt is dan logischerwijs het einde). Alleen dat is al een prestatie op zich... Het verhaal is onnozel, maar dat is niet enkel het probleem. Het grootste robleem is dat de film te veel wil zijn en niets te goei is. Schrappen is een kunst, nog maar eens bewezen. De regisseur mag dan wel een Roemeen zijn, zijn film is oerfrans, en dat is geen compliment.