Adoration (2008)

Heeft iemand deze film gezien? en is het een aanrader?

Klinkt erg interessant, ben wel benieuwd!

Fascinerende film, maar na afloop zat ik met het gevoel dat het allemaal niet helemaal gelukt was.

Adoration is een erg ambitieuze film die zowel filosofisch wil zijn, als iets wil zeggen over de wereld van nu en een verhaal wil vertellen over de hoofdrolspelers. De hele film lijkt soms bijna te bezwijken onder alles wat er inzit. Een van de grootste problemen is het personage van (de niet al te overtuigend acterende) Kanjian, Sabine. Sabine's rol in het verhaal is eigenlijk om de thema's bij de hoofdfguren los te maken. Sabine wordt echter nooit een mens, maar blijft vooral een wat geforceerd schrijversidee. Dat maakt de film wat gekunsteld en onevenwichtig. Bostick is erg overtuigend, Speedman wat minder.Het script heeft thema's als identiteit, waarheid en perceptie, schuld en onschuld en verwerking van het verleden. De vorm versterkt de inhoud, althans dat is de beoeling, dus is het begin van de film a-chronologisch en zaait het een beetje verwarring. De muziek van Danna was mooi, maar niet altijd gepast en heel erg aanwezig. Zeker niet zijn beste soundtrack.


Van Egoyan zag ik eerder alleen het erg mooie The Sweet Hereafter. Vreemd genoeg kwam hij daarna niet echt meer op mijn pad. Deze film is merkbaar van dezelfde regisseur, alleen veel minder evenwichtig dus. Balanceert tussen erg goed en volkomen mislukt en komt ergens in het midden uit.

Nipte 3.0*

Ik heb de film vandaag gezien, een mooie film, maar toch vind ik de omschrijving die er bij staat hier niet goed geformuleerd.

Weinig aangrijpende film met een zwak einde.
Mij is het niet duidelijk waar de maker nou uiteindelijk heen wil.
Het scenario laat te wensen over met zijn slecht uitgewerkte karakters.
Daarnaast blijft technisch ook nog het een en ander te wensen over.

Wel een leuke invalshoek met die (zoals in de omschrijving genoemde)'cyberwereld'.
Nooit eerder zag ik mensen voor een "webcam" acteren op het witte doek. Leuk.

Jammer dat de rest van de film niet overtuigd.

Ben het hier wel mee eens en waarschijnlijk mede daardoor is Adoration ook in mijn ogen geen onverdeeld succes. Atom Egoyan weet bij momenten nochtans te intrigeren en net als in The Sweet Hereafter en Exotica (z'n andere films heb ik nog niet gezien) injecteert hij zijn prent met een bepaald sfeertje, dat het midden houdt tussen noodlottig en onheilspellend.

Tijdens de eerste helft had de Canadees me dan ook volledig mee maar naarmate het plot zich ontrafelde ging m'n interesse wat verloren. Net als starbright boy heb ik het gevoel dat Egoyan hier meer mee had kunnen aanvangen.

Bijzonder filmpje maar door de hoge verwachtingen, vooraf (Adoration is erg goed ontvangen) en na het eerste uur, toch een beetje teleurgesteld.

Ben erbij in slaap gevallen

Egoya'n's The Sweet Hereafter en Exotica vond ik prachtig, maar helaas wist Adoration met niet op een zelfde manier te boeien. Verre van dat, zelfs. De waarschijnlijk best aanwezige parallel tussen het ware en het bedachte verhaal kon ik persoonlijk niet echt ontdekken en hoewel het idee met de webcam misschien best origineel gevonden is vond ik deze manier van mensen diverse kanten van de zaak te laten belichten totaal niet prettig werken. De film mist ook een sterke sfeerschepping, zoals die bijvoorbeeld in eerder genoemde films juist zeer sterk aanwezig was. Bij tijden vond ik het verhaal ook saai, wat me eigenlijk nog het meeste bij de les hield was het beetje bij beetje ontdekken van de gebeurtenissen en bepaalde connecties doordat het verhaal in eerste instantie niet chronologisch verteld wordt.
De acteerprestaties zijn degelijk, Adoration is dan ook zeker geen slechte film maar niet eentje die me echt interesseerde of enigzins wist te raken.

vond de ver-edeling van de vioolknop met de twee ouders wel goed, het laat zien dat levens 1 kunnen worden door welke omstandigheden dan ook...de tragedie die simultaan loopt met de fantasie van de jongen geeft volgens mij aan wat veel mensen zullen vermoeden wat er echt was gebeurd, en hoe snel oordelen zijn gekweekt door mis-informatie en een simpele 'klik' naar een chatroom.

toch een regenachtige 4*

Prachtig drama waar wat mij betreft wel meer had ingezeten.
Des ondanks vond ik het een fijne film.

Dit soms wel min of meer mijn gevoel op aan het eind van deze film. Er zit zo ontzettend veel in de film dat het niet bij te houden is en soms ook onduidelijk wordt waar de regisseur heen wilt. De non-lineaire vertelstructuur, het wat vergezochte verhaal en de bijna oneindigheid aan filosofische inzichten. Het is teveel om in een film van 100 minuten te zetten.

Ben het helemaal met voskat78 eens: Wat er te zien was, was zondermeer uitstekend; Goed acteer werk, het spel met schijn en werkelijkheid, de muziek. Maar toch blijft voor mij aan het eind het gevoel dat het nog niet helemaal af is. Met name de laatste scene's passen wat mij betreft niet helemaal bij de film.

Typische Egoyan-film; intrigerend en fascinerend, maar tegelijkertijd ook wat pretentieus en gekunsteld. Fraai in elkaar gezet, dat zeker, met prachtig camerawerk, eersteklas montage en sfeervolle muziek van vaste componist Mychael Danna. Het akteerwerk is ook uitstekend. De puzzelachtige structuur doet denken aan Egoyan's beste films, zoals The Adjuster, Exotica en The Sweet Hereafter, maar helaas wordt dat niveau hier niet gehaald. Daar is één en ander soms net iets te prekerig voor, met name de verhandelingen over tolerantie. Niettemin een prima film, die genoeg stof tot nadenken verschaft.

Gisteren deze film gezien op Film1. Boeiend gegeven (de beschrijving in het blad van Film1 leek het boeiender te zijn) en in het begin leek het ook een boeiend, politiekgetinte film te zijn, maar dat bleek niet zo te zijn. Desalnietemin een mooie film, waar je boeiend naar blijft kijken.

Redelijk drama film...

Aan de ene kant vond ik het een heel boeiende film. Het verhaal is echt heel fascinerend. Maar af en toe vond ik het wel verwarrend. Dan liepen de verhaallijnen een beetje door elkaar. Op zich is dat niet erg maar als je je ook al zit af te vragen of het verhaal nou wel of niet waar is kan het toch een beetje te veel van het goede worden en wordt het een beetje verwarrend.

Maar het is wel een dijk van een verhaal. Heel interessant om te zien hoe mensen kunnen reageren. Je komt vaak voor een mysterie te staan wat betreft het verhaal maar gelukkig wordt alles wel goed uitgelegd. Behalve het motief van de lerares frans die tevens ook de exgeliefde was van Simon's vader. Ik snap niet dat als ze nog zoveel van die vader hield, dat ze dan zo'n verhaal de wereld in helpt. Ik vond haar verhaal niet zo heel goed uitgelegd.

Maar verder is het absoluut een boeiende film om naar te kijken. Heel sfeervol !

Goeie en boeiende film waarin een jongen een leugen verzint waarin zijn dode vader een terroristische daad zou hebben gepland. Zoals het meeste werk van Atom Egoyan wordt hier ook niet alles voorgekauwd. Wel is de film wat minder evenwichtig dan bijvoorbeeld The Sweet Hereafter. Het verhaal wordt in een kalm tempo verteld en de acteerprestaties zijn ook goed.

De combinatie van oude violen met video chats pakt aardig uit.
Mooi shots, zoals die met de violiste op de pier. Muziek en acteerwerk zijn in orde.
Interessant verhaal en thematiek al vind ik het wel erg politiek-correct allemaal.

Ik kwam hier echt niet doorheen. Heb een halfuur geprobeerd te kijken en werd er toen helemaal gek van. Vooral die gesprekken op de computer vind ik irriterend. En die wenkbrauw van die lerares ook trouwens.