L'Argent de Poche (1976)

De film is min of meer een besluit van zijn films over de jeugd die begon met ‘Les Mistons’ en vooral met ‘Les 400 Coups’. De sfeer van de film is relaxter dan voorheen en ontvouwt het gekruiste levenslot van een twaalftal meer of minder gelukkige kinderen, waarvan Patrick en Julien er twee zijn. Een massa gebeurtenissen aan het einde van het schooljaar luiden de vakantie in en geven een doorkijk in de wereld van het kind. Onvermijdelijk dat je met je eigen kinderjaren geconfronteerd wordt maar dat is ook een flink deel van de aantrekkingskracht van deze meesterlijke film. Met deze film heeft Truffaut mijn hart veroverd.
Over zijn pretenties: Truffaut verklaarde ooit in een interview dat kinderen die er in slagen de grote moeilijkheden in hun jeugd te boven te komen, beter gewapend zijn om de strijd met het volwassen leven aan te gaan.

Kijkt erg lekker weg, deze film! Luchtig, herkenbaar en grappig. Het acteren van de kids is af en toe wel matig, maar daar kijken we maar even doorheen, want soms kent de film ook sterke momenten. Zoals wanneer de 2 jongetjes zondag's voor zichzelf ontbijt klaar maken. Bij het openen van de melkdop spat de melk rond. Ik kan me niet voorstellen dat dit van tevoren door Truffaut is gepland! Het gebeurde gewoon per ongeluk (je ziet één van de jochies een fractie van een seconde in de camera kijken met een blik van: 'o, jee! De take verknalt!') en Truffaut heeft besloten dit er niet uit te knippen. Dit doet Truffaut meer in deze film en deze aanpak geven de film een ongekende frisheid!

Truffaut's dochter lijkt trouwens wel op haar vader, zeg! Hij maakt zelf (volgens mij) ook nog tweemaal een cameo.



Haha, ja, dat had ik ook! Dit maakte de film voor mij wèl extra aardig.

Ja jezus, ongelooflijk grappige en bizarre scene was dat. Dat is helemaal niet mogelijk toch?

saaie film, heb maar naar de eerste helft gekeken........

Dat is jammer, want alle doelpunten vallen in de tweede helft...