The Last Time I Saw Paris (1954)

Er wordt veel omhelst in deze film.
Romantisch, emotioneel, heel leuk om te zien zo'n oudere film.
Een kleine rol van Roger Moore.

Wat zag die Elizabeth Taylor er lekker uit toen !
Echt een stuk!
De film is best leuk, maar wel een beetje overdreven verhaal.

deze heb ik ooit op dvd gekocht, maar alleen omdat Roger Moore er in zit, verder vind ik Van Johnson super irritant en traag acteren. Je wordt er gewoon zelf moe en slaperig van.

Vrij oninteressant allemaal.

2 sterren.

Voor mij was de aanwezigheid van Roger Moore ook de hoofdreden om deze DVD aan te schaffen. Zijn rol is echter klein en de rest van de film is nogal traag en overdramatisch. Je word er inderdaad slaperig van, maar toch heeft de film wel zijn charme. Zeker op regenachtige dagen als je toch niks anders te doen hebt.

Ik geef de film een 3,0.

Een hele prettige romantische film om te zien. Mooie beelden van Parijs en een lekkere sfeer door heel de film. De chemie tussen Taylor en Johnson spatte van het doek. Ik kon me er heerlijk in meeleven. Minpunt is wel dat het wel wat te lang duurde.

Ik vond het best een saai drama. De straten van Parijs zijn erg sfeervol. En sfeer zat er zeker in. Het acteerwerk was niet slecht net zoals muziek en verhaal. Redelijk. Krijgt een 2,5.

Ik vond een saaie film....
Redelijk acteerwerk...
Bekende Roger Moore speelt weinig... wel jonge leeftijd...
Ouderwetse film... 1954....

Wouldn't that be nice, a lifetime full of last days?

Praktisch alle opgenomen films van TCM zijn opgenomen met als bedoeling meer van een bepaalde actrice of acteur te kunnen zien. Op het verhaal ga ik nooit af en dat heeft als resultaat dat ik de helft van de tijd aan een film start terwijl ik geeneens weet waarover hij gaat. Ik moet soms zelfs de openingscredits afgaan om te zien of er een bekende naam inzit. The Last Time I Saw Paris is daar geen uitzondering op geworden en de actrice waar ik het voor deed was natuurlijk de fabelachtige Elizabeth Taylor.

Het is echter geen garantie op een goede film want The Last I Saw Paris is een film geworden die me met een gemend gevoel achterliet. Het verhaal op zich heeft nochtans wel wat potentie want ik ben meestal wel te vinden voor een gezinsdrama dat meerdere jaren overbrugt maar dit wordt wel bij vlagen erg saai uitgewerkt. Ook het gebrek aan enige tijdsaanduiding is erg irritant want hiermee maakt de film soms grote sprongen en dat moet je dan maar afleiden aan de leeftijd van Vicki want voor de rest veroudert er niemand. De beelden van Parijs zijn wel de moeite en voelen erg sfeervol aan, daar moet ik toch nog ooit eens terug naartoe zien te geraken, en een handvol scènes voelen even charmant aan. Het is echter de ietwat saaie relatie tussen Helen en Charles die de vaart compleet uit de film haalt. Het enige wat me dan wel weer kon bekoren was de manier waarop de rollen uiteindelijk werden omgedraaid. In het begin was Helen de losbol van de twee en was Charles degene die wou werken voor een toekomst maar een reeks tegenslagen zorgt ervoor dat Charles meer en meer in het glas begint te kijken met alle gevolgen van dien. Eens Helen gestorven lijkt de film zich niet te schamen om rechtuit naar een happy end te gaan waardoor het laatste halfuur wel erg voorspelbaar wordt.

Maar waarom met al deze negativiteit dan toch nog een voldoende geven? Wel, de sfeerbeelden zijn een reden maar ook de aanwezigheid van sommige acteurs maakt veel goed. Zo ziet Elizabeth Taylor er in de eerste helft van de film ontzettend goed uit (was tot een klein jaar geleden nog één van de weinige echte sex-appeal actrices) en het is dan ook jammer dat ze halverwege voor een korte coupe opteert. Maar het zou nogal materialistisch van mij zijn om een actrice alleen maar op haar uiterlijk te graderen maar dat hoeft hier gelukkig niet want Taylor speelt hier dan ook een uitstekende rol. Van Johnson daarentegen was redelijk slaapverwekkend en weet zich niet echt staande te houden tegenover zo'n dijk van een actrice zoals Taylor was. Gelukkig zijn de bijrollen van Donna Reed en Walter Pidgeon als vader en zus van Taylor wel nog van een hoog niveau. Hoewel ik Reed alleen nog maar Gun Fury had gezien, waar ze erg in teleurstelde, maakt ze dat hier ruimschoots goed. Met Eva Gabor hebben we een zuster van Zsa Zsa Gabor te pakken en dat is er aan te merken. Heerlijke klassedame die een kleine maar fijne bijrol vertolkt. Voor op de openingscredits genoemd te worden is de bijrol van Roger Moore wel erg klein te noemen. Hij ziet er hier nog piepjong uit en ik werd er eerlijk gezegd niet warm of koud van. Dan zie ik hem toch liever als 007.

Redelijk drama dat naar een hoger niveau getild wordt vanwege de rollen van Taylor, Reed en Pidgeon. Voor de rest zijn er een paar kleine bijrollen te ontdekken die goed in de smaak vielen maar over het algemeen zou dit niet meer dan een 2.5* krijgen. De sfeerbeelden van Parijs trekken me echter toch nog over de streep voor een nipte 3*.

3*