Eeuwige Moes (2007)
Alternatieve titel: Eternal Mash
8 stemmen | gemiddelde 3,25
Nederland
Documentaire53 minuten
geregisseerd door
Catherine van CampenNa veertig jaar gaf Ruurd Walrecht zijn levenswerk op: het behouden van zeldzame en met uitsterven bedreigde gewassen. Moegestreden, tegengewerkt vanuit de overheid, emigreerde hij naar Zweden. Met hem verdween een schat aan unieke kennis. In 'Eeuwige Moes' worden de achterblijvers aan het woord gelaten. Mensen die samen met Walrecht jarenlang dezelfde droom koesterden. Hun herinneringen worden afgewisseld met impressies van hun dagelijks leven en het landschap dat zij bewonen. In korte intermezzo's worden bijzondere gewassen in extreme close-ups getoond. Terwijl ze als juwelen rondzweven in een zwart universum, zijn Walrechts overpeinzingen in voice-over te horen.
[permalink] geplaatst op 29 mei 2008, 23:00 uursaai.
[permalink] geplaatst op 30 mei 2008, 8:41 uur Je hebt 'm ook daadwerkelijk gezien?
[permalink] geplaatst op 30 mei 2008, 9:15 uur Vervelend dat ik deze uiteindelijk gemist heb, keek er nochtans naar uit. Wordt zeker vast wel herhaalt?
[permalink] geplaatst op 30 mei 2008, 9:23 uur Zal wellicht wel op Holland Doc te zien zijn. Of eventueel op uitzendinggemist.nl.
4,5 [permalink] geplaatst op 30 mei 2008, 9:39 uur Ja, en verschijnt ook op
dvd. Zeer sterke documentaire, ik ga er eens goed voor zitten om hier een stuk over te schrijven.
[permalink] geplaatst op 2 juni 2008, 19:44 uur Stem verwijderd.
[permalink] geplaatst op 31 oktober 2008, 15:50 uur
3,5 [permalink] geplaatst op 19 maart 2009, 18:31 uurGoede documentaire. Er werd een goed en indrukwekkend beeld geschapen van enerzijds de zorgwekkende ontwikkelingen van onze huidge voedselproductie en anderzijds de rijkheid aan groente die er toch is (of was). Vooral de eenheidsworst die er van het scala aan groente is gemaakt, maakte toch wel indruk. Verder is de docu heel mooi geschoten en weet dit heel goed met de inhoud te combineren.
Het grote probleem is echter het tweeslachtige beeld dat van Campen naar oproept. Aan de ene kant wil je laaiend zijn, omdat de mens zo slecht omgaat met haar groente, maar aan de andere kant laat ze zien dat de mensen die hiervoor opkomen, min of meer een stel hippies of zonderlingen zijn. Dit ondermijnt de serieuze toon van deze documentaire. Het had heel erg goed kunnen worden, nu is het slechts goed.
