Ukigusa (1959)
Alternatieve titel: Floating Weeds
24 stemmen | gemiddelde 3,54
Japan
Drama119 minuten
geregisseerd door
Yasujiro Ozumet
Ganjiro Nakamura,
Machiko Kyō en
Ayako WakaoRemake van Ozu's eigen Ukigusa Monogatari (1934). Als een reizend toneelgeszelschap aankomt in een Zuid-Japans dorpje, gaat de leider van de groep, Komajuro Arashi, op bezoek bij zijn vroegere vriendin en hun zoon Kiyoshi, die denkt dat Komajuro zijn oom is. De actrice Sumiko, Komajuro's huidige vriendin, wordt echter jaloers en weet de jongere actrice Kayo zover te krijgen dat zij gaat proberen Kiyoshi te verleiden.
2,5
[permalink] geplaatst op 24 december 2003, 16:52 uurEindelijk mag ik dan mijn duizendste stem uitbrengen op deze site, en daarvoor moest ik natuurlijk een bijzondere film proberen uit te kiezen. Helaas is dat met Ukigusa maar beperkt gelukt. Net als de andere twee Ozu's die ik gezien heb - en naar ik veronderstel net als alle andere na-oorlogse Ozu's - gaat het over een verzameling personages die allemaal hun persoonlijke zorgen en strevens hebben, die soms van elkaar afhangen en soms los van elkaar staan. De personages zijn an sich geloofwaardig en motivaties aannemelijk, maar in deze Ozu zijn niet alle personages ook even interessant, en daardoor had ik bij de vele bij-personages regelmatig het gevoel dat ze de film alleen maar ophielden. Het 'centrale' verhaal aan de andere kant is te mager om twee uur lang mijn aandacht vast te houden. De situatie is interessant genoeg, en er zijn een aantal sterke scenes, maar als geheel duurt de film helaas veel te lang. 2,5 *
4,0 [permalink] geplaatst op 3 februari 2004, 8:42 uur Floating Weeds wordt samen met A Story of Floating Weeds in april door Criterion uitgebracht.
4,0 [permalink] geplaatst op 21 december 2009, 11:39 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenToch een leuke en luchtige film, deze Ozu in kleur! Zeker niet minder dan de andere films die ik van hem zag. Ook leuk om Haruko Sugimura eindelijk eens in een rolletje te zien waarin ze niet een zeikwijf speelt!
Typisch Ozu: lekker voortkabbelend met leuke personages. Door het theatergezelschap moest ik af en toe denken aan 'O Thaisos' van Angelopoulos. Zou die uit deze film inspiratie hebben gehaald?
