Sugata Sanshiro (1943)

De debuutfilm van Akira Kurosawa is duidelijk nog niet z'n sterkste. Vooral in het begin is het acteerwerk onder de maat, maar gelukkig wordt dat naarmate de film vordert wat beter. Verder getuigden de tussenteksten nog van het gebrek aan enige verhalende kwaliteiten. Het talent wat Kurosawa heeft is in een aantal scenes wel degelijk aanwezig. Met name de scene na het gevecht met Takashi Shimura is mooi. Uiteindelijk is ook judo een stuk minder spectaculair op het witte doek dan bijvoorbeeld kung fu of samurai gevechten. ***

Verhaaltechnisch nogal rommelig, wat ook niet werd geholpen door de slechte ondertiteling bij de versie die ik zag (met vertalingen als 'He dropped but became recovered, because of the rules from the master'), maar op visueel gebied zitten er een aantal erg mooie composities in (als Sanshiro in de vijver ligt, de scene op de trap met de paraplu's, het gevecht in het open veld tegen de donkere stormhemel). Het feit dat dit Kurosawa's debuutfilm is maakt m natuurlijk voor iedere filmfanaat sowieso het kijken waard. 3*

Ik ben niet zo enthousiast over deze film.

De personages zijn interessant, maar worden niet echt mooi uitgewerkt. Ik heb het idee dat ik de hele film naar een onontwikkeld verhaal zit te kijken waar Judo centraal staat, maar totaal niks overbrengt. Het is niet echt spectaculair en komt veel te weinig aan bod.

Inderdaad zitten er wel een paar mooie scenes in waar Poisenonthewell ons al over heeft verteld.

Redelijke slechte film van Kurosawa maar goed het was ook zijn eerste en nog wel in een periode van oorlog.

2.5*

De debuutfilm van Akira Kurosawa is de twintigste die ik te zien krijg. Een film waarin de rivaliteit tussen jiujitsu en judo centraal staat. Erg spectaculair zijn de gevechten niet, maar dat is niet erg want de film heeft wel wat meer te bieden.

Kurosawa staat er nogal om bekend dat hij als geen ander weersomstandigheden op het scherm kan toveren. En dat laat hij hier al in zijn eerste film zien. Bij het eindgevecht raast de wind over het veld en de wolken vliegen voorbij. Erg sterk en sfeervol gemaakt. Ik kon de wind haast voelen en heb er dan ook een warme deken bijgehaald als bescherming.

De acteerprestaties zijn prima, zoals we in een film van deze regisseur mogen verwachten. Een aantal bekende namen waaronder Takashi Shimura, en een erg knappe actrice met de naam Yukiko Todoroki. Maar de allerbeste is de hoofdrolspeler Susumu Fujita die de rol van Sanshiro Sugata op zich neemt. Deze man heeft een enorm sterke uitstraling. Zelfs tijdens de staredown voor het eindgevecht blijft hij erg rustig en emotieloos. Net zoals Fedor Emelianenko dat ook zo goed kan.

Het is dan wel niet zijn beste film, maar de liefhebbers van Kurosawa hoeven niets te vrezen. De beste regisseur was tijdens zijn debuutfilm niet zoekende, maar levert met Sugata Sanshiro meteen een prima film af.

Herzien.

Hoewel ik het nog steeds niet een hele goede film vind, heb ik mijn beoordeling na het herzien met een halve ster verhoogd.

Het verhaal mag dan wel niet heel erg uitgewerkt zijn, toch treft het zijn doel. Judo heeft inderdaad de pure vorm van Jujutsu rond die tijd weten te vervangen, maar Jujutsu leeft weer helemaal op zins de Gracie familie uit Brazilië het geperfectioneerd heeft. Pure Jujutsu is ook nog steeds in Japan te vinden.

Aniways, mocht je benieuwd zijn naar het eerste werk van Kurosawa dan kun je deze gerust gaan kijken, want je schrikt er niet voor weg in ieder geval.

3.0*