Passchendaele (2008)

Hier had ik meer van verwacht...

Allereerst dit: ik vind de omschrijving van de film, zoals ze hier staat, enorm misleidend. Ajs je de korte inhoud leest, denk je dat je een leuke oorlogsfilm gaat zien met af en toe een mooie actiescène. Niets was echter minder waar: het was een dramafilm waarbij slechts een fractie werd gespendeerd aan de slag zelf.

De film begint nochtans met een aardige actiescène die je meteen hoop geeft voor de rest van de film. Dan verhuist het verhaal jammer genoeg naar Canada, waar het liefdesverhaal begint. Dit liefdesverhaal duurt verschrikkelijk lang en is dus enorm langdradig.
Dan wordt er op het einde van de film eindelijk een beetje aandacht geschonken aan de slag zelf. En ik moet zeggen, dat zag er allemaal wel redelijk goed uit. Echt jammer dat er niet meer aandacht besteed werd aan deze slag, om er zo een geslaagde oorlogsfilm van te maken.

Er zat dus meer in, echt jammer...

Beetje vreemde film die enerzijds de gruwelen van het slagveld laat zien en anderzijds een liefdesverhaal probeert weg te zetten. Op zich allemaal niet slecht gedaan, de gevechtscenes zijn doordringend en ook de beelden in Canada (het is een Canadese film) zijn op zich redelijk. De combinatie is alleen moeilijk te verteren en het romantische gedeelte wringt dan ook behoorlijk. 3*, vooral vanwege de harde gevechtscenes.

Het wachten is totdat Spielberg/Hanks eens een soort Band of Brothers gaan maken over de Amerikanen in WO1.

De film was op zich oké, de waanzin van oorlog werd goed verbeeld en ook in de dialogen -vooral bij het wervingsbureau- kwam dat aan bod. Wat mij erg stoorde aan de film was het sentimentele liefdesverhaal en het tranentrekkende einde.

ik heb gelezen dat het de duurste Canadese film is ooit. Het laatste half uur is bijzonder realistisch gefilmd en verreweg het beste deel van de film. Daarvoor wordt je echter opgezadeld met een (te) mierzoet liefdesverhaal. Ik denk dat de regisseur teveel onderwerpen in de film heeft willen stoppen. Vooral Paul Gross speelt zijn rol uitstekend; hij is ook de regisseur en het verhaal is gebaseerd op de ervaringen van zijn grootvader.

eerste 5 min en laatste 30 min waren allen een goede oorlogsfilm waardig. Het drama/speelfilm gedeelte tussen de actie in waren best goed gedaan. De setting en aankleding was ook aardig. Naar mijn mening lukte het goed om een liefdesverhaal te koppelen aan de actie-gedeelten.

Het oorlogsgedeelte is weinig overtuigend (vooral in het begin, aan het einde is het een stuk beter) en het liefdesdrama is standaard. Regie is prima en het acteerwerk is matig.

Het is op zich een prima film, eerste ( klein ) gedeelte oorlog, middenstuk drama romantiek, laatste gedeelte weer oorlog met echt schokkende beelden hoe de jongens de dood werden ingedreven:4,0

Mijn overgrootvader was een soldaat in de Eerste Wereldoorlog, bij het Belgische leger. Van 1917 tot 1918 geloof ik. Het heeft niet echt iets te maken met deze film, maar wou het toch maar even vermelden. Want de Eerste Wereldoorlog (elke oorlog trouwens!!!) was geen pretje, en mijn overgrootvader is door die oorlog zijn beste kameraad annex jeugdvriend verloren, een soldaat die in hetzelfde peloton zat als dat van mijn overgrootvader.

Wil deze film trouwens al lang eens zien, misschien maar eens doen, verwacht er namelijk veel van.

Wel een toffe oorlogsfilm waarbij je toch wel aanvoelt hoe deze eindigd. De actie kwam wel grauw en reeël over. De aanloop naar de veldslag duurde wel lang maar ik vond de film wel boeien. Er werd goed geacteerd. Alleen het broertje van die verpleegster vond ik irritant, wat een rotstem, eruit met die stembanden. Het werd wel eens tijd dat er een film kwam over de 1e wo in plaats van de 2e wo, vietnam, irak etc etc. Er zijn er volgens mij niet zo veel over gemaakt maar daar kan ik naast zitten. War is hell, dat was ook in deze film weer goed te zien. Een 7 voor deze loopgraaf-ellende.

Niet helemaal geslaagd oorlogsdrama tegen de achtergrond van WO I en meer bepaald de Slag om Passendale. De momenten die aangrijpend zouden moeten zijn, komen niet echt uit de verf. De absurde gruwel van een loopgravenoorlog in een tot één grote watervlakte herschapen slagveld werd dan weer wel uitstekend overgebracht.

echt een heele mooie film die de echte sfeer van de eerste wereldoorlog weergeeft ik vind dat men meer wo1 films moet maken want bijna niemand weet daar iets over

er is bijna niets van computer in gebruikt ze hebben daar echt al die bomen geplant en gezorgd voor de modder fantastisch gewoon

is deze vergelijkbaar met Joyeux Noel (2005) en spreken de fransen, engelsen en duisters allemaal engels of gewoon hun eigen taal?

Wat een flut romantisch oorlogsdrama was dit. De eerste 70 minuten zijn zeer vervelend en boeien totaal niet. Pas op het einde wordt de film wel aardig maar ook dat vond ik eigenlijk niet aangrijpend. Het continue zien vliegen van soldaten bij een granaatinslag begon op een gegeven moment ook snel vervelen. Nee de slag om Passchendaele verdient een veel betere verfilming dan dit flauwe liefdesdrama. De film heeft inderdaad wel wat weg van Joyeux Noel, maar die was toch stukken beter.

Wanneer het op nominaties van misleidende titels aankomt, is dit Passchendaele toch een goede kandidaat. Officieel is de titel korter, maar mijn dvd kopt daar nog doodleuk het stukje ‘The Battle of’ bij. Enigszins teleurstellend dus. De film behandelt voor het grootste deel het thuisfront in Canada, waar de mensen je het bloed onder de nagels vandaan halen met hun oorlogsverheerlijking, het aanpraten van schuldgevoelens naar de nog niet vertrokken jongemannen en het achteloos wegwimpelen van de gruwelijke slachtpartijen. Zeker geen pretje om te zien, maar ik mag de film er niet op afrekenen dat hij op dat vlak ronduit afschuwelijk is. Wanneer ik de verhalen er op na lees, ging dat destijds ook zo.

Pas tegen het einde krijgen we echt iets van de slag te zien. Helaas is dat ook niet veel meer dan een enkele charge. Het is wel heel sterk gebracht met echte modderpoelen, bomen die niet meer zijn dan losse stronken van een meter hoog en lijken tot zover het oog rijkt. Op basis daarvan kan ik eigenlijk al geen onvoldoende meer geven. Jammer genoeg is het wel zo dat de film te weinig losmaakt. De seksscene die zich tussen het front en de ziekenboegen afspeelt, vond ik op een bepaalde manier dan weer oprecht wansmakelijk. Zo vind ik het eigenlijk ook jammer dat een van de hoofdpersonen een volslagen debiel is. Passchendaele mag nog niet in de schaduw staan van epische werken als Im Westen Nichts Neues. In de tussentijd zijn er voldoende goede verhalen geschreven over de eerste wereldoorlog, maar in de cinema blijkt het toch een te grote opdracht te zijn om de tragiek van een hele generatie die in de modderige loopgraven vernietigd is, weer te geven. We blijven echter hopen.

Dus uiteindelijk na anderhalf uur klef gewauwel liggen onze twee helden op het battlefield. Dan wordt er één geraakt door een mortier, hangt ineene aan een kruis als een soort Jezus figuur boven het slachtveld. Komt onze andere held er aan om hem een handje te helpen, stort in één. Maar dan ooh... wordt de muziek extra dik aangezet en redden onze helden het toch nog. Het stopt met regenen en Jezus leeft nog. Sorry maar dit sloeg als een tang op een varken. Zag hiervoor een film over een Samurai die met z'n zoon op killing-spree ging en dat was nog makkelijker serieus te nemen. 2*