Dekalog, Trzy (1988)

Wees indachtig, dat Gij de dag des Heren heiligt.

De tijd van handelen is Kerstavond. Veel meer kun je niet met dit gebod doen. Toch is dit wel een aardige film. Het verhaal is origineel, soms humoristisch, soms een beetje macaber en bij vlagen ontroerend. De beelden brengen een hele mooie sfeer over....in elk shot lijkt wel een lichtje te zitten van een koplamp, een kerstlampje, een woonkamerlamp etc. Er zit ook een highspeedchase in deze rustige film...heel mooi in beeld gebracht. Toch is het allemaal niet sterk en evenwichtig genoeg.....ik geef 3 sterren

Een van de mindere afleveringen van de dekaloog. Het scenario, de beelden, zelfs de muziek, het is allemaal van een wat lager niveau dan gewoonlijk. Die lichtjes overal zijn wel mooi gedaan, daar heb ik niet bij stil gestaan. En als ik morgen het scenario lees dan zal misschien ook dat beter lijken, maar voorlopig moet ik het op 2.5 sterren houden.

Uiterst droge bedoening vond ik het.

't Eigenlijk apart dat Kieslowski mij nog op de één of andere manier weet te boeien. Visueel erg povere weergave van een bedroevend land, soundtrack is aardig dat wel, maar het verhaaltje zelf lijkt zo overgeschreven van een stationsromannetje. Niet erg, een liefdesverhaaltje is sowieso pover, maar die twee aftandse koffiepotten die dienst doen als hoofdrolspelers maken er wel een heel droge bedoening van. Verhaal genoeg, maar veel liefde was er niet te bekennen. Zij speelt een wezenloze vod, hij een emotieloze zeemvel. Ze passen wel mooi bij elkaar, maar daar houdt het ook bij op.

Misschien door de korte lengte, misschien omdat het overkomt als een TV-reeksje, dat ik er wat minder kritisch naar kijk. Geen idee eigenlijk, maar het is zo voorbij, en vervelend was het uiteindelijk niet. Maar waar het zijn reputatie vandaan haalt, echt geen flauw idee. 2 kleine *

Het zijn de kleine dingetjes die dit deel interessant maken. De relatie tussen de man en zijn ex-vriendin die angst heeft alleen te zijn met Kerstavond vond ik niet briljant uitgewerkt, de goede daad van de man de avond met haar door te brengen staat in schril contrast met de rest van de personages/gebeurtenissen. De dode man zonder benen, de mannen in de cel die geteisterd worden door een of andere gek met een brandslang (hier had onze Kerstman toch wel op een andere manier kunnen ingrijpen, ik vond het maar karig), en, het hoogtepunt, de blote man die van het begin tot het eind van de film als een soort van rode draad een kerstboom met zich meesleept en jammert dat hij zijn huis zoekt. De gehele nacht heeft niemand in de troosteloze stad hem geholpen of binnen gelaten.
Hierdoor kon ik me maar moeilijk 'emotioneren' (??) met het vrouwelijke hoofdpersonage. Daarin faalt dit deel (of misschien was het wel de bedoeling?).
Het licht-gebruik is prachtig inderdaad, dat was om te smullen. Licht- en kleur-gebruik is toch wel een soort handelsmerk van Kieslowski. Hij speelt er mee in Trois Couleurs, maar ook in de eerste delen van de Dekalog.
Na een teleurstellend tweede deel, weet deel 3 mijn enthousiasme weer ietwat aan te wakkeren. Dikke 3 sterren.

Kerstverhalen kunnen van die trieste verhalen zijn over hoe koud en eenzaam dit zogenaamde christelijk feest voor sommigen kan verlopen. Ondanks de vele rode, soms onscherpe, lichtpuntjes in het filmpje wilde mijn gevoel niet echt warm lopen voor de twee hoofdpersonages uit dekalog 3 die in een kerstnacht geen gemeenschappelijke kribbe konden vinden.

De tien geboden niet echt goed kennende dacht ik op een gegeven moment dat dit filmpje ging over het gebod: “Gij zult niet liegen”. Naderhand blijkt het derde gebod niet te gaan over het afleggen van valse getuigenissen, maar over het heiligen van de sabbatdag.

Na vier delen (5, 6, 1 & 3) gezien te hebben, moet ik de rest van de dekalogserie maar eventjes een tijdje met rust laten. Zonder sabbatsverlof tussendoor beginnen Kieslowski’s filmmaniertjes anders steeds meer tegen te gaan staan.

Grappig, ik dacht dat het Gebod 07 was: Gij moogt geen overspel plegen!!! Ik had het heiligen van de sabbatdag er totaal niet ingezien!

Dekalog 1 en 2 vond ik beiden beter. Zelf vind ik het wel aardig om ze te bekijken zonder enige info vooraf, om dan te proberen te raden om welk gebod het gaat.

'Trzy' vond ik vrij saai. Wel vind ik het aardig dat alle films zich in dezelfde troosteloze wijk afspelen (nou, ja, tot nu toe dan nog!).

Ze spelen zich niet alleen allemaal in dezelfde wijk af, de hoofdpersonen komen ook zo goed als allemaal uit hetzelfde flatgebouw .

Bizarre plot, personages die weinig zeggen en nog minder inhoud lijken te hebben, Kieślowski die slechts met mondjesmaat informatie op de kijker loslaat, en een door de tijd achterhaalde visuele aankleding.
Nee, anno 2008 kan ik hier niets meer mee. Sorry.
2*

Veel beter dan deel 2.
Ietsjes beter dan deel 1.
Mooi kort verhaal.
Mooie ogen had die actrice!

In het verleden kreeg je 4 afleveringen tegelijk tijdens zo'n filmfestival. Je zit dan meer in die troosteloze sfeer van Warschau. Niet verkeerd om de Dekalog reeks dan ook in een of tweemaal uit te zitten. Bij zo'n losse korte aflevering is de impact van het verhaal minder. Deel 3 blijft mijn favoriete deel. Het mooie slot suggereert dat de kerstavondactie van Eva zich jaarlijks voltrekt. Het geeft haar hoop, hij ondergaat het gelaten en keert terug naar zijn gezin. Volgend jaar weer ? Wat mij betreft wel.

Nogal lauwe reacties hier, maar van de vier dekalogen die ik tot nu toe zag vond ik dit de sterkste. De sfeer zit er sterk in, mede dankzij het vele gebruik van kerstbelichting. Dit roept een gevoel op van warmte, maar creeërt tegelijk een bepaalde afstandelijkheid doordat de inhoud nauwelijks kerstachtig is. Dat past bij het verhaal dat aan de ene kant kil, maar aan de andere kant ook goedhartig is. De twee hoofdpersonen en hun relatie vond ik zeer boeiend, maar even interessant is hoe hun verhaal in een breder perspectief geplaatst wordt. Schitterend is het moment waarop de man op het begin als kerstman zijn huis binnengaat, waarbij de hoofdpersoon van deel 1 tegen het lijf loopt. Die heeft dus net zijn zoon verloren en kijkt vervolgens weemoedig door het raam naar het kerstfeest dat er plaatsvind. Het einde pakte me ook in zijn eenvoud: we hebben een goed gevoel over hoe de hoofdlijn is verlopen, maar zien dat de vrouw van de hoofdpersoon de hele nacht heeft zitten wachten geeft er een vreemde melancholie aan. De film is als een warme douche waar af en toe ijskoud water uitkomt, alleen dan bevredigender.

Dat er weinig gedaan wordt met het centrale gebod boeit me niet zo. 'Gedenk de sabbathdag' is nou niet bijzonder dramatisch (heb het ook altijd een irrelevant gebod gevonden).
4*

Ik weet niet zo goed wat ik met dit deel aanmoet. Ik vond het op zich allemaal best aardig. Die kerstsfeer is leuk in beeld gebracht met al die lichtjes enzo, maar daarnaast voelt de film, soms zelfs letterlijk, ijskoud aan.

De twee hoofdpersonen voelen elkaar naarmete de nacht vordert steeds beter aan, maar maken samen ook nare momenten mee, zoals de dode man, de twee mannen, die met ijskoud water nat worden gespoten en nog wat dingen. Verder kijkt het allemaal wel aardig weg, het einde had ook wel iets.

Samengevat zeker niet zo goed als het eerste deel, maar wel boeiender dan deel 2. Ik kom uit op een voldoende.

3,0*

Het leek wel of iedere zin riep om dubbel opgevat te worden. Daar waar die extra lagen bij de eerste twee delen nog uiterst subtiel in het verhaal verwerkt werden, lag het er hier zo dik bovenop dat het plot zelf grotendeels aan mij voorbij ging. Hopelijk klimt het niveau van de Dekalog delen na deze matige derde episode weer.