Persona (1966)

Ze spelen zeker een rol, maar de woorden nemen duidelijk de bovenhand. Een gemoedstoestand kan ook overgebracht worden met een paar zinnen in plaats van ganse verhalen uit de doeken te doen (waarbij beeld en lichaamstaal dan de rest doet), daar gaat het over.

Verder inderdaad typisch 'schop niet tegen mijn heilige huisjes'-gedrag.

Tja. Ik heb inderdaad mijn persoonlijke voorkeuren. En als mensen zonder onderbouwing stoere taal uit gaan slaan ten koste van die voorkeuren, dan wil ik daar wel eens op reageren, waarbij mijn 'denigrerende' toon die van het betreffende bericht alleen maar weerkaatst. Het kan soms geen kwaad om mensen er op attent te maken dat het makkelijk is om iets de grond in te trappen, maar iets lastiger om dat goed te verantwoorden.

Net zoals het makkelijker is om beleefd, 'cool' en zakelijk te blijven door veel dingen als 'oninteressant' te bestempelen. Ik denk alleen niet dat deze site daar eh.. interessanter van wordt.

En net hetzelfde geldt voor ophemelen. Moet ik er dan ook maar persoonlijk op gaan reageren?

Daarbij, als mijn recensie hier nog niet onderbouwd is... Ik heb het nota bene over een stijve penis als symbolische voorbode op de seksuele vertelsels later in de film, als je het met dat soort argumenten nog geen opzichtige voorkauwende geknutselde boel mag noemen weet ik het ook niet meer. Volgens mij val je zodaning over scherpe verwoordingen dat je alle toelichtingen mist.

Maar goed, moet jij weten.

Terwijl je natuurlijk net zo gemakkelijk kan beargumenteren dat zo'n tekst van jou Djelle denigrerend is tegenover mensen die de film goed vinden. Als iemand net zegt hoe mooi hij het wel niet vindt en jij zegt vervolgens hoe volslagen belachelijk de film is (even samengevat), zeg je toch eigenlijk ook iets over de aanhangers van die belachelijke film? Bovendien vind ik dat een tekst die iets op zo een manier afbreekt en een uitzondering is op de algemene opinie (wat op zich geen probleem is natuurlijk), meer tekst en uitleg verdient, het wijkt namelijk af. Verder heeft een positieve review wat minder de schijn tegen als je het hebt over het uitlokken van een reactie. Het heeft iets uidagends, terwijl het bij een positieve review alleen maar leuk is om te lezen dat iemand het leuk vond, ook al vind je dat zelf niet.

Zelf heb ik er inmiddels geen moeite meer mee (vroeger wel zoals jullie weten), maar kan me goed voorstellen dat iemand ontstemt is bij het lezen van zoiets. Er staan nogal wat krachttermen in dat je als liefhebber op jezelf kunt betrekken en andersom heb je dat veel minder snel.

Tjonge. Op gevaar af om alweer denigrerend over te komen, moet ik dit toch echt als flauwekul bestempelen. Ik ben 'denigrerend' over en naar aanleiding van de recensie van djelle, nergens over de 'persoon' djelle. Dat jij djelle's kritiek 'relevant' vindt omdat hij de film gezien heeft vind ik zacht gezegd niet zo'n geweldige redenering.

Is hier al vaker geoppert geweest. Mensen die dat soort verbanden leggen moeten naar de psycholoog.

Vind ik ook, daarom ook dat ik die recensies wel degelijk van een goeie onderbouwing voorzie (wat ik sowieso altijd doe, of het nu over een populaire klassieker gaat of een vergeten b-film).

Ik ga wel geen halve pagina volkalken waar ieder woordje nader verklaard wordt, maar bijkomstige vragen staan altijd vrij. En verder pas ik ook mijn schrijfstijl niet aan voor eventuele gevoelige zieltjes. Dat is echt hun probleem. Zoals ik zei, ik ben nooit te beroerd om nog in te gaan op verdere vragen, op voorwaarde wel dat het op een deftige manier gebeurd.

Tja, lekker gemakkelijk om het zo van tafel te vegen. Als jij vindt dat ik naar de psycholoog moet, wil ik best eens een afspraak maken. Maar er is een reden dat mensen keer op keer zo reageren op je berichten. Misschien stellen zij zich aan, zoals zij dat ongetwijfeld van jou vinden, maar ze behoeven heus niet allemaal professionele hulp hoor. Jouw argumenten zijn in de loop der jaren ook al tientallen keren voorbij gekomen. Moet iemand eens wat negatiefs zeggen over een van jouw favoriete films, over tere zieltjes gesproken. Bovendien lijkt jouw zieltje ook niet meer zo onschendbaar op het moment dat iemand kritiek heeft op je recensie, wat gezien de manier van communiceren niet heel verwonderlijk is en ook daarbij gaat het je om de manier waarop dat gebeurt. En ook Ferdy heeft lak aan wat jij daar van vindt. Het heeft dus weinig zin om de liefhebbers in een hokje van aanstellers te duwen, terwijl het over en weer gaat.

Mijn reactie was bedoeld om wat inzicht te geven, waar zo'n reactie vandaan kan komen, ik heb daar namelijk ook gestaan, inmiddels al lang niet meer (misschien heeeel soms nog ),. Blijkbaar ben je alleen geintresseerd in dat jij vindt dat je alles mag roepen wat je wil en verder niet hoe het aankomt. Wat is dan het nut van de interactie waarvan je weet dat die er waarschijnlijk komt? Het is wellicht toch handig als je je best doet te begrijpen waarom iemand zo reageert (in drie woorden; liefde voor films). Kun je wel heel bot schreeuwen dat die lui maar pech hebben, wat natuurlijk altijd zo is als je dat wilt bij het geven van je mening, daar bereik je toch niets meer mee dan ergenis? Dat is ook wat me zo kan ergeren aan Wilders (zonder dat ik je hiermee vergelijk). Is dat dan je doel? En natuurlijk stelt ook Ferdy zich aan, zoals ik dat ook vaak zat heb gedaan.

Ik dacht laat ik het met het tegenwoordige staakt het vuren, er eens ingooien, zodat iedereen elkaar wat beter begrijpt (klinkt wel erg idealistisch, maar toch was het de insteek), maar daar is blijkbaar weinig behoefte aan. Ik dacht dat we zo'n manier van discusieren inmiddels achter ons hadden gelaten? Krijg het idee dat we op deze manier weer snel terug bij af zijn. Laat maar zitten, geen zin in. Succes nog met je discussie.

Welnee reageer ik hysterisch dan ofzo? Er is wel een verschil tussen op een normale manier iemand zijn kritiek proberen weerleggen (en niet door onwaarheden uit te kramen zoals zeggen dat het nergens onderbouwd is terwijl je tal van voorbeelden kan zien etc), en iemand zijn persoonlijke opinie op een denigrerende manier aanvallen. Iemand kinderachtige bokkigheid toewerpen heeft inderdaad maar weinig te maken met kritiek op een recensie. Als het dus niet op de normale manier gebeurd zal ik er uiteraard wel eens wat van zeggen maar dan nog op een rustige manier. De tijden dat ik mij daarin ga opjagen liggen allang achter mij. Ik weet inderdaad wel intussen goed genoeg waar dergelijke reacties vandaankomen: van mensen die niet kunnen omgaan met kritiek op hun heilig huisje of het persoonlijk opvatten. Maar voor mij zijn dat in 1 woord labiele mensen hoe je het ook draait of keert (en heb dan ook idd geen behoefte om daarmee rekening te houden).

En de momenten waarbij ik heel persoonlijk uithaalde omdat iemand 1 van mijn favo films afkraakte zijn bijna onbestaande denk ik. Het is gewoonweg niet normaal om zoiets op jezelf te nemen.

Simpelweg een kunstwerk (een kunstwerk dat je eerder moet 'ervaren' dan begrijpen).