Tejút (2007)
Alternatieve titel: Milky Way
17 stemmen | gemiddelde 2,88
Hongarije
Drama /
Mystery82 minuten
geregisseerd door
Benedek Fliegaufmet
Péter Balázs,
Barbara Balogh en
Sándor BaloghTejút is een minimalistische schets van menselijke rituelen uitgevoerd in negen gefilmde landschapsshots die samen een etmaal beslaan. De kijker wordt meegenomen naar een georkestreerde werkelijkheid, waarin gefocust wordt op basale menselijke handelingen en plaats en tijd geen rol lijken te spelen.
1,0
[permalink] geplaatst op 29 januari 2008, 14:04 uurNee, dit was het totaal niet. De opening met de wieken van de windturbine is fascinerend, met dat vervreemde effect van hun rotatie. Daarna valt het enkel tegen. Toch jammer want dit soort experimentele films ga ik vaak helemaal in op. 1 van de actes van het kopie was overigens in zeer slechte staat.
3,0 [permalink] geplaatst op 30 januari 2008, 1:20 uur Ik vond het wel leuk. Al hielp de tijd nogal mee. Als eerste film en half dromerig naar zitten kijken en dat was erg lekker en kon er een behoorlijk eind in meegaan. Het ene stuk (het tentje) was wel veel aardiger dan het andere (de zeecontainers) , maar ik vond het een film die wel speels met vormen verwachtingspatronen omging.
3.0*
1,0 [permalink] geplaatst op 30 januari 2008, 10:08 uurVond dat luchtkasteel ook wel wat droogkomisch hebben. Begrijp nog steeds niet waarom ik dit erg saai vond. Het past echt helemaal in dat ''droom maar lekker weg'' straatje.
2,5 [permalink] geplaatst op 30 januari 2008, 10:46 uur neo schreef:
Het past echt helemaal in dat ''droom maar lekker weg'' straatje.
Goh, hoofdzakelijk niet. Tejút is veelal een minimalistische absurdistische film gemixt met 'wat staat ons nu weer te wachten' gespannen verwachtingspatronen.
Probleem van Tejút is dat het veelal korte filmpjes zijn die op zichzelf staan varierend in kwaliteit. En ook qua absurditeit. Sommige filmpjes (de schommels, de zeecontainers, het finale-dansje, het zwembad) zijn teleurstellend qua verwachtingspatroon en 'gekkigheid'. Andere sequenties (tentje, bootje/kinderwagen, mountainbikes, en natuurlijk het lucht'kasteel') wisten bij mij de juiste lachspieren te raken.
Interessante filmmaker. De absurditeit kent geen grenzen, maar hier en daar is hij te bang door te drammen of de juiste originele touch te creeren. Jammer. 'Vooral doorgaan'.
[permalink] geplaatst op 2 februari 2008, 0:25 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen neo schreef:
1 van de actes van het kopie was overigens in zeer slechte staat.
Die van het plaatje wat hier staat met de visser en de kinderwagen?Die was bij mij in ieder geval zo slecht dat het ronduit storend was, gezien het nogal een visuele film is. Voor de rest vond ik het zeker boeiend, estetisch interessant. In ieder geval een onderscheidend werk(je).
1,0 [permalink] geplaatst op 2 februari 2008, 0:57 uur Bij dat gedeelte was dat inderdaad hinderlijk. Al die lijnen en soms wat paarse strepen. Iemand heeft iig duidelijk zijn projector niet goed schoongemaakt.
3,5 [permalink] geplaatst op 3 februari 2008, 4:39 uur Het geheel doet nogal fragmentarisch aan, het is meer een verzameling aan elkaar geplakte korte films dan een op zichzelf staand werk.
Niettemin waren er enkele segmenten die m.i. goed uit de verf kwamen (tentje, zwembad, luchtkasteel, dansers). Anderen dan weer totaal niet (zeecontainers, schommels, kinderwagen).
Voor liefhebbers van meer experimenteel werk toch wel aan te raden.
3,5
2,5 [permalink] geplaatst op 3 februari 2008, 22:57 uur ik had denk ik een te hoge verwachting van deze film.
uiteindelijk vond ik dat je teveel gedwongen wordt om de regisseur te volgen. Ik had veel liever alle sketches zonder die invloed gezien.
Sterkste stukken waren dan ook het openeningsshot en de bikers omdat die nog het meeste aan je eigen fantasie over laten.
ik heb toch nog een 2,5 gegeven voor de mooie camerastandpunten en voor de durf van de film op zich.
[permalink] geplaatst op 3 februari 2008, 23:02 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen RZeemering schreef:
Sterkste stukken waren dan ook het openeningsshot en de bikers omdat die nog het meeste aan je eigen fantasie over laten.
Over de 'bikerscene', iemand die iets met dat brandende vogelnest aan heeft weten te vangen? 2,5 [permalink] geplaatst op 5 februari 2008, 13:00 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Ik Doe Moeilijk schreef:RZeemering schreef:
(quote)
Over de 'bikerscene', iemand die iets met dat brandende vogelnest aan heeft weten te vangen?
ik kon er zelf helemaal niks mee,
behalve dan dat het rook zorgde dat de bikers ophielden met hun ding te doen. En daardoor veranderde hun gedrag.
zo ben ik wel de film ingegaan, met het idee iets te zien te krijgen over menselijk gedrag. Dat heb ik dan ook wel gezien maar dan wel gedrag opgelegd door de regisseur en niet door het menselijk gedrag zelf
2,5 [permalink] geplaatst op 5 februari 2008, 15:55 uur En dat was toch ook wel overduidelijk uitgaande van de beschrijving van de film op de site van het IFFR. Meer een absurdistisch georchestreerd grapjes-geheel dan een diepzinnige kijk in de keuken van menselijke communicatie en gedrag. Ik kon smakelijk lachen om die absurdistische twist in de biker-scene.
2,5 [permalink] geplaatst op 6 februari 2008, 0:48 uur Ik Doe Moeilijk schreef:Mug schreef:
(quote)
Absurdisme lijkt me in deze film wel in verband te staan tot een bepaald idee dan wel doel van de filmmaker. Andere cinematografische middelen lijken me namelijk hiervoor geschikter.
Zoals? Of mag er niet 'ge-experimenteerd' worden met absurdisme in cinema?
[permalink] geplaatst op 6 februari 2008, 1:12 uur Per ongeluk mijn vorige post verwijderd, deze is te lezen in Mugs quote.
Nu ik er over nadenk kan de traagheid van de film theoretisch inderdaad wel een goed stijlmiddel zijn om de absurde trekken van de mens te portretteren. De overtuigingskracht is echter al snel in het geding wanneer de enscenering (of mooier gezegd orchestratie) duidelijk aanwezig is. Een meer registrerende of documentaireachtige stijl lijkt me hiervoor een geschikter cinematografisch middel. Maar gaat de film over menselijke gedraging(een absurdistische kijk hierop)? Zo ja, dan is de regisseur mijns inziens niet geslaagd. De camera staat als objectieve observator aan de zijlijn, terwijl de regisseur weer tamelijk absurde scenes creeert. Mijn beleving was ook niet zozeer die van een inzicht in menselijke gedraging, meer een estethische beleving. (Vandaar mijn ruime voldoende) Toch boeiend dit contrast, dit boeide mij ook in de twee meest recente films van Roy Andersson.
Van mij mag alles, ik heb niet echt principes, ik ben daarentegen niet overal liefhebber van.
2,5 [permalink] geplaatst op 6 februari 2008, 10:01 uur Ik Doe Moeilijk schreef:
kan de traagheid van de film theoretisch inderdaad wel een goed stijlmiddel zijn om de absurde trekken van de mens te portretteren.
De film wil niet alleen de absurdistische trekken van de mens portretteren. De absurdistische 'twists' zijn veelal 'onmenselijke' handelingen.
De overtuigingskracht is echter al snel in het geding wanneer de enscenering (of mooier gezegd orchestratie) duidelijk aanwezig is. Een meer registrerende of documentaireachtige stijl lijkt me hiervoor een geschikter cinematografisch middel. Maar gaat de film over menselijke gedraging(een absurdistische kijk hierop)? Zo ja, dan is de regisseur mijns inziens niet geslaagd. De camera staat als objectieve observator aan de zijlijn, terwijl de regisseur weer tamelijk absurde scenes creeert. Mijn beleving was ook niet zozeer die van een inzicht in menselijke gedraging, meer een estethische beleving.
De film gaat niet over (absurde) menselijke gedragingen, dus... Zelf geef je al een uitleg. Regisseur heeft gewoon een tiental scenes gecreeerd waar veelal iets absurdistisch gebeurt. Iets wat dan weer wel en dan weer niet werkt.
3,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2009, 1:37 uur 6 april op DVD (filmfreak)
[permalink] geplaatst op 28 februari 2009, 16:53 uur Leuk, had ik niet verwacht eigenlijk.
3,5 [permalink] geplaatst op 4 april 2009, 18:44 uur Fliegauf moet absoluut naar Roy Andersson hebben gekeken. Een soort Hongaarse 'remake' van Songs from the Second Floor, maar zonder de diepgang of sociale context. Tien tableaus waarin toch wel steeds iets verrassend gebeurt (ook echo's van Tati bij mij daardoor). Fliegauf weet zo de spanning goed vast te houden. Erg aangenaam om naar te kijken, jammer dat-ie niks te melden heeft behalve deze dwingende studie naar menselijke beweging (eerder dan gedraging). Muziek, zoals bij de aftiteling wel te horen is (een fraaie, nogal onheilspellende, dwingende electronica) had de film trouwens goed gedaan. Iets té minimaal om nog enig effect te hebben, behalve mooi om te zien.
De DVD hoes meldt: "de abstracte vocabulaire van elk hoofdstukje resulteert in een een enigszins gefixeerd puntje in een groter verhaal, zoals een stipje in de Melkweg". Yeah, right.
Als ik de beschrijvingen zo lees van zijn andere films, zijn die toch niet zo vergelijkbaar met deze. Ik had hier ook meer een Tarr-achtig drama verwacht. Zijn die eerdere films daar meer vergelijkbaar mee?
