Der Baader Meinhof Komplex (2008)

Schitterend gemaakte film dat zeer goed de tijdsgeest en het radicaliseringsproces schetst van die periode. Ook mooi hoe de linken tussen de RAF en de Palestijnse terreurbeweging (de PLO vermoed ik) gelegd werden.

Nadeel is dat deze film een periode en een verhaal wil vatten in een beperkte tijdspanne wat niet meer dan normaal is natuurlijk, maar je ziet wel dat er hier en daar de hoekjes worden afgelopen. Zoals al aangehaald op dit forum mocht het karakter van Meinhof wat beter worden uitgewerkt. Maar door de band genomen is het dus een erg waarheidsgetrouwe en realistisch neergezette film.

Een confronterende keiharde film die een goed en scherp beeld geeft van het links-extremisme en terrorisme (RAF) in Duitsland in de jaren 70 en 80 en de overheid die er keer op keer achteraan holt. Van begin tot eind boeiend, ook door de sterke cast van deze prent.

Gisteren weer eens bekeken en het blijft een goede film én documentaire omdat we ook veel feiten en zwart-wit beelden uit de jaren 70 te zien krijgen.

Ik begrijp ook wel waarom RAF sympathie kreeg.

Er was een onterechte oorlog aan de gang in Vietnam, Israel werd blind gesteund en rechten & vrijheden van arbeiders, studenten, journalisten en links-denkende mensen werden beperkt.

Niemand durfde een kritische geluid te laten horen en dat deed RAF dus wel.

Het is alleen jammer dat ze aanslagen pleegden, al waren die volgens mij niet gericht op burgers, maar politie, leger, politici, banken enz.

Deze film houdt voor mij een beetje het midden tussen een lange aflevering van Derrick en een geschiedenisles. Het resultaat is boeiend en vooral als geschiedenisles geslaagd.

Als docu-fictie vond ik het jammer dat er gekozen is voor een nogal gedistantieerd perspectief, de neutrale blik van een grijze vogelvlucht. Het was ongetwijfeld aangrijpender geweest als er gekozen was voor het contrasteren van de meer intieme interne gezichtspunten van beide kanten; nu is het eigenlijk al na een half uur voor de kijker onmogelijk zich in te leven in de absurde geweldsdaden. Pas aan het eind van de film wordt in een aantal scenes wel een suggestie gedaan; de groepsdynamiek, een retorisch gebruik van het begrip 'het volk' in een klassiek dualistisch denken, dat biedt beide meer verklaringswaarde dan de toestand van mensen in de derde wereld die in het begin van de film geschetst wordt.

Alles bij elkaar genomen een mooie film, maar het was aardig als de objectieve onzinnigheid van de terreuractiefs nog meer als subjectief zinnig en zinnelijk voor de kijker toegankelijk waren gemaakt -- dat iets waanzin is, is immers altijd met name een oordeel van buiten.

Ik ben het redelijk eens met de consensus. Technisch goed, er gebeurt genoeg en het kijkt gemakkelijk weg. De personages zijn het probleem. Totaal niet uitgewerkt en volledig oninteressant. Een stel grote kinderen. Ik weet niet of dat het punt is dat Edel wilde maken, maar dat is hoe dan ook kort door de bocht. Het interessantste personages was Meiner, maar dat komt ook al niet echt uit de verf. En zo is de film dus slechts half gelukt. Ik geef toch 3,5 sterren omdat de film voorbij vloog en bij vlagen toch wel erg krachtig is. Maar dat er meer in gezeten had is evident.

Uiteindelijk is het zoals Churchill zei de minst slecht van allemaal. Regeringsvormen genoeg gaande van dictatuur tot theocratie, aristocratie tot oligarchie en vanalles daartussen. Veel hangt ook af van de invulling van het begrip uiteraard. Persoonlijk heb ik liever een indirecte representatieve meerpartijendemocratie dan bv het systeem dat ze in de Angelsaksische wereld hanteren. Volgens mij is daar het opportunisme een pak groter dan hier.

WOW ! na lang op de "must see" lijst te hebben gestaan, gisteren eindelijk gezien en geen moment spijt van gehad. Filmtechnisch zat het allemaal wel snor maar waar ik vooral van onder de indruk raakte, was het waargebeurde verhaal.

Anno 2011 is het amper te bevatten dat in de zeventiger jaren, goed opgeleide blonde dollies uit middenstandsgezinnen, in bovendien een nuchtere en economisch zeer welvarende samenleving als West-Duitsland, hun leven verkwanselden door met AK-47's banken te beroven, agenten neer te schieten, kortom terreur te zaaien, uit solidariteit voor onderdrukte Derde Wereld landen ?! Lijkt wel een grap.

Zelf ben ik opgegroeid in een milieu waarin linkse activisten werden afgeschilderd als losers die een achterlijke utopie nastreven. Begrijpelijkerwijs ben ik hierdoor beïnvloed. Hoewel mijn mening niet is veranderd na het zien van deze film ( wist eigenlijk heel weinig van de RAF), heeft de film wel enig respect losgeweekt voor hen, die zelfs in zeer uitzichtloze situaties, met totale opoffering en niets schuwend, in een bepaald politiek ideaal kunnen blijven geloven. De zin,onzin en/of doel, verder buiten beschouwing gelaten...