Wonderful Town (2007)

In de tigercompetitie op het IFFR. En ook deze film won al in Pusan.

Viel me een beetje tegen. Best sfeervol en zeker in het midden behoorlijk sterk soms, maar uiteindelijk niet overtuigend genoeg. De setting is redelijk overtuigend, het verhaal ertegen is dat minder, zeker tegen het einde schiet de film uit de bocht.

3.0*

Zo ongeveer ook beleefd. De regisseur vertelde zowel bij de Q&A als op TV in het IFFR-programma met name een beeld van het dorp en haar bewoners wilde geven (het dorp ziet er na de Tsunami hrsteld uit de bewoners bvan buiten ook, maar van binnen niet). Daar is-ie naar mijn mening het slechts in geslaagd. Mede door zoveel focus op de hoofdpersoon van buiten. Fraai tempo, mooie scenes, maar omdat het thema (zoals hierboven beschreven) zich het laatste deel de film binnendringt vliegt-ie nogal uit de bocht.

Deze prachtige film van Thailand was mijn derde film van het filmfestival van dag twee. De film won een VPRO Tiger Award. De regisseur van de film was een sympathieke man die na de film nog wat uitleg gaf en ik kan me nog vooral herinneren hoe wij als publiek het einde verkeerd interpreteerde. Het moest dus geen tragisch einde betekenen maar een hoopvolle.

Deze film tracht de posttraumatische Tsunami gebeurtenissen aan de kaart te stellen van een kustplaatsje in het zuiden van Thailand. Hoewel er niets wordt gesproken over de Tsunami merk je wel een vreemde sfeer in de lucht. Waarom worden er hotels gebouwd dicht bij het strand en niet in stad zelf, het wederopbouwproject is namelijk bedoeld voor de vakantiegangers en niet voor de mensen in het kuststadje die hard werden getroffen. In Takua Pa speelt de liefdesromance af tussen een architect uit Bangkok en een gesloten vooral gevoelige eigenaresse van een verlaten hotel midden in de stad. De drie hoofdpersonen, want de film lijkt niets meer nodig te hebben, worden mooi door elkaar heen verweven. Ze lijken voor elkaar bestemd en eindigen in mijn ogen behoorlijk tragisch. Het plaatsje Takua Pa zal nooit meer hetzelfde zijn ook al zullen er ooit vakantiegangers hun intrek terug vinden, je merkt een bloedende breuk in de stad. De jongeren die geen werk kunnen vinden en zich gedwongen voelen om zich aan te sluiten bij de plaatselijke maffia in de vorm van de broer van de gevoelige eigenaresse van het hotel klinkt ook al niet positief. De acteurs spelen het subliem, ook al zeggen ze niet veel je merkt dat er veel speelt tussen de twee. De film is rustig van toon en heeft een prachtige soundtrack vol met gitaarmuziek. En zorgt er voor dat het desolate plaats een hoofdkarakter wordt in de film. Deze ontroerende film is prachtig van opzet, vertelt een ontroerend verhaal met een intens mooie visuele pracht. Dat deze film maar een release mag krijgen zodat er nog veel mensen mogen kennis maken met deze film. Een ras echte aanrader voor mensen die houden van ingetogen spel, visuele pracht en een krachtig verhaal.

Mooie film waarbij het ongebruikelijke einde bij mij insloeg als een Tsunami. De dialogen waren erg spaarzaam, maar de beelden waren zeer krachtig. Ook het landschap oogde zeer mooi.
Voor de rest kan ik mij uitstekend vinden in de recensie van Verhoeven.

3,5*

‘Wonderful Town’ draagt het hart op de goede plaats, maar is qua plot helaas te “leeg” om te blijven boeien. De ganse film hangt aan elkaar met slechts één motief: water. Onze personages komen onrechtstreeks bij elkaar door de tsunami-ramp, in de regen ziet ons dorp er nog wonderbaarlijker uit, door water worden ze terug van elkaar gescheiden en aan het eind wast de dader zijn handen in onschuld – hoe evident kan een film zijn?
In theorie gooit deze “uniformiteit” uiteraard grote ogen: een film in elkaar boksen met slechts één aanknopingspunt vereist vakmanschap, maar de ellenlange shots duren te lang volgens de informatie die ze slechts bevatten. Een typisch Aziatisch gegeven ook - u begrijpt mij wel…
Om kort te gaan: niet zo’n heel overtuigende film…
2,5*

Geveld door griep lag ik deze middag wat te suffen op de bank, toen de beeldenpracht op Ned2 m'n aandacht trok. Ook de melancholische muziek was een kolfje naar m'n hand en dus moesten de microben even wijken voor een dosis cinema. Het bleek om Wonderful Town te gaan, een film die ik al langer 'ns wilde zien.

En hoewel ik de eerste minuten heb gemist, kon dit debuut van nobele onbekende Additya Assarat me meteen overtuigen. Visueel is Wonderful Town magnifiek, waarbij het apocalyptische landschap badend in grijze kleuren een droefenis met zich meedraagt die de onwezenlijke nasleep van de tsunami-ramp heel doeltreffend weergeeft. Deze prent is dan ook voornamelijk sfeer en het tragische liefdesverhaal lijkt niet meer dan een kapstok om de wonde aan op te hangen die de vreselijke natuurramp in het gebied heeft geslagen.

Net daarom is Wonderful Town geen persoonlijke topper, niettegenstaande ik zowel de cinematografie als de muziek wondermooi vind. De verliefdheid van de twee charismatische hoofdrolspelers kon me ook nog bekoren, maar het dreigende pad dat Assarat plots inslaat werkte voor mij iets minder.

Toch is dit 'n indrukwekkend stukje cinema, dat beter werkt dan de zwaarste dafalgan!

Worden de IFFR tvfilms nog herhaald? Was hier erg benieuwd naar, maar heb hem helaas gemist.

komt vanavond op TV

Zo zie je maar weer.................prijzen winnen zegt niet altijd alles!!!!
Dodelijk saai en halverwege gestopt.

Redelijk.

Vond het best aardig wegkijken, al was het net allemaal iets te doorsnee om echt te boeien.

Aardig traag tempo. Zo blijven we geregeld kijken naar landschappen waaruit de personages al lang weer verdwenen zijn. De omtrek van het dorpje is trouwens echt de moeite, maar veel verder dan het registreren van een mooie omgeving komt de film niet. Allemaal wel keurig, maar knap gefilmd vond ik het niet.

Muziek is iets boeiender, zeker de dreigende waves en soundscapes gaven sommige scenes wat extras mee. De muziek vond ik uiteindelijk nog het beste aspect van de film.

De relatie tussen de twee is redelijk standaard, het einde daarentegen komt wel erg hard uit de lucht vallen. Mocht het wel, het breekt de arthouse sleur een beetje en geeft de film wat meer smoelwerk. Los van enige betekenis die je nog aan het einde kan hangen.

Het hele tsunami gebeuren vond ik alleen erg slecht naar voren komen. Het speelt in de achtergrond wel, maar de focus ligt te sterk op de romance, waardoor er verder in de film maar weinig speelt.

Geen slechte film, maar verre van mijn favoriete Thaise film. Daarvoor vond ik het allemaal toch wat te beproefd.

3.0*

Laag tempo maar toch nooit klok kijken. "Wonderful Town" is een film waarin weinig concreets in gebeurt. De film is voornamelijk gericht op de romance maar het Tsunami-gedeelte blijft minstens even interessant. De film voelt nergens vals aan, en weet zo een aardige prestatie neer te zetten.

Héél erg traag liefdesverhaal met een onwaarschijnlijk einde dat kant nog wal raakt ...