Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

Tja. Als je geeneens snapt waar de film over gaat is er ook weinig aan.

Een iewat rustigere Potter-film, maar nog altijd zeer goed. Kijk met spanning uit naar de laatste 2 delen.

Je kan ook niet verwachten dat alles 100% zo is als in de boeken, dat is onmogelijk. Ik vind ze echt zo slecht nog niet.

Gelukkig verfilmen ze niet steeds 100% het boek. Dan kreeg je elk jaar weer de zelfde opbouw van de film. En aangezien Rowling steeds haar fiat geeft aan de films zal er met de verhaallijn toch wel niet zo heel veel mis zijn.

Laatst herzien en de beoordeling blijft staan, al neig ik al wat meer naar de volle mep, vooral dankzij het hilarische acteerwerk van Radcliffe als hij felix felicis heeft gedronken.

Wat valt er te snappen? Ben het verhaaltje van deze en het vorige deel alweer vergeten.

Na de draad weer te hebben opgepakt met Order of the Phoenix, meteen maar doorgezet met de Harry Potter reeks. Half-Blood Prince is de laatste film voor de grote climax en dat verneem je. De film voelt, net als zijn voorganger, grotendeels aan als een 'tussenfilm' zonder duidelijk begin, midden en eind, maar begint tegen het einde wel sterk naar die grote finale toe te werken. Vond het allemaal echter net een tikje beter dan Order of the Phoenix, mede doordat de duistere toon hier redelijk goed doorzet. Er is meer tijd voor serieuze momenten, zeker tegen het slot kan de film aardig duister worden. Verder zijn alle elementen, zoals prima effecten, goede sfeer en een fijne cast, weer netjes van de partij. Jim Broadbent is trouwens een geweldige toevoeging.

3,5 sterren.

Zonder twijfel de minste Harry Potter film die ik tot nu aan toe heb gezien. De sfeer, die in de eerste 3 films zat, is volledig weg. Het kleurengebruik is zo donker. Het begint meer op een actie en thriller te lijken. Ook zit er in de film iets te veel romantiek en drama. Weliswaar met af en toe een komische noot, bijv. wanneer Rupert per ongeluk love potion neemt, en helemaal verliefd, is best geinig. De cast was weer ok. Niks nieuws. Je ziet overigens wel dat de hoofdrolspelers duidelijk gegroeid zijn in hun rol. Vooral Radcliffe vond ik opvallend goed presteren in vergelijking met zijn prestaties in de vorige delen.
Het eind was ook een beetje abrupt. Ik snap het doel van de inval op Hogwarts van de Death Eathers niet. Behalve een aantal raampjes kapot geschoten en het huis van Hagrid verbrand, zie ik het nu er niet van.

Een duistere sfeer kan ook mooi zijn, toch?

Dit is zonder twijfel wel de meest komische van de Harry Potter reeks

Er zijn misschien ook mensen die de boeken niet gelezen hebben en de film gewoon als film beoordelen. Altijd maar dat gezeik van in het boek dit en het in boek dat. Stop daar eens mee!

Is toch niet meer dan normaal? Als je als regisseur een boek verfilmt moet de film daar zo dicht mogelijk bij aansluiten. Als je stukken gaat weglaten, en er zelf stukken bij verzint die geen zak te maken heeft met het boek mag je best teleurgesteld zijn.

Prima dat je enigszins teleurgesteld bent, maar zet ooit die boekoogkleppen eens af. Ik heb zwaar het vermoeden dat veel jongeren die als kind zijn opgegroeid met de Potterboeken het erg slecht kunnen verteren dat hun beeld van de Potterwereld niet 1 op 1 overkomt met de films en daarom wat doorslaan in hun beoordeling van de films. Zelfs bij LOTR zijn er stukken boek overgeslagen en stukken film bij verzonnen, maar daar kom je (gelukkig) niet op elke pagina dit herhaaldelijke boek versus film gezeur tegen.

Ik ben niet opgegroeid met de boeken dus hoef ik mijn 'boekoogklep' niet af te zetten, maar ben wel teleurgesteld door het opvallende verschil tussen film en boek. Het boek voelde minder lang aan dan de film. Tevens was de film ontzettend saai, er gebeurde werkelijk niets. Mijn stem is dan ook volledig gebaseerd op de film zelf, in vergelijking met het boek zou deze film bij mij een mooie 0.5* krijgen. Ik geef andere users dan ook volledig gelijk als ze het boek gaan vergelijken met de film want er is een immens verschil.

Het goede aan de scène met de aanval op The Burrow vind ik dat het duidelijk maakt dat het echt menens is wat betreft de Second Wizarding War. Zowel in het boek als in de film is daar relatief weinig van te merken, alleen sijpelt er af en toe een bericht door dat er weer eens iemand aangevallen of zelfs vermoord is maar ondanks dat hangt er een relatief rustige sfeer, vind ik. De aandacht wordt vooral gelegd op het verleden van Voldemort en de ontwikkeling van de jonge personages en de daarbij behorende liefdesperikelen.